Na podstawie tekstu „Antygony” Sofoklesa co najmniej po cztery wypowiedzi Antygony i Kreona dokonaj analizy obu stanowisk

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.06.2024 o 18:35

Rodzaj zadania: Analiza

Dodane: 10.06.2024 o 18:27

I. Wstęp

Wprowadzenie do "Antygony": "Antygona" rozgrywa się w kontekście klątwy rodu Labdakidów, która ciąży na potomkach Lajosa. Główna bohaterka, Antygona, jest córką Edypa, który po odkryciu prawdy o swoim pochodzeniu opuścił Teby, a Antygona towarzyszyła mu w tułaczce. Po śmierci ojca, Antygona powraca do Teb, gdzie dochodzi do bratobójczej wojny między jej braćmi, Eteoklesem i Polinejkesem.

II. Charakterystyka Antygony

Motywacje i argumenty Antygony: Głównym motorem działania Antygony jest miłość do brata i wierność boskim prawom, które stoją ponad prawami ludzkimi. Jest gotowa oddać życie, by postępować zgodnie z tymi przekonaniami.

Wypowiedzi Antygony:

W pierwszym cytacie, Antygona mówi do swojej siostry Ismeny: "O tak! Czyż nie wiesz, jaki mam los, a dowiesz się, czy postanowiłam działać zgodnie z uczuciem?" W tej wypowiedzi Antygona podkreśla swój obowiązek pochowania brata, co wynika z jej miłości i poczucia moralnego obowiązku, mimo że śmierć grozi jej za złamanie królewskiego zakazu. Jest to wyraz jej bezkompromisowej postawy wobec tego, co uważa za słuszne.

W przemowie do Kreona: "Nie Zeus przecież obwieścił to, ani Temida, miłująca teżani prawo" Antygona podkreśla nadrzędność boskich praw nad ludzkimi, podważając tym samym autorytet Kreona i jego dekret. Jej miłość do brata oraz niezłomność przekonań jednoznacznie ukazują, że boskie prawa są dla niej najważniejsze.

W dialogu z Kreonem: "On, co pustoszył kraj, atakował rodzimą ziemię, nie może być uznany za godnego godnego pochówku?" Antygona odnosi się do moralności i wyjaśnia, że jej brata, nawet mimo jego błędów, należy pochować zgodnie z boskimi nakazami. Cytat ten dodatkowo ukazuje jej wierność wobec rodziny oraz moralny kompas, którym się kieruje.

W przemowie przed śmiercią: "Widzę biegnące ku tobie erynie, matek przechodzące potworności, zamknięte życie świata!" Antygona wyraża swoją rozpacz z powodu niesprawiedliwego losu, przy czym przekonana jest o moralnym zwycięstwie, wierząc, że bogowie popierają jej działanie.

III. Charakterystyka Kreona

Motywacje i argumenty Kreona: Kreon kieruje się przede wszystkim logiką i pojęciem sprawiedliwości, starając się zapewnić porządek i bezpieczeństwo w państwie. Dla niego dobro publiczne i autorytet królewski są najważniejsze, nawet kosztem jednostki.

Wypowiedzi Kreona:

W wypowiedzi dotyczącej zakazu pochówku Polinejkesa: "Kto zdradził, ten musi ponieść karę, a jego ciało pozostanie niepogrzebane." Kreon argumentuje, że zdrada ojczyzny jest najcięższą zbrodnią, która musi zostać ukarana. Jest to jego sposób na utrzymanie porządku w państwie i ukazanie swej siły jako władcy.

W dialogu z Antygoną: "Trudno jest duszę przeniknąć człowieka, dopóki z czynów nie pokaże, jakie one są naprawdę." Kreon podkreśla, że jego decyzje są oparte na sprawiedliwości, a nie subiektywnych emocjach. Postrzega Polinejkesa jako zdrajcę, zasługującego na najsurowszą karę.

W dialogu z Hajmonem: "O! tak, mój synu, zawsze bezwzględna władza powinna być silna i nieugięta." Kreon podkreśla znaczenie władzy królewskiej i obowiązku posłuszeństwa. Dla niego, władza nie może być podważana, a decyzje monarchy muszą być respektowane bezsprzecznie.

W dialogu z Tejrezjaszem: "Widzę biegnące ku tobie erynie, przynoszące zniszczenie i gniew bogów." Kreon zostaje ostrzeżony przed gniewem bogów, co stanowi moment jego refleksji. Jednak, na nieszczęście Kreona, jego zmiana decyzji przychodzi zbyt późno.

IV. Analiza Porównawcza

Antygona kieruje się miłością i więzami rodzinnymi, dając pierwszeństwo boskim prawom nad ludzkimi. Jej osobista moralność i sumienie są nadrzędne. Kreon natomiast przestrzega logiki, sprawiedliwości i praw ludzkich decyzji, uznając autorytet królewski za najwyższy.

Znaczenie dla tragedii: Konflikt między Antygoną a Kreonem jest centralnym punktem tragedii. Obie postacie są przedstawione jako ofiary okoliczności i swoich przekonań. Żaden z nich nie jest w pełni winny tragedii, co potęguje uczucie nieuchronności i fatum.

V. Zakończenie

Refleksja na temat wartości prezentowanych przez Sofoklesa: Sztuka podkreśla wagę boskich praw i ludzką moralność, sugerując, że potrzeba równowagi między uczuciami a racjonalizmem.

Wnioski dotyczące przekazu sztuki: Kreon jest ostrzeżeniem przed pychą i despotyzmem, natomiast Antygona symbolizuje wierność przekonaniom i wyższe wartości. Demokracja i sprzeciw wobec absolutnej władzy są kluczowymi przesłaniami utworu, które nadają mu wieczną aktualność.