„Postawy bohaterów 'Dżumy' Alberta Camusa wobec tragedii w Oranie”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.10.2024 o 17:30

Rodzaj zadania: Referat

Dodane: 16.10.2024 o 19:22

Albert Camus w swojej powieści "Dżuma" podejmuje się analizy postaw mieszkańców fikcyjnego miasta Oran, które zostaje dotknięte epidemią dżumy. Poprzez alegoryczne przedstawienie choroby, autor rzuca światło na różnorodność ludzkich reakcji na kryzys i ukazuje wielowymiarowość natury człowieka oraz szerokie spektrum życiowych wyborów. Camus bada, jak skrajne sytuacje, takie jak epidemia, mogą wpłynąć na jednostki, zmuszając je do refleksji, przewartościowania dotychczasowych przekonań i podejmowania decyzji, które definiują ich człowieczeństwo.

Centralną postacią powieści jest doktor Bernard Rieux, który wciela w życie ideały racjonalizmu i odpowiedzialności wobec tragedii. Rieux, z zawodu lekarz, znajduje się na pierwszej linii frontu walki z dżumą. Od samego początku świadom jest powagi sytuacji i bez wahania angażuje się w działania mające na celu opanowanie epidemii. Jego postawa oddaje nieugiętego ducha humanizmu, przejawiającego się w niezłomnej wierze w to, że ludzka solidarność i działanie na rzecz innych są najwyższymi wartościami, które mogą prowadzić do zwycięstwa nad przeciwnościami losu. Rieux symbolizuje przekonanie, że nawet w obliczu ogromnych trudności, każdy z nas ma obowiązek nieść pomoc innym, a jego postawa stanowi inspirację do działania na rzecz dobra wspólnego.

Na drugim biegunie tej skali reakcji znajduje się Raymond Rambert, dziennikarz, którego początkowe egoistyczne podejście do sytuacji czyni go bohaterem o dużym potencjale do rozwoju wewnętrznego. Rambert przybył do Oranu z zamiarem napisania artykułu i jego pierwszą reakcją na epidemię jest chęć ucieczki z miasta, aby połączyć się z ukochaną. Pragnienie ucieczki wydaje się zrozumiałe, jednak stopniowo dochodzi do przemiany jego charakteru. Pod wpływem obserwacji cierpienia innych i uczestnictwa w działaniach na rzecz walki z chorobą, Rambert podejmuje decyzję o pozostaniu w Oranie. Jego transformacja ze zwykłego egoisty w osobę zaangażowaną społecznie ukazuje, jak kryzysy mogą być katalizatorem moralnego rozwoju jednostki, skłaniając do reevaluacji własnych wartości i działań.

Jean Tarrou, kolejny z istotnych bohaterów, jest outsiderem w mieście; przybył do Oranu krótko przed wybuchem epidemii. Jego charakter i działania są głęboko związane z filozofią Camusa dotyczącą poszukiwania sensu życia i moralnej czystości. Tarrou przez cały czas trwania epidemii prowadzi pamiętniki, które stają się dokumentacją cierpień mieszkańców, a także zmagań ich samych z epidemią. Jego zaangażowanie w organizowanie i prowadzenie ochotniczych drużyn zwalczających zarazę podkreśla, że dla Tarrou wartości takie jak ludzkie życie i godność są fundamentalne i niepodważalne. Reprezentuje postawę głębokiej empatii i heroizmu, które przenikają każdy aspekt jego działania.

Inni bohaterowie, jak Joseph Grand i ojciec Paneloux, dodatkowo wzbogacają paletę reakcji na tragedię. Joseph Grand, skromny urzędnik miejski, choć zajmuje się głównie pracą administracyjną, staje się jednym z kluczowych pomocników w walce z chorobą. Jego oddanie i metodyczność odsłaniają siłę tkwiącą w codziennych, drobnych działaniach i podkreślają, że nawet niewielkie gesty mogą mieć ogromne znaczenie w sytuacjach kryzysowych.

Ojciec Paneloux, jezuita, wnosi do powieści perspektywę religijną. Na początku jego kazania sugerują, że dżuma jest formą boskiej kary za grzechy, co odzwierciedla tradycyjną interpretację tragedii jako konsekwencję duchowego upadku. Jednak z czasem podejście Panelouxa ulega przekształceniu. Przeżywanie tragedii swoich parafian i osobiste doświadczenie cierpienia prowadzą go do zadawania sobie głębszych pytań dotyczących istoty wiary i jej roli w życiu człowieka. Jego wewnętrzny konflikt i dylemat moralny ukazują trudności związane z utrzymaniem wiary w obliczu nieprzewidywalnej i niewybaczalnej rzeczywistości.

Wreszcie, postać Cottarda, którego ulga w obliczu dżumy, wynikająca z panującego chaosu jako tarczy przed wymiarem sprawiedliwości, stanowi studium przypadku osoby, która wykorzystuje kryzys dla własnych korzyści. Jego postawa kontrastuje z wieloma innymi bohaterami i przypomina nam, że ludzie różnie reagują na tragedię, kierując się indywidualnymi potrzebami i lękami.

Camus w "Dżumie" przygląda się różnym postawom ludzkim wobec nieuniknionej tragedii, ilustrując, że w obliczu przerażających wyzwań człowieczeństwo może przejawiać się w najrozmaitszych formach. Przez pryzmat życia bohaterów takich jak Rieux, Rambert, Tarrou czy Paneloux, autor pokazuje zarówno heroizm, jak i słabość, egoizm oraz solidarność, a także poszukiwanie sensu w brutalnej rzeczywistości wypełnionej cierpieniem. Poprzez te różnorodne postawy, Camus zachęca czytelników do zastanowienia się nad istotą ludzkiej egzystencji i moralnym obowiązkiem wobec innych ludzi, ukazując, że nawet w najtrudniejszych chwilach jesteśmy zdolni do wzrostu i wielkości dzięki wspólnemu działaniu i duchowej przemianie.