Przemówienie o tym, jak książki wzbogacają życie

Rodzaj zadania: Referat

Dodane: dzisiaj o 13:29

Drodzy Słuchacze!

Stoję dziś przed Wami, aby opowiedzieć o czymś, co – jestem o tym głęboko przekonany – ma niezwykłą moc. O czymś, czego potencjał często niedoceniamy w codziennym pędzie życia. O czymś, co nie tylko bawi i rozwija, ale przede wszystkim wzbogaca nasze życie. Chcę Wam dziś opowiedzieć o książkach.

Może ktoś z Was zastanawia się, czy w epoce Internetu, filmów, gier komputerowych i wszechobecnych mediów, książki naprawdę są jeszcze nam potrzebne. Może ktoś uważa je za przestarzałe – ot, relikt dawnych czasów. Chciałbym Was jednak zachęcić do spojrzenia na książki zupełnie inaczej. Bo czy zastanawialiście się kiedyś, dlaczego właśnie w książkach kryją się tak często największe skarby świata? Jak to się dzieje, że wiele pokoleń ludzi wraca do „Lalki” Bolesława Prusa, „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza czy „Ferdydurke” Witolda Gombrowicza? Dlaczego młodzi i starsi na nowo odkrywają „Małego Księcia” Antoine’a de Saint-Exupéry’ego lub „Opowieści z Narnii” C.S. Lewisa? Moja odpowiedź jest prosta: bo książki są wyjątkowe, bo wzbogacają naszą wyobraźnię, wiedzę i wrażliwość.

Przede wszystkim – książki rozbudzają naszą wyobraźnię. Żadna inna forma przekazu nie daje tyle wolności naszej głowie, co czytanie. Patrząc na słowa zapisane na kartkach, sami tworzymy własne obrazy – wyobrażamy sobie bohaterów, miejsca, wydarzenia. Każdy z nas widzi je inaczej i tu tkwi magia literatury: ta sama książka jest inna dla każdego czytelnika. To pozwala nam marzyć bez ograniczeń, myśleć twórczo i kreatywnie. Książki są treningiem dla naszego umysłu – rozwijają neurony, ćwiczą pamięć i koncentrację. I nie jest to jedynie frazes – badania naukowe pokazują, że czytanie wpływa korzystnie nawet na strukturę naszego mózgu.

Po drugie – książki są źródłem wiedzy i mądrości. W odróżnieniu od internetowych newsów czy skrótowych informacji z mediów społecznościowych, książki pozwalają zgłębić temat, poznać różne punkty widzenia, dostrzec niuanse. Uczą krytycznego myślenia i argumentowania. Dzięki nim poznajemy świat, inne kultury i epoki. Z książek historycznych dowiadujemy się, jakie były źródła II wojny światowej, jak kształtowała się historia Polski, jak żyli nasi przodkowie. Z literatury pięknej uczymy się empatii, rozumiemy motywacje ludzkich działań, analizujemy skomplikowane losy postaci – takich jak Wokulski czy Łęcka. Otwieramy się na inność, wzbogacamy swój język. To właśnie lektura sprawia, że posługujemy się słowem sprawniej, stajemy się lepszymi rozmówcami, potrafimy jasno i precyzyjnie wyrażać swoje myśli.

Książki potrafią być też najlepszymi towarzyszami – nigdy nie oceniają, nie zdradzają naszych sekretów, są zawsze pod ręką, gdy tego potrzebujemy. Pozwalają uciec od problemów, odpocząć, a czasem nawet znaleźć odpowiedzi na najtrudniejsze pytania. Wiele osób mówi, że to właśnie lektura w trudnych chwilach dawała im nadzieję, pozwalała przetrwać w chorobie czy samotności. Literatura, choćby ta poetycka, pozwala też wyrazić uczucia, których sami nie umiemy nazwać. Czytając poezję Wisławy Szymborskiej lub Czesława Miłosza, odnajdujemy siebie, uczymy się patrzeć na świat z innej perspektywy.

Na koniec chcę Was przekonać: książki pozostawiają po sobie ślad na całe życie. Każda przeczytana lektura odciska się na naszej wrażliwości, poglądach, wyobrażeniach. Może dziś tego nie zauważacie, ale wrócicie do tych historii za kilka lat – może po to, by zrozumieć siebie, a może innych.

Zachęcam Was: dajcie szansę książkom. Niech staną się Waszymi przewodnikami, przyjaciółmi, mistrzami. Bo naprawdę – książki wzbogacają życie. I jestem o tym głęboko przekonany.

Dziękuję za uwagę.