Odwaga - różne znaczenia dla różnych ludzi: analiza literacka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.03.2024 o 17:23

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 24.03.2024 o 16:13

Odwaga jest jedną z cnot, które towarzyszą ludzkości od zarania dziejów. Zmieniają się epoki, ideologie, wartości, ale potrzeba odwagi wobec przeciwności losu, w obronie słusznej sprawy lub po prostu w codziennym życiu pozostaje stała. W literaturze dziecięcej i młodzieżowej postacie odważnych bohaterów często pomagają młodemu czytelnikowi zrozumieć, czym jest prawdziwa odwaga. Dwoma doskonałymi przykładami odwagi, chociaż w zupełnie różnych realiach, są historie opisane w książkach „Chłopcy z Placu Broni” autorstwa Ferenca Molnára oraz „W pustyni i w puszczy” napisanej przez Henryka Sienkiewicza. Obie te powieści ukazują, że odwaga może mieć różne oblicze, jednak zawsze jest to postawa godna pochwały i naśladowania.

„Chłopcy z Placu Broni”, dzieło Molnára, to opowieść o grupie chłopców z Budapesztu, którzy zdecydowali się obronić swoje miejsce zabaw – plac broni – przed inną grupą chłopców. Walka o plac broni jest dla nich sprawą honoru, przejawem odwagi i solidarności grupowej. Choć do konfrontacji dochodzi w warunkach kontrolowanych, a „wojna” ma charakter bardziej symboliczny, to jednak wymaga od młodych bohaterów rozwagi, przywództwa i gotowości do poświęceń. Nie chodzi tutaj o fizyczną przewagę, ale o moralną siłę i zdolność do obrony tego, co uznaje się za swoje. Odwaga w "Chłopcach z Placu Broni" ma twarz młodości, koleżeństwa, pierwszych poważnych konfliktów z rzeczywistością.

Z kolei „W pustyni i w puszczy” Henryka Sienkiewicza to epicka podróż dwójki młodych bohaterów – Stasia Tarkowskiego i Nel Rawlison – przez afrykańskie pustynie i puszcze. Tu odwaga przejawia się przez codzienną walkę o przetrwanie w ekstremalnych warunkach, obronę przed dzikimi zwierzętami, ludźmi i trudnościami natury. Staś, jako starszy i silniejszy, pełni funkcję opiekuna i obrońcy Nel, choć również i ona wielokrotnie daje dowody niezwykłej odwagi. Odwaga w tej powieści to nie tylko fizyczne przetrwanie, ale także moralna siła, zdolność do podejmowania trudnych decyzji, odpowiedzialność za drugą osobę, a także wrażliwość i empatia.

Obydwie powieści, mimo że rozgrywają się w różnych czasach i miejscach, ukazują, że odwaga to nie tylko bohaterstwo na polu bitwy czy wobec wielkiego niebezpieczeństwa, ale także gotowość do obrony wartości, przyjaźni, lojalności czy niewinności. Może objawiać się w gotowości do walki, ale równie dobrze w zdolności do opieki, ochrony słabszych, podejmowania trudnych decyzji.

Wnioskować zatem można, że odwaga ma wiele twarzy, a jej różne oblicza są równie wartościowe. „Chłopcy z Placu Broni” i „W pustyni i w puszczy” są nie tylko literackim świadectwem przejawów odwagi, ale również przewodnikami dla młodego czytelnika, uczącymi, że odwaga to nie tylko czyn wielkich herosów, ale często postawa zwykłego człowieka wobec codziennych wyzwań.