List do autora książki "Oskar i pani Róża"

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 30.10.2025 o 19:36

Rodzaj zadania: List

Dodane: 29.10.2023 o 20:26

Warszawa, 12 marca 2022 roku

Szanowny Panie Eriku-Emmanuelle Schmitt,

Chciałbym rozpocząć ten list z wyrazami najwyższego uznania dla Pańskiej wspaniałej książki "Oskar i pani róża". Moje imię to Janek i jestem uczniem czternastej klasy polskiej szkoły podstawowej. Chciałem podzielić się z Panem moimi refleksjami i pytania, które odebrałem po przeczytaniu tej niezwykłej powieści.

Początkowo chciałbym podziękować Panu za tak poruszającą i niezwykle inspirującą historię. Twoja książka nauczyła mnie nie tylko doceniać życie, ale także pokazała, jak ważne jest kochanie drugiego człowieka i pomaganie innym. Wasza opowieść o Oskarze, chłopcu cierpiącym na nieuleczalną chorobę, który spędza ostatnie dni swojego życia z panią różą, otworzyła mi oczy na to, jak istotne jest dawanie miłości i nadziei tym, którzy ich najbardziej potrzebują.

Chciałem podzielić się z Panem jednym z moich ulubionych fragmentów z książki. Kiedy Oskar opowiadał o swoim marzeniu, aby zostać misjonarzem i podróżować po całym świecie, a pani róża zwróciła uwagę na fakt, że istnieją także ludzie cierpiący w naszym otoczeniu, bardzo głęboko mnie to poruszyło. Zrozumiałem, że nie muszę czekać na wielkie wyprawy, aby pomagać innym, mogę już teraz być dobrym człowiekiem i wpływać na życie innych w moim codziennym otoczeniu.

Panie Schmitt, jestem bardzo ciekawy, co skłoniło Pana do napisania tej właśnie historii. Czy miało to związek z jakimś osobistym doświadczeniem lub spotkaniem z kimś wyjątkowym? Czy miał Pan jakąś szczególną wiadomość, którą chciał Pan przekazać czytelnikom poprzez tę książkę?

Mam jeszcze jedno pytanie, które od dłuższego czasu nurtuje moje myśli. Czy Oskar i pani róża to prawdziwi bohaterowie, czy są jedynie postaciami wymyślonymi przez Pana? Jeśli są prawdziwi, to czy Pan miał szansę spotkać ich osobiście? Wierzę, że ich historia może być inspiracją dla wielu ludzi, tak samo jak dla mnie.

Jestem niezmiernie wdzięczny, że miałem szansę przeczytać tę przepiękną historię. Dzięki niej nauczyłem się, że nawet w najtrudniejszych chwilach warto mieć nadzieję i cieszyć się każdym dniem. Chciałbym też przekazać moje podziękowania za to, że pokazał Pan, jak ważne jest wspieranie innych i wpływanie na ich życie.

Z niecierpliwością będę oczekiwał na Pańską odpowiedź. Będę zaszczycony, jeśli znajdzie się czas, aby odpowiedzieć na moje pytania i podzielić się ze mną swoimi myślami.

Z wyrazami szacunku,

Janek