Od radości do smutku. Jak emocje wpływają na życie człowieka na podstawie wybranej lektury obowiązkowej i innego utworu literackiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 12.01.2026 o 15:29

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 17.11.2024 o 21:18

Emocje są integralną częścią ludzkiego życia, definiują nasze doświadczenia i wpływają na podejmowane decyzje. Literatura, będąc zwierciadłem życia, często bada wpływ emocji na losy bohaterów, ukazując ich transformację pod ich wpływem. W tej rozprawce przyjrzymy się, jak emocje oddziałują na życie człowieka, odwołując się do "Lalki" Bolesława Prusa oraz "Romea i Julii" Williama Szekspira.

"Lalka" Bolesława Prusa to jedna z najważniejszych polskich powieści, która eksploruje różnorodne aspekty ludzkiej natury - z emocjami na czele. Główny bohater, Stanisław Wokulski, jest przykładem człowieka targanego silnymi uczuciami, które wpływają na jego decyzje i dalsze losy. Jego miłość do Izabeli Łęckiej staje się centralnym motorem jego działań. To uczucie początkowo dodaje mu energii i determinacji. Wokulski postanawia zdobyć majątek, aby stać się godzien ręki Izabeli i pokazać się jej światu jako równy. Ta emocja, pełna euforii i nadziei, nadaje jego życiu nowy sens i cel.

Niemniej jednak, z biegiem czasu, radość Wokulskiego związana z miłością zaczyna zamieniać się w smutek i frustrację. Izabela, którą idealizował, okazuje się osobą płytką, niezdolną do prawdziwego uczucia. Wokulski, doświadczając zawodów miłosnych, coraz bardziej pogrąża się w nostalgii i rozpaczy. Jego emocje z miłości przeradzają się w gorycz i nihilizm, co ostatecznie prowadzi do jego izolacji i zatracenia celu w życiu. Wokulski nie potrafi uwolnić się od swoich uczuć, które go zdominowały i wypaliły wewnętrznie. Jego historia pokazuje, jak potężny wpływ mogą mieć emocje na życie człowieka – mogą napędzać do działania, ale również niszczyć, gdy okazują się nieodwzajemnione czy mylne.

Z kolei w dramacie "Romeo i Julia" Szekspira emocje stają się siłą nie tylko przekształcającą życie bohaterów, ale również prowadzącą do tragicznych konsekwencji. W przypadku Romea i Julii, młodych kochanków z dwóch zwaśnionych rodów, miłość przybiera formę gwałtownej, pełnej pasji i niezrozumienia siły. Ich uczucie wybucha niespodziewanie i z taką intensywnością, że staje się centrum ich rzeczywistości, całkowicie zmieniając ich życie.

Romeo, początkowo smutny z powodu nieodwzajemnionej miłości do Rosaliny, odnajduje w Julii prawdziwe szczęście. Ta radość związana z nową miłością jest jednak krótkotrwała. Miłość Romea i Julii, nie mogąca istnieć w pełni z powodu konfliktu rodzin, przeradza się w źródło ogromnego bólu i napięcia. Ich emocje, niezdolne do wyrażenia w otoczeniu pełnym nienawiści, powodują, że młodzi kochankowie podejmują dramatyczne decyzje. Porywy ich serc, które zaczęły się od zachwytu, przez niezrozumienie, aż po desperację, prowadzą w końcu do śmierci obu bohaterów. To tragiczne zakończenie podkreśla, jak emocje mogą przyczynić się do katastrofy, gdy są nieokiełznane i wystawione na działanie skrajnych czynników zewnętrznych.

Oba dzieła literackie ukazują, że emocje odgrywają kluczową rolę w życiu ludzi. Mogą być źródłem inspiracji i radości, ale również powodem cierpienia i porażek. U Wokulskiego emocje decydują o kierunku jego życia zawodowego i osobistego, prowadząc go do przemyśleń nad wartością miłości i istnienia. W przypadku Romea i Julii, emocje stają się nieokiełznaną siłą niszczącą, która wprawia w ruch lawinę zdarzeń, doprowadzając do nieuchronnej tragedii.

Zarówno Stanisław Wokulski, jak i Romeo z Julią pokazują, że emocje, będąc nieodłącznym elementem ludzkiej kondycji, mogą przynosić niezwykłe oraz nieprzewidywalne skutki. To, jak zarządzamy naszymi emocjami i jakie wybory podejmujemy pod ich wpływem, często decyduje o naszym szczęściu, ale i potencjalnym upadku. Dlatego tak ważne jest, aby podczas refleksji nad nimi poszukiwać równowagi pomiędzy sercem a rozumem, co umożliwia uniknięcie zgubnych skutków działania samych emocji.