Co skłania człowieka do poświęceń?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.12.2024 o 19:02

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 17.12.2024 o 17:00

W literaturze poświęcenie jest często ukazywane jako jeden z najwyższych przejawów ludzkiego heroizmu. To, co skłania człowieka do poświęceń, może być interpretowane na wiele sposobów. Czasami są to wartości, które dana osoba pielęgnuje, a innym razem relacje międzyludzkie lub konieczność przeciwstawienia się zewnętrznym okolicznościom. Analizując temat poświęcenia, odwołam się do "Kamieni na szaniec" Aleksandra Kamińskiego oraz "Pieśni o Rolandzie" – obydwa utwory przedstawiają różne motywacje, które mogą skłaniać człowieka do przekraczania własnych granic w imię większych wartości.

Na początek przyjrzyjmy się "Kamieniom na szaniec". Powieść opowiada historię młodych ludzi, którzy w czasie II wojny światowej poświęcili swoje życie w walce o wolność Polski. Głównymi bohaterami są Alek, Rudy i Zośka, członkowie Szarych Szeregów, którzy podejmują się zadań sabotażowych oraz innych działań konspiracyjnych przeciwko okupantowi niemieckiemu. Dla tych młodych ludzi poświęcenie wynikało przede wszystkim z patriotyzmu, głębokiej miłości do ojczyzny i poczucia obowiązku wobec kraju oraz bliskich. Wychowani w duchu wolności, wartości te stawiali ponad własne życie.

Kontekst historyczny, jakim jest okres niemieckiej okupacji, odegrał kluczową rolę w ukształtowaniu postaw bohaterów. W obliczu brutalnej agresji i terroru, ich działania były formą walki o przetrwanie nie tylko fizyczne, lecz także duchowe i kulturowe. Motorem poświęcenia stała się również przyjaźń – więzi, które łączyły bohaterów, umacniały ich determinację do działania. Powieść pokazuje, jak wspólne wartości i silne relacje międzyludzkie mogą być źródłem odwagi i poświęcenia.

Innym przykładem literackim, gdzie poświęcenie odgrywa istotną rolę, jest "Pieśń o Rolandzie". Utwór ten, będący jednym z najstarszych zachowanych europejskich eposów rycerskich, opowiada o heroicznych czynach Rolanda, który podczas bitwy w wąwozie Roncevaux staje do nierównej walki z Saracenami. Roland, będąc jednym z najwierniejszych rycerzy króla Karola Wielkiego, nie waha się poświęcić swojego życia w imię honoru, lojalności i wiary chrześcijańskiej, którą reprezentuje.

Poświęcenie Rolanda można analizować w kontekście rycerskiego kodeksu honorowego oraz idei chrześcijańskiej walki dobra ze złem. Rycerskie wartości, takie jak odwaga, wierność i lojalność wobec władcy oraz Boga, były fundamentem, na którym opierała się cała jego postawa życiowa. Dla Rolanda, honor i obowiązek wobec króla oraz idea chrześcijańskiego świata były wartościami, dla których warto było zginąć. "Pieśń o Rolandzie" ukazuje, jak głęboko zakorzenione przekonania i normy etyczne mogą skłaniać człowieka do aktów ostatecznego poświęcenia.

Oba utwory, pomimo różnic kulturowych i czasowych, pokazują, że poświęcenie wynika z poczucia silnej tożsamości z wartościami, które wykraczają poza jednostkowe życie. Zarówno młodzi bohaterowie Kamińskiego, jak i Roland działają pod wpływem wewnętrznego przekonania o konieczności ochrony ukochanych idei i ludzi.

Jednym z kontekstów, który można uwzględnić w tej analizie, jest filozofia egzystencjalizmu. Zakłada ona, że człowiek musi nadawać swojemu życiu sens poprzez własne działania i wybory. Bohaterowie obu utworów, wybierając poświęcenie, sami kształtują swoje losy, nadają im wartość i sens, co jest typowe dla egzystencjalistycznego postrzegania świata.

Innym kontekstem może być podejście etyczne, które rozróżnia deontologię Immanuela Kanta i utylitaryzm. Bohaterowie "Kamieni na szaniec" i "Pieśni o Rolandzie" bardziej wpisują się w deontologiczne podejście do etyki, kierując się wewnętrznym obowiązkiem i zasadą moralną, którą postrzegają jako absolutną i niezależną od konsekwencji.

Podsumowując, poświęcenie w literaturze często związane jest z najgłębszymi wartościami, jakie wyznaje dany bohater. To właśnie one, w połączeniu z określonymi relacjami i kontekstem kulturowym, determinują gotowość do przekraczania własnych granic w imię wyższych celów. W ten sposób literatura nie tylko ukazuje heroizm jednostek, ale także skłania do refleksji nad naturą wartości, jakie przyświecają ludzkiemu działaniu.