Rozprawka

Postawy człowieka w obliczu zła: "Dżuma" Alberta Camusa i inne utwory literackie

Rodzaj zadania: Rozprawka

Streszczenie:

Dżuma " Alberta Camusa oraz "Władca much" Williama Goldinga przedstawia różne reakcje ludzi na zło, ukazując zarówno heroizm, jak i tchórzostwo. Literatura stanowi odzwierciedlenie różnorodności ludzkich postaw w obliczu zła. 🤔

W obliczu zła ludzie często zachowują się różnie, co jest związane z ich indywidualnym podejściem do życia, wychowaniem czy doświadczeniem. Niezmiernie ciekawym przykładem literackim, przedstawiającym różnorodność ludzkich postaw w obliczu katastrofy, jest "Dżuma" Alberta Camusa. Powieść ta, ukazując dramat mieszkańców miasta Oran, dotkniętego zarazą, staje się metaforą zła i ukazuje, jak różnorodnie można na nie reagować. Inny utwór, który także porusza problem reakcji ludzi na zło, to "Władca much" Williama Goldinga, gdzie dzieci, odcięte od cywilizacji, mierzą się z wysublimowaną formą zła - wewnętrzną degradacją i upadkiem moralnym. Obie książki dają nam obraz ludzkich zachowań w ekstremalnych sytuacjach i stawiają pytanie o to, jaki jest człowiek, gdy staje w szranki z czymś złowrogim. W dziele Camusa kluczowymi postaciami wszechstronnie ukazującymi różne postawy są lekarz Rieux, urzędnik Tarrou, duchowny Paneloux oraz dziennikarz Rambert. Każdy z nich inaczej reaguje na pojawienie się dżumy, która jest nie tylko realnym zagrożeniem, ale też symbolem zła moralnego, egzystencjalnego kryzysu. Rieux, lekarz z powołania, stawia na racjonalne i poświęcone działanie w służbie innym. Jego postawa jest wytrwała i niepodważalna, co uczy nas, że w obliczu zła trzeba pozostać człowiekiem i robić, co w naszej mocy, by złagodzić jego skutki. Tarrou, z kolei, zmaga się z własnym sumieniem, a jego celem jest stanie się „świętym bez Boga”, co obrazuje dążenie do moralnej doskonałości w świecie pełnym cierpienia. Duchowny Paneloux ujmuje zło w kategorie religijne i w pierwszej kazaniu mówi o dżumie jako karze bożej, jednak po śmierci dziecka zmienia swoje podejście. Ostatecznie mówi o solidarności z cierpiącymi, co sugeruje, że nawet głęboka wiara może być poddana próbie i przewartościowana w obliczu rzeczywistej tragedii. Rambert z początku pragnie uciec, jednak porzuca swój indywidualizm i pomaga innym, co dowodzi, że nawet egoistyczne reakcje mogą ulec transformacji na skutek uczestnictwa w wspólnym losie. Golding w swojej powieści "Władca much" ukazuje grupę chłopców, którzy po katastrofie lotniczej lądują na bezludnej wyspie. W miarę upływu czasu ich cywilizowane zachowania ulegają erozji, a w obliczu strachu i chaosu rodzi się okrucieństwo. Zły wybór lidera i oddanie się dzikim instynktom pokazuje, jak łatwo człowiek może spełznąć na moralnym dnie. Postać Ralpha, walczącego o zachowanie zasad demokracji i cywilizowanych norm, stoi w opozycji do dzikiego Jacka, który poprzez manipulację i strach usiłuje zdobyć władzę. Golding obnaża, że zło w człowieku może w niespodziewany sposób ujawnić się i zdominować, kiedy brak jest kulturowych ograniczeń. Oba te utwory literackie przedstawiają zatem szereg postaw, w których odnajdujemy zarówno heroizm, jak i tchórzostwo, altruizm i egoizm, wiarę i wątpienie. Mają one swoje odbicie w realnym życiu, gdzie codziennie obserwujemy ludzi reagujących na różnorodne formy zła: niesprawiedliwość, przestępczość czy zakłamanie. Literatura w tak szczery i głęboki sposób pokazuje, że nie istnieje jedna właściwa droga działania w obliczu zła, ale że każda z postaw jest wynikiem indywidualnych wyborów i sumienia człowieka. "Dżuma" i "Władca much" uczą nas, że zło jest zawsze wyzwaniem dla naszej ludzkości i to, jak na nie zareagujemy, świadczy o tym, kim jesteśmy.

Napisz za mnie dowolne zadanie domowe jako Rozprawka

Oceń:

Zaloguj się aby ocenić pracę.

Zaloguj się