"Do na Alpach w Splügen" - interpretacja

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.06.2024 o 21:35

Rodzaj zadania: Analiza

Dodane: 27.06.2024 o 20:47

I. Wstęp

Adam Mickiewicz uważany jest za jednego z najwybitniejszych poetów polskiego romantyzmu. Urodzony w 1798 roku w Zaosiu, w pobliżu Nowogródka, Mickiewicz rozpoczął swoją edukację w Wilnie, gdzie zetknął się z ruchem filomackim i filareckim, co miało ogromny wpływ na jego przyszłą twórczość. Swój debiut literacki rozpoczął od publikacji "Ballad i romansów" w 1822 roku, co uznawane jest za początek polskiego romantyzmu. Najważniejsze dzieła Mickiewicza to "Dziady", gdzie przenika mistycyzm i historiozofia, oraz "Pan Tadeusz", epopeja narodowa, ukazująca życie szlacheckie na Litwie. Mickiewicz był także twórcą wielu sonetów, które zdobyły uznanie zarówno w Polsce, jak i za granicą.

2. Wprowadzenie do wiersza "Do * na Alpach w Splügen"**

Wiersz "Do *** na Alpach w Splügen" powstał w kontekście podróży Mickiewicza po Europie. Warto zauważyć, że wiersz ten, podobnie jak "Sonety krymskie", jest nasycony silnymi emocjami i krajobrazami, które pełne są symbolicznego znaczenia. Geneza utworu związana jest z podróżą, którą Mickiewicz odbył z Antonim Odyńcem w 1829 roku przez Alpy, podążając przez przełęcz w okolicach Splügen.

II. Geneza wiersza

Podczas swojej podróży w 1829 roku, Mickiewicz i Odyńcem przemierzali Alpy, co posłużyło jako bezpośrednia inspiracja dla powstania wiersza. Przełęcz Splügen, swoimi surowymi krajobrazami, dostarczyła Mickiewiczowi tła dla jego wewnętrznych przeżyć. Poeta, będąc w trakcie podróży, która miała kluczowe znaczenie dla jego literackiego i osobistego rozwoju, odniósł się do swoich wcześniejszych miłości i tęsknot, które ułożył w formę lirycznego wyznania.

2. Tajemnicza adresatka w tytule wiersza

Tytułowy "***" pozostaje tajemnicą, ale wiele tropów wskazuje na Marię Wereszczakównę, pierwszą miłość Mickiewicza. Użycie trzech gwiazdek zamiast imienia może wskazywać na chęć ochrony prywatności lub świadomość społecznych norm i konwenansów. Maria Wereszczakówna, mimo że była zaręczona z innym mężczyzną, była obiektem gorących uczuć poety, co mocno wpłynęło na jego twórczość.

3. Związek z Wereszczakówną

Maria Wereszczakówna była miłością Mickiewicza z okresu jego młodości. Mimo że ich uczucie było odwzajemnione, Maria poślubiła Wawrzyńca Puttkamera, co było źródłem dużego rozczarowania i cierpienia dla Mickiewicza. Poeta, uniesiony romantycznym ideałem miłości, często wracał do wspomnień z nią związanych, co przejawiało się w jego twórczości. Niechęć do ujawniania tożsamości adresatki może również odzwierciedlać osobisty ból i tęsknotę, jaką poeta odczuwał w związku z pamięcią o Wereszczakównie.

4. Odniesienia literackie do Litwy i rodzinnego domu Wereszczaków

Wers "Szukam Litwy i domku twojego, i ciebie" kryje w sobie głęboką tęsknotę za ojczyzną oraz wspomnienia z młodości spędzonej na Litwie. Litwa w twórczości Mickiewicza jest miejscem idealizowanym, pełnym magii i mistycyzmu, czemu daje wyraz w wielu swoich utworach, takich jak "Świtezianka" czy "Pan Tadeusz". Domek rodzinny Wereszczaków to symbol miejsca, gdzie narodziła się jego miłość, które teraz przypomina mu o utraconej miłości i domu.

III. Analiza wiersza "Do *** na Alpach w Splügen"

Wiersz składa się z dwóch wyraźnie wyróżnionych części. Pierwsza to wyznanie emocji – pełne melancholii, tęsknoty i osobistych refleksji. Druga część skupia się na opisie natury, która odzwierciedla stan ducha podmiotu lirycznego. Nieregularność wersów oraz rymy parzyste i żeńskie nadają wierszowi dynamiczny rytm, w którym przeplatają się uczucia poety.

2. Podmiot liryczny

Podmiotem lirycznym jest nieszczęśliwy kochanek, który nie potrafi zapomnieć o swojej miłości i ojczyźnie. Narracja w pierwszej osobie sprawia, że wiersz zyskuje na autentyczności i emocjonalnym zaangażowaniu. Podmiot liryczny jest osobą głęboko tęskniącą, zmagającą się z uczuciem straty i niezdolnością do zapomnienia o ukochanej.

3. Środki stylistyczne i artystyczne w utworze

Analiza wiersza ukazuje bogactwo użytych środków stylistycznych. Wykrzyknienia i pytania retoryczne („Niewdzięczna!”) nadają tekstowi dramatyzmu i wyrażają silne emocje. Apostrofy do adresatki oraz zastosowanie epitetów i anafor tworzą obrazową strukturę tekstu, która pomaga oddać intensywność uczuć. Przerzutnie i metafory, takie jak spadające kaskady i błyszczące gwiazdy, wprowadzają dodatkową dynamikę i głębię do utworu.

IV. Interpretacja wiersza "Do *** na Alpach w Splügen"

Wiersz jest udręczonym wyrazem tęsknoty i niemożności zapomnienia o ukochanej. Poeta nie może uwolnić się od wspomnień, które go nawiedzają i przypominają o dawnej miłości. Elementy przyrody, takie jak kaskady i gwiazdy, przypominają mu o utraconej miłości, co prowadzi do mieszanki radości i lęku związanego z przeszłością.

2. Refleksje nad uczuciami i relacją z adresatką

Podmiot liryczny zastanawia się nad bieżącą sytuacją ukochanej, wyrażając uszczypliwość wobec jej idealizowanego życia. Marzenia o wspólnej podróży i życiu razem ukazują głębokie pragnienia i niespełnione nadzieje. Uczucia te kontrastują z aktualnym stanem rzeczy, co nadaje wierszowi tragiczny wymiar.

3. Zmienność emocji podmiotu lirycznego

Emocje podmiotu lirycznego są zmienne – od silnej tęsknoty, przez gorycz i żal, po wybuchy złości. Marzenia o opiece nad ukochaną i wspólnym życiu ukazują nieustające pragnienie spełnienia miłości, która teraz zdaje się być poza zasięgiem.

4. Porównanie tęsknoty za ukochaną i za ojczyzną

Ojczyzna jest równoważnym obiektem tęsknoty, obok ukochanej. Mickiewicz nadaje miłości do kobiety i miłości do ojczyzny równą wagę, co odzwierciedla romantyczne ideały jego twórczości. Związek między tymi dwiema miłościami pokazuje, jak głęboko zakorzenione są w jego duszy.

5. Symbolika wiersza

Alpy oraz piękno przyrody stanowią tło dla wewnętrznych emocji poety. Symbolika spadających kaskad i gwiazd odzwierciedla tęsknotę i niespełnioną miłość, tworząc intensywny obraz emocjonalny. Przyroda stoi w kontraście do wewnętrznego burzliwego świata podmiotu lirycznego, co potęguje dramatyzm utworu.

V. Zakończenie

Wiersz "Do *** na Alpach w Splügen" jest pełen głębokich emocji i refleksji nad miłością, tęsknotą oraz ojczyzną. Mickiewicz, jako twórca, umiejętnie splata swoje osobiste doświadczenia z uniwersalnymi tematami romantycznymi, tworząc utwór pełen autentyczności i intensywności uczuć.

2. Zakończenie osobistą refleksją

Emocje i doświadczenia osobiste mają ogromny wpływ na twórczość Mickiewicza. Wiersz jest doskonałym przykładem, jak samotność i tęsknota mogą kształtować ludzkie doświadczenia, wpływając na sposób postrzegania świata i wyrażania uczuć przez poetę. Mickiewicz, przez pryzmat swoich przeżyć, pokazuje, że nawet w surowych krajobrazach Alp można odnaleźć odzwierciedlenie najgłębszych emocji.

Bibliografia

---

Wskazówki do wypracowania