Dokonaj analizy i interpretacji wiersza pt. "Krótkość Żywota" Daniela Naborowskiego.

Rodzaj zadania: Analiza

Dodane: 18.10.2023 o 21:01

Wiersz "Krótkość Żywota" Daniela Naborowskiego jest utworem, który porusza trudne tematy jak kruche i nietrwałe życie oraz przemijalność. Autor stara się przekazać czytelnikowi swoje spostrzeżenia na temat tego, jak szybko upływa czas i jak nietrwałe jest ludzkie istnienie.

Na wstępie, można zauważyć, że Naborowski używa prostego i klarownego języka w swoim wierszu. Stosuje jasne metafory i proste porównania, które przemawiają do czytelnika. Słowa takie jak "skromność", "życia krótkość" czy "widmo śmierci zawsze przed oczyma" pozostają w pamięci czytelnika, ponieważ oddają istotę utworu. Styl pisania autora jest prosty, ale jednocześnie bardzo wyrazisty i treściwy.

Wiersz składa się z czterech strof, z których każda zawiera dwanaście wersów. W pierwszej strofie, za pomocą obrazu "woda z łodzi tonącej wymiata", poeta ukazuje nam nieuchronność czasu i nieuniknione zakończenie życia. Niezwykle sugestywna jest także druga strofa, w której Naborowski opisuje, jak wszyscy ludzie są równi w obliczu śmierci: "Król dzisiaj, jutro łatny gnojek leży". W tym fragmencie można dostrzec równocześnie temat przemijalności, ale także ironii.

Autor nawiązuje także do biblijnego motywu piasku w strofie drugiej, kiedy mówi: "Tak was niewolno dla pieniędzy bałamucić, I dawania mej nie mieć się doszczędzać, Jak piasku uroczeć, pod grabitwą sucić". Naborowski tuż za tym cytatem sugeruje, że bogactwo i zdobycie majątku są tylko złudne i przemijające, podobnie jak piasek, który zostaje utracony podczas grabieżczego działania.

W kolejnych dwóch strofach poeta porównuje ludzkie życie do lotu motyla, który przelatuje i odlatuje nie zostając nawet przez chwilę w jednym miejscu. Na podobieństwo tego zjawiska ukazuje, jakże krótkie i ulotne jest nasze życie na ziemi. Przy pomocy tego obrazu, Naborowski stara się zobrazować nam, jak ważne jest docenianie chwil i czerpanie z nich jak największej radości.

Podsumowując, wiersz "Krótkość Żywota" Daniela Naborowskiego jest refleksyjnym przemyśleniem na temat natury człowieka, kruchego i nietrwałego życia oraz przemijalności czasu. Autor, za pomocą wyrazistych metafor i prostego języka, udowadnia nam, jakże krótkie jest nasze istnienie na ziemi, jak nietrwałe jest bogactwo i jak łatwo możemy stracić wszystko. Przez cały wiersz odczuwa się melancholię i smutek, które zdają się być głównym przesłaniem utworu. Jednakże, Naborowski nie skupia się tylko na przemijaniu i nieuchronności, ale również na potrzebie czerpania radości z chwil, które mamy, gdyż jak podkreśla, życie jest krótkie i nieprzewidywalne.