Analiza

Próba analizy porównawczej: Pieśń XXIV" Jana Kochanowskiego i wiersz pod tytułem "Do losu" Juliana Tuwima

Średnia ocena:5 / 5

Rodzaj zadania: Analiza

Streszczenie:

Niniejsze wypracowanie porównuje "Pieśń XXIV" Jana Kochanowskiego z "Do losu" Juliana Tuwima, analizując ich podejście do motywu "exegi monumentum" i nieśmiertelności w poezji. Praca jest przeznaczona dla uczniów szkół średnich. 🤔

W niniejszym wypracowaniu dokonam analizy porównawczej dwóch utworów: "Pieśń XXIV" Jana Kochanowskiego i "Do losu" Juliana Tuwima. Szczególną uwagę zwrócę na tematykę motywu "exegi monumentum" oraz podejście poetów do kwestii nieśmiertelności w ich twórczości. Zanim przejdę do analizy, przedstawię krótko autorów oraz epoki, w których twórczość rozkwitała. Jan Kochanowski to czołowa postać polskiego renesansu, okresu odrodzenia kultury klasycznej, zaangażowania w kwestie humanistyczne i zainteresowania człowiekiem. Jego twórczość, bogata w inspiracje antyczne, odznacza się m.in. przekonaniem o wielkim znaczeniu jednostki, co wiąże się z szeroko rozumianym indywidualizmem. Julian Tuwim, tworzący w dwudziestoleciu międzywojennym, to jeden z przedstawicieli modernizmu. W jego poezji można odnaleźć wpływy trudnych czasów, w których przyszło mu żyć, co odciskało piętno na postawach wobec życia i sztuki. W "Pieśni XXIV" spotykamy się z formą trzynastozgłoskowca. Utwór to rodzaj manifestu poetyckiego, w którym Kochanowski wyraża przekonanie o wieczności twórczości. Motyw "exegi monumentum" rozumiany jest jako zbudowanie twórczości, która przetrwa wieki. Tworząc utwór, poeta wyraża przekonanie, że przez swą sztukę zdobędzie nieśmiertelność. Te idee są widoczne w słowach: "leć, moja piosnko leć, niech się twe echo wkoło rozleje". Wizerunek poety ukazany jest jako osoba niemal boska, niosąca ludziom wartości wieczne. " Do losu" Juliana Tuwima to wiersz, w którym poeta także interpretuje motyw "non omnis moriar". Tuwim jednak nie wyraża tak niekłamanej wiary w nieśmiertelność, jak czołowy reprezentant polskiego renesansu. Utwór charakteryzuje się ironią, używającą motywu w sposób melancholiczny, odbijający sceptycyzm w obliczu nieuchronności śmierci. W jednym z wersów Tuwim pisze: "Jak szklance, co ludzie wnet wyrzucą na śmietnik / Bo brudną – tak mi los zagraniczną podrzuca". Porównując oba teksty, dostrzega się zasadnicze różnice w postrzeganiu roli poety i statusu poezji. Kochanowski, mając przy sobie poczucie własnej wartości i nieśmiertelności dzieła, wyraźnie staje po stronie optymizmu, twierdząc, że istnieje część jego, która nigdy nie zginie. Tymczasem Tuwim prezentuje bardziej komplikowaną relację z motywem nieśmiertelności, oscylując między wielkością poetyckiego słowa a ciężarem egzystencjalnych obaw. Różnice widoczne są również w sposobie przedstawiania tematu śmierci i przemijania. W renesansowej wizji, śmierć jest zaledwie odległym i mało znaczącym elementem w obliczu wiecznego życia utworów. Dla modernisty, mimo że wiersze pozostają, przemijanie jest stałym i nieuniknionym motywem codzienności. Epoka, w której tworzyli obaj poeci, miała znaczący wpływ na ich twórczość – optymizm i wiara w człowieka epoki renesansu kontrastują z niepewnością i poszukiwaniem nowych form wyrazu w modernizmie. Podsumowując, "Pieśń XXIV" Kochanowskiego i "Do losu" Tuwima to utwory, w których motyw "exegi monumentum" otrzymał dwie różne interpretacje. Świadczą one o ewolucji myśli poetyckiej oraz zmieniającym się podejściu do idei wieczności dzieła sztuki. Analiza ta pokazuje, że sztuka poetycka pomimo zmieniających się epok i kontekstów społeczno-historycznych, nadal pozostaje medium refleksji nad ludzkim istnieniem, potrafiącym w różnorodny sposób odpowiadać na pytania o sensie życia i twórczości. W obliczu przemijania, poezja staje się właśnie tym medium, za pomocą którego poeci mogą przekazać swój głos przyszłym pokoleniom, niezależnie od tego, czy będą oni, jak Kochanowski, ochotni uwierzyć we własną nieśmiertelność twórczości, czy jak Tuwim, patrzeć na nią z melancholijnym dystansem.

Napisz dowolne zadanie domowe Analiza

Oceny użytkowników i nauczycieli:

Średnia ocena:5 / 5

Ocena: 5

Ocena: 5 Doskonała analiza obu utworów, uwzględniająca nie tylko treść, ale także kontekst historyczno-literacki oraz postawę poetów wobec tematu nieśmiertelności. Bardzo trafne spostrzeżenia dotyczące różnic w podejściu Kochanowskiego i Tuwima oraz ich reprezentatywności dla epok, w których twórczość powstawała. Wyjątkowo dobra konkluzja, ukazująca znaczenie poezji jako medium przekazywania refleksji nad życiem i sztuką. Gratulacje za świetną pracę!

Oceń:

Zaloguj się aby ocenić pracę.

Zaloguj się