Przedstawienie przyjaźni w sytuacjach skrajnych: Odniesienie do "Dżumy" Alberta Camusa oraz innego utworu literackiego w dwóch wybranych kontekstach

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.01.2025 o 4:48

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 11.01.2025 o 14:47

Przyjaźń w sytuacjach skrajnych jest jednym z najważniejszych aspektów, które pozwalają jednostkom przetrwać trudne chwile i odnaleźć sens w chaosie otaczającego świata. W literaturze często spotykamy się z motywem przyjaźni jako siły, która pozwala bohaterom nie tylko przetrwać, ale i rozwijać się w obliczu tragedii. Albert Camus w swojej powieści „Dżuma”, a także John Steinbeck w „Myszy i ludzie” przedstawiają przyjaźń jako głęboką więź międzyludzką będącą źródłem odwagi i nadziei w ekstremalnych sytuacjach.

Akcja „Dżumy” Alberta Camusa rozgrywa się w Oranie, mieście, które niespodziewanie zostaje dotknięte epidemią dżumy. W obliczu nieprzewidywalnych i przerażających wydarzeń, mieszkańcy zmagają się nie tylko z fizycznymi objawami choroby, ale także z psychicznymi konsekwencjami izolacji i strachu. W tym kontekście szczególnie ważna staje się przyjaźń między doktorem Rieux a Jeanem Tarrou. Obaj mężczyźni, choć pochodzą z różnych środowisk, łączy wspólny cel — walka z epidemią dla dobra społeczności.

Doktor Rieux jest lekarzem, który oddaje się w pełni ratowaniu ludzkiego życia, ryzykując własne zdrowie i życie. Tarrou z kolei, jako człowiek z zewnątrz, decyduje się na pozostanie w Oranie i niesienie pomocy mieszkańcom. W tej ekstremalnej sytuacji rodzi się między nimi więź oparta na wzajemnym zrozumieniu, szacunku i współczuciu. Ich przyjaźń jest przykładem solidarności w obliczu śmierci i cierpienia. Pomagają sobie nawzajem przetrwać, dodając sobie odwagi w momentach zwątpienia. Ta relacja pokazuje, że autentyczna przyjaźń nie zna granic społecznych ani ideologicznych. Jest wartością uniwersalną, która umożliwia jednostkom stawienie czoła najtrudniejszym wyzwaniom.

W kontekście przyjaźni w sytuacjach skrajnych warto również przywołać powieść Johna Steinbecka „Myszy i ludzie”, która opisuje historię dwóch wędrownych robotników, George'a Miltona i Lennie’ego Small’a. Ich relacja jest zbudowana na zależności i wzajemnej pomocy, co czyni ich przyjaciółmi w świecie pełnym samotności i niepewności. George, będąc osobą rozsądną i odpowiedzialną, zaopiekował się Lennie'm, który z powodu swojej niepełnosprawności umysłowej potrzebuje stałej opieki. Mimo ciężkich warunków życia i nieustannej wędrówki w poszukiwaniu pracy, to właśnie ich przyjaźń sprawia, że potrafią przetrwać w świecie naznaczonym brutalnością i wyzyskiem.

Steinbeck przedstawia przyjaźń jako wartość, która nadaje życiu sens i cel. W jednym z kluczowych momentów George przypomina Lennie'mu ich wspólny sen o posiadaniu własnej farmy, co daje im obu nadzieję na lepsze jutro. Jednak tragedia, która ostatecznie ich dotyka, dowodzi kruchości ludzkich relacji w obliczu zewnętrznych okoliczności, ale także siły, jaką przyjaźń może dać w najbardziej dramatycznych chwilach.

Dzieła Camusa i Steinbecka, mimo odmiennych kontekstów i stylistyk, ukazują przyjaźń jako fundamentalną wartość, która przynosi ulgę i siłę w chwilach kryzysu. Przyjaźń ta pozwala bohaterom nie tylko przetrwać, ale także znaleźć sens i odwagę do działania mimo przeciwności losu. W sytuacjach skrajnych relacje międzyludzkie często zostają wystawione na próbę — niekiedy są źródłem rozczarowań, a innym razem stają się niewyczerpanym źródłem wsparcia i siły.

Warto również przywołać dwa konteksty, które pogłębiają rozumienie przyjaźni w sytuacjach skrajnych. Pierwszy z nich to historia przyjaźni między Anne Frank a jej przyjaciółką Hannah Goslar, której zapis odnajdziemy w „Dzienniku Anne Frank”. Mimo, że ich relacja została brutalnie przerwana przez okropieństwa wojny, ich wspólne wspomnienia i nadzieja na lepszy świat stanowiły dla Anne wsparcie podczas ukrywania się przed nazistami. Drugim kontekstem może być przyjaźń między Frodem Baggins'em a Samwise'm Gamgee w „Władcy Pierścieni” J.R.R. Tolkiena. Sam, nieporzucający Froda w jego misji zniszczenia Jedynego Pierścienia, ilustruje prawdziwe oddanie i poświęcenie, jakiego wymaga autentyczna przyjaźń.

Podsumowując, zarówno literatura, jak i historia pokazują, że przyjaźń w sytuacjach skrajnych może stać się potężnym źródłem nadziei i odwagi. Niezależnie od czasów i okoliczności, autentyczne więzi międzyludzkie umożliwiają jednostkom przetrwanie oraz odnajdywanie sensu w najbardziej dramatycznych chwilach ich życia.