Wojowniczka, zbrodniarka, święta, femme fatale - portret kobiety w literaturze

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.02.2024 o 19:03

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 9.02.2024 o 11:57

Postać kobiety w literaturze na przestrzeni wieków przybierała różnorodne oblicza, od heroicznych wojowniczek, przez zbrodniarki, aż po postacie święte i femme fatale. Jest to temat wyjątkowo bogaty i wielowymiarowy, a literatura dostarcza licznych przykładów, które pozwalają na dogłębne zrozumienie tej problematyki.

Zacznijmy od postaci wojowniczki, która jest symbolem siły, niezależności i odwagi. Przykładem takiej postaci może być Antygona z tragedii Sofoklesa. Mimo iż jej walka nie była walką fizyczną, to jednak miała ona nieugięty charakter i wykazała się odwagą, idąc na śmierć w imię przekonań i szacunku dla boskich praw oraz tradycji. Jej walka to walka z niesprawiedliwością i nieugięty opór wobec władczej arogancji.

Z kolei, kiedy mówimy o zbrodniarkach, na myśl przychodzi Lady Makbet z dramatu Williama Szekspira. Jest ona przykładem postaci, która dla władzy jest gotowa pójść na największe zbrodnie. Ambicja prowadzi ją do manipulacji i podżegania swojego męża do morderstwa. Jej gwałtowne emocje i determinacja uczyniły z niej jedną z najbardziej negatywnych przedstawicielek płci żeńskiej w literaturze. Mimo że Lady Makbet początkowo emanuje siłą i pewnością siebie, to w miarę rozwoju akcji dręczą ją wyrzuty sumienia, co prowadzi do jej psychicznego upadku oraz tragicznego końca.

Świętość w literaturze często łączona jest z doświadczeniem cierpienia, pokory i pełnieniem dobra. Święta Klara z "Małego życia" autorstwa XVI-wiecznego franciszkanina Tommaso da Celano to przykład kobiety, która odnajduje swoje powołanie w wierze, czyniąc dobro i odstępując od materialnego świata na rzecz życia duchowego. Emanuje ona świętością i jest uosobieniem troski, pobłażliwości oraz miłosierdzia.

Femme fatale, czyli kobieta fatalna, charakteryzuje się zmysłowością, tajemniczością, a często i manipulacją. Scarlett O’Hara z powieści "Przeminęło z wiatrem" Margaret Mitchell to doskonały przykład femme fatale. Jej piękno, determinacja i pewność siebie przyciągają mężczyzn oraz pozwalają jej na manipulowanie nimi w celu osiągnięcia swoich celów. Scarlett choć uwodzi i zdobywa serca, nie odnajduje prawdziwego szczęścia, borykając się z wewnętrznymi konfliktami i kaprysami serca.

Analizując te cztery portrety kobiety w literaturze, warto zauważyć, że za każdą z tych postaci kryje się głębszy wymiar. Wojowniczka to nie tylko bohaterka w sensie dosłownym, ale także kobieta walcząca o swój głos i miejsce w społeczeństwie. Zbrodniarka zderza się z moralnymi dylematami, co demaskuje ciemne strony ludzkiej natury. Święta reprezentuje wartości duchowe i moralne, a femme fatale wskazuje na rolę społeczną kobiet i często ich zmagania o władzę.

W rzeczywistości te archetypy literackie świadczą o bogactwie perspektyw, w jakich kobiety przedstawiane są w literaturze. Są wyrazem zmieniających się norm społecznych, przekonań, ideologii i wartości, które były i są obecne w danym okresie historycznym. Wszystkie te obrazy przyczyniają się do pełniejszego zrozumienia roli kobiety nie tylko w literaturze, ale i w rzeczywistości. Warto więc postrzegać portret kobiety w literaturze jako lustro epoki i refleksję nad rolą, jaką pełni w świecie, który nieustannie się zmienia.