Wcielając się w rolę Kmicica, napisz list do ukochanej Oleńki, w którym wyjaśnisz jej swoje postępowanie „Potop” Henryka Sienkiewicza

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.07.2024 o 21:37

Rodzaj zadania: List

Dodane: 2.07.2024 o 20:55

Wcielając się w rolę Kmicica, napisz list do ukochanej Oleńki, w którym wyjaśnisz jej swoje postępowanie „Potop” Henryka Sienkiewicza

---

Ukochana Oleńko! Najcudowniejszy skarbie mojej duszy i najświetniejsze słońce mojego żywota.

Piszę do Ciebie, ukochana moja, będąc daleko od Twego boku, a serce moje przepełnione jest tęsknotą i nieopisanym żalem. Ileż to długich dni odeszło od chwili, kiedy mogłem spojrzeć w Twe oczęta przepiękne, kiedy mogłem poczuć ciepło Twojego spojrzenia i serdeczność Twojego zamyślenia. Każdy dzień bez Ciebie jest dla mnie jak wieczność, każdy moment bez Twej obecności szarpie me serce bólem nie do zniesienia.

Przede wszystkim chcę, abyś wiedziała, iż korzę się przed Tobą i z żałością wyznaję, iż zbłądziłem na drogach życia. Moje działania były niegodne Twojej miłości, a ja sam czuję nieopisany wstyd i hańbę, że mogłem splamić Twe uczucia tak niegodnym postępowaniem. Okażże jednak łaskawość swą i zlituj się nad nędznym robakiem, jakim się stałem w oczach Twych i w oczach całego narodu. Błagam Cię o wyrozumiałość i przebaczenie, bowiem bez Ciebie, ukochana, życie moje nie ma sensu, jest niczym więcej niż pustą walką o coś, czego sam już nie rozumiem.

Są dwie miłości na tym świecie, które napędzają każdy mój czyn. Pierwszą jest miłość do Ciebie, najczystszego kwiatu mojego serca. Drugą jest miłość do naszej ukochanej Ojczyzny. Byłem przekonany, że służba księciu Januszowi Radziwiłłowi była służbą dla Polski, że jego działania są dla dobra narodu. Wiedząc, iż rycerskie słowo to rzecz święta, pozostałem zatem wierny księciu, ufając bezgranicznie w słuszność jego postępowania. Byłem ślepy na zdradę i nie dostrzegałem prawdziwych intencji jego działań.

Jednakże zrozumiałem mój błąd, kiedy ujrzałem prawdziwe oblicze Radziwiłła i uświadomiłem sobie, że poprzysiągłem wierność zdrajcy, co miało zgubne skutki dla naszej Ojczyzny. Kiedy zdałem sobie sprawę, jak wielką krzywdę wyrządziłem przez swoją ślepotę, czułem, jak mój honor i zaufanie, jakie mi pokładano, legły w gruzach. Straciłem poważanie oraz ufność swych rodaków, a ciążące mi na sercu brzemię przeszkadza wieść życie w spokoju i walczyć na rzecz Ojczyzny z głową podniesioną wysoko.

Teraz, droga Oleńko, przyjmuję miano Babinicz, aby zmazać plamę, jaką rzuciłem na swe imię i by odnaleźć drogę do odkupienia. W Twoje przeczyste dłonie, Królowo serca mego, składam przyrzeczenie ofiarowania mego nic nie wartego życia państwu polskiemu oraz walce w jego obronie. Nie wiem, czy kiedykolwiek zdołam odpokutować swe winy, lecz choćby tak pragnę, abyś wiedziała, że każdy mój czyn teraz motywowany jest miłością do Ojczyzny i chęcią naprawienia błędów przeszłości.

Lecz wiedz, kwiecie przecudny, że kocham Ciebie miłością najszczerszą i wyzuć jej z serca nie jestem zdolny. Twoja miłość jest dla mnie drogowskazem, prowadzącą mnie przez ciemności zła ku nadziei odkupienia. Proszę, abyś czasem wzniosła modły do Boga Najwyższego za moją zbrukaną grzechem duszę, abym mógł odnaleźć spokój i zasłużyć na Twoje przebaczenie.

Zatem żegnaj, najdroższa, żyję nadzieją, że kiedyś nasze drogi znów się skrzyżują, a ja, odkupiony i oczyszczony ze wszystkich win, będę mógł stanąć przed Tobą z dumnie podniesioną głową i z czystym sercem. Okaż mi litość, ukochana, i myśl o mnie czasem, bo bez Twego ciepła moje serce zamarza, a każdy dzień bez Twej miłości jest dla mnie nie do wytrzymania.

Oddany Tobie po wieczność,

Andrzej Kmicic