Będziemy mijać się bez gestu i bez słowa" W. Szymborska

Rodzaj zadania: Analiza

Dodane: 23.03.2024 o 7:06

Będziemy mijać się bez gestu i bez słowa, nie

pamiętając, że przez krótki czas kochaliśmy się na zawsze

To słowa pochodzą z wiersza "Pamięć" autorstwa Wisławy Szymborskiej, która była wybitną polską poetką, laureatką Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1996 roku. Wiersz ten został opublikowany w tomie poezji z 1976 roku pt. "Wielka liczba".

Pełny utwór "Pamięć" prezentuje się następująco:

Pamięć

Będziemy mijać się bez gestu i bez słowa,

nie pamiętając, że przez krótki czas

kochaliśmy się na zawsze,

że każde nasze spotkanie

miało swój początek przed światem,

że za każdym razem pożegnanie

było jak śmierć...

Będziemy mijać się na ulicach obcych miast,

w tłoku obcych spraw i obcych dni,

będziemy mijać się,

prawdopodobnie niczym obcy.

Przez chwilę tylko

zwróci na siebie uwagę nasza obcość,

przez chwilę tylko

stanie się twarz nieznana

dziwnie znajoma,

jak ślad palca na szybie,

jak ziarnko piasku,

które coś kojarzy,

jak zapomniane słowo,

które kojarzy nic.

Może zdarzy się to w hotelu,

w którym nocujemy razem,

a może pod tym samym drzewem,

które razem mijamy

i które obaj nie znamy.

W pociągach, które zmierzają przeciwnymi kierunkami,

może na chwilę nasze oczy

spotkają się w jednym punkcie linii horyzontu,

a szybkość naszych pociągów

rozłączy je już na zawsze.

Przecież na świecie jest tyle twarzy,

że musi się zdarzyć,

iż przypadkiem

będzie to twoja twarz.

W tym zatłoczonym

świecie rzeczy nie do końca zrozumiałych,

pomieszanych w półsnu,

gdy odwrócę się od okna z śniegiem w podróży,

na której już cię nie ma,

wypiję do dna moją szklankę herbaty,

wstanę i wyjdę,

nie wiedząc, że przez krótki czas

kochałem cię na zawsze.

Analiza wiersz "Pamięć"

Wiersz "Pamięć" Szymborskiej porusza kwestię przemijania uczuć, zapomnienia i nieuchronnej zmienności losów ludzkich. W tym wzruszającym dziele poetka w delikatny sposób mówi o miłości, która wydawała się wieczna, a która z czasem staje się ledwie cieniem wspomnień, a nawet zapomnieniem.

Szymborska przytacza obraz ludzi, którzy kiedyś byli dla siebie wszystkim, a z czasem stają się sobie obcy. Ta przemiana podkreślana jest przez opis przypadkowego mijania się na ulicy, w pociągach, w różnych miejscach świata - każde z nich to potencjalna scena, gdzie mogło dojść do zapomnienia tej głębokiej więzi.

Wiersz kończy się sceną pełną melancholii i refleksji. Bohater wiersza doświadcza uczucia nieuchwytności i tymczasowości miłości, jak i całego życia, które mimo wszystko na chwilę było wypełnione głęboką więzią z drugą osobą.

"Pamięć" jest pięknym i subtelnie smutnym utworem, który przemawia do wspólnego ludzkiego doświadczenia utraty, miłości i pamięci. Szymborska, z wyjątkową wrażliwością i precyzją, uchwyciła emocjonalną złożoność tych doświadczeń, uniwersalną dla nas wszystkich.