Wolność – dar, ale również odpowiedzialność. W pracy odwołaj się do: wybranej lektury obowiązkowej, innego utworu literackiego oraz wybranych kontekstów.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 23.07.2024 o 9:56

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 23.07.2024 o 9:11

Wolność – dar, ale również odpowiedzialność

I. Wstęp

Teza, którą stawiam, brzmi: Wolność to nie tylko dar, ale również ogromna odpowiedzialność. Aby zilustrować to zagadnienie, odniosę się do „Statku pijanego” Arthura Rimbauda, „Dziadów cz. III” Adama Mickiewicza oraz biblijnego motywu grzechu pierworodnego.

II. Wolność jako dar w „Statku pijanym” Arthura Rimbauda

Analiza wiersza: Statek, który odpływa od cum, symbolizuje człowieka, który uwolniwszy się od wszelkich więzów, wyrusza na morze możliwości. Początkowa fascynacja cudami morza symbolizuje euforię wynikającą z uwolnienia się od ograniczeń i wkraczania w świat pełen nieznanych możliwości. Morze, jako otwarta przestrzeń, jest tu metaforą świata pełnego nieskończonych możliwości i niebezpieczeństw.

Pozytywne aspekty wolności: Wolność pozwala na przygody i odkrycia, które są poza zasięgiem tych, którzy zdecydowali się pozostać w porcie. Statek widzi niesamowite zjawiska, których ludzka ręka nigdy by nie dotknęła: od sztormów po nocne widoki. Ta nieograniczona wolność przyciąga i pociąga swoją niesamowitością.

Cena wolności: Jednak ta sama wolność zaczyna nużyć i być przyczyną niepokojów. Symbolika statku, który od nowości staje się starą łajbą tęskniącą za portem, podkreśla potrzebę stabilizacji i celu. Statek zaczyna marzyć o zatonięciu jako ostatecznej ucieczce od bezcelowego dryfowania. Wolność, jeśli nie jest ukierunkowana i nie ma celu, prowadzi do chaosu, znużenia i ostatecznie do destrukcji.

Konkluzja z analizy „Statku pijanego” jest jednoznaczna: Wolność bez celu może prowadzić do niepokojących stanów ducha i zniszczenia. Choć wolność jest fascynującym darem, niewłaściwe zarządzanie nią może stać się ciężarem.

III. Wolność i odpowiedzialność w „Dziadach cz. III” Adama Mickiewicza

Wprowadzenie do utworu: Prolog utworu przedstawia postać Więźnia, który mimo fizycznego uwięzienia manifestuje wolność intelektualną i duchową. Jest to wyraz wolności wewnętrznej, która nie może być stłumiona przez zewnętrzne okoliczności. Konflikt ducha Więźnia, pragnienie twórczości intelektualnej jest tu skonfrontowane z sytuacją polityczną, w której wolność narodu jest brutalnie ograniczana przez zaborców.

Konrad jako wieszcz-buntownik: Konrad to postać, która jest uosobieniem wolności słowa i myśli. W „Wielkiej Improwizacji” Konrad wyraża bunt przeciwko Boskiej władzy, podnosząc wołanie o wolność narodową. Jego wolność słowa to jednak także źródło wielkiej odpowiedzialności. Bunt Konrada nie jest tylko manifestacją wolnej myśli, ale ma również na celu walkę o wolność dla całego narodu, co pokazuje moralną wagę jego działań.

Odpowiedzialność za czyny: Konrad w swej wolności duchowej staje przed ogromną odpowiedzialnością. Każde słowo, każdy bunt ma swoje konsekwencje, które wykraczają poza jego osobę. To moralne brzemię, będące wynikiem jego decyzji, dotyka całego narodu. Konflikt wartości - piękna wolności i grozy złych decyzji - ukazuje, że wolność jest skomplikowaną i wieloaspektową sprawą.

Konkluzją analizy „Dziadów cz. III” jest przekonanie, że wolność wymaga nie tylko odwagi i determinacji, ale również ogromnej odpowiedzialności. Każda decyzja i czyn mają swoje konsekwencje, które wpływają na jednostkę, jak i na całe społeczeństwo.

IV. Motyw grzechu pierworodnego – Biblia

Wprowadzenie do kontekstu biblijnego: Stworzenie człowieka na obraz i podobieństwo Boga to wyraz nadania człowiekowi wolnej woli. Jednak Bóg obdarzając człowieka wolnością, jednocześnie ustanawia zakaz zjedzenia owocu z drzewa poznania dobra i zła. Ta wolność z ograniczeniem ma na celu testowanie posłuszeństwa i odpowiedzialności człowieka.

Zjedzenie owocu: Akt nieposłuszeństwa Adama i Ewy – zjedzenie zakazanego owocu – jest wyborem wolnej woli. Zwiedzeni przez szatana, dokonują decyzji, której konsekwencje są natychmiastowe i nieodwracalne: wygnanie z raju, życie pełne znoju oraz poznanie dobra i zła. Ta decyzja nie dotyka tylko ich samych, ale całą ludzkość, wprowadzając element grzechu do ludzkiej egzystencji.

Moralne przesłanie: Konsekwencje grzechu pierworodnego są jednoznacznym akcentem na niezatarte skutki czynów. Wolność bez świadomej odpowiedzialności prowadzi do katastrofalnych skutków, które obciążają nie tylko jednostkę, ale i jej potomstwo oraz całą cywilizację.

Konkluzją motywu grzechu pierworodnego jest to, że wolność, będąc darem, wymaga mądrości i odpowiedzialności w jej użytkowaniu. Brak odpowiedzialności prowadzi do zniszczenia i wiecznych zmian w ludzkiej egzystencji.

V. Synteza i podsumowanie

Wolność w życiu człowieka: Wolność jako wyjątkowy dar umożliwia wybór ścieżki życiowej, kształtuje losy jednostki i społeczeństwa. Jednakże moralne i cywilizacyjne aspekty wolności pokazują, że nieodpowiedzialne działania mogą prowadzić do zniszczenia i chaosu.

Ogólny wniosek: Wolność powinna być używana mądrze i z rozwagą. Jedynie poprzez odpowiedzialne podejście można zapewnić stabilizację życiową i eliminację chaosu. Wolność to dar, który wymaga umiejętności zarządzania, by przynosić korzyści, a nie szkody.

VI. Zakończenie

Uniwersalne przesłanie: Wolność to nie tylko dążenie do samorealizacji, ale również umiejętność ponoszenia odpowiedzialności za swoje wybory. Współczesny odbiorca powinien zdać sobie sprawę, że jedynie poprzez świadome i odpowiedzialne korzystanie z wolności można osiągnąć prawdziwą stabilizację życiową.

Cytat jako zakończenie: „Z wielką mocą przychodzi wielka odpowiedzialność” – ten cytat doskonale podsumowuje wspólny wątek odpowiedzialności za własne czyny, który przewija się przez całe omawiane utwory.

Bibliografia