Jakie postawy wobec zła może przyjąć człowiek? Opowiadania Borowskiego i Kordian Juliusza Słowackiego

Rodzaj zadania: Referat

Dodane: 11.10.2023 o 18:40

Literatura jest odzwierciedleniem życia, pełnego zarówno dobrych, jak i złych zdarzeń. Zarówno w opowiadaniach Tadeusza Borowskiego, opisujących życie w obozie koncentracyjnym, jak i w "Kordianie" Juliusza Słowackiego, możemy znaleźć przykłady różnych postaw wobec zła.

W opowiadaniach Tadeusza Borowskiego, takich jak "Pożegnanie z Marią" czy "U nas, w Auschwitzu", poznajemy bezpośredni obraz okropieństw wojny i zagłady. Narratorem często jest młody człowiek, który zostaje zmuszony do konfrontacji z przedstawionym złem. Postawa, jaką przybiera, jest postawą przetrwania. Charakterystyczne jest dla niego obojętność moralna, która pozwala mu przetrwać w świecie bezprawia, gdzie każdego dnia dochodzi do masowych egzekucji, głodu i tortur. Bohaterowie Borowskiego często działają według zasady "każdy sam za siebie", pokazując, jak ekstremalne warunki są w stanie zmienić ludzi, ich moralność i wartości.

Natomiast Kordian, główny bohater dramatu romantycznego Słowackiego, przechodzi ewolucję swojego stosunku do zła. Początkowo jest pełen ideałów i wierzy w możliwość zmiany świata przez pojedynczą osobę. Jego postawa jest typowa dla młodego romantycznego bohatera, który staje przed wyborem między dobrem i złem. Kiedy jednak spotyka się z rzeczywistością – korupcją i obłudą wyższych sfer oraz cierpieniem ogółu narodu – przechodzi kryzys, który zmusza go do przemyślenia swoich poglądów. Władza absolutna cara, represje polityczne, rosyjski despotyzm to zło, które Kordian stara się zwalczyć, planując nawet zamach na cara. Ostatecznie jednak jego misja kończy się fiaskiem, a Kordian zostaje pokonany nie tyle przez władzę, co przez własne słabości i niezdecydowanie. To pokazuje, że nawet najszczytniejsze intencje mogą zostać zniszczone przez wewnętrzne rozterki i niepewność.

Porównując te dwa dzieła, widzimy, że postawa wobec zła jest zależna od kontekstu i sytuacji, w której się znajdujemy. W obu tekstach zło staje się nie tylko przeciwnikiem, ale i katalizatorem wewnętrznych przemian postaci. Zarówno Borowski, jak i Słowacki pokazują, że zło nie jest proste do pokonania, wymaga zrozumienia swojej natury i konsekwentnej walki z negatywnymi aspektami ludzkiej egzystencji.

Każda z tych postaw dostarcza innych wniosków na temat ludzkiego zachowania w obliczu zła. Czy to poprzez obojętność i koncentrację na przetrwaniu w skrajnych warunkach, czy też przez próbę heroizmu w walce z opresyjnym systemem – oba przypadki pokazują, że zło jest wyjątkowo trudnym przeciwnikiem, który może w różny sposób wpłynąć na życie i decyzje człowieka.