Czy warto dążyć do porozumienia? Na przykładzie „Zemsty” Fredry

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 17.01.2026 o 15:34

Aleksander Fredro w swojej komedii "Zemsta" porusza wiele ważnych tematów, w tym temat dążenia do porozumienia. Utwór ten jest doskonałym przykładem literackiego dzieła, na podstawie którego można dyskutować o wartości współpracy i negocjacji. Zatem, czy warto dążyć do porozumienia? Na przykładzie "Zemsty" pokażę, że odpowiedź na to pytanie brzmi: tak.

W pierwszej kolejności warto przyjrzeć się głównemu konfliktowi w utworze, który dotyczy sporu między Cześnikiem Raptusiewiczem a Rejentem Milczkiem. Konflikt ten jest z jednej strony komiczny, ale z drugiej strony ukazuje destruktywne konsekwencje braku porozumienia. Obaj bohaterowie reprezentują przeciwstawne charaktery: Cześnik jest porywczy i niecierpliwy, podczas gdy Rejent jest cichym manipulantem. Ich zaciekła rywalizacja prowadzi do licznych komicznych sytuacji, ale również staje się symbolem trudności w osiąganiu zgody.

Jednym z argumentów przemawiających za wartością porozumienia jest wątek miłosny pomiędzy Wacławem i Klarą. Młodzi zakochani, pomimo przeszkód ze strony swoich opiekunów, starają się zbliżyć do siebie i zbudować wspólną przyszłość. Ich miłość staje się symbolem nadziei na przełamanie muru niezgodności. Wbrew wszelkim przeciwnościom udaje im się wykorzystać swój związek jako narzędzie do pojednania zwaśnionych stron. Dzięki inteligencji, sprytowi i determinacji młodych bohaterów, końcowy efekt jest pozytywny — Cześnik i Rejent decydują się na zgodę, chociaż jest to zgoda wymuszona i powierzchowna.

Przykład Wacława i Klary pokazuje, że dążenie do porozumienia wymaga zaangażowania i wysiłku, ale niesie ze sobą realne korzyści. Gdyby bohaterowie nie podjęli prób pojednania, możliwe, że ich miłość nie przetrwałaby, a konflikt pomiędzy ich opiekunami mógłby eskalować do bardziej poważnych konsekwencji. Ich działania ukazują, że porozumienie można osiągnąć, jeśli tylko jest wola i determinacja.

Kolejnym argumentem jest fakt, że brak porozumienia prowadzi do marnowania energii na spory i konflikty, które w rzeczywistości są bezsensowne. W "Zemście" widzimy, jak Cześnik i Rejent zagłębiają się w coraz bardziej absurdalne formy rywalizacji. Kiedy w końcu dochodzi do pojednania, okazuje się, że wiele z ich wcześniejszych działań było niepotrzebnych i szkodliwych. Ta sytuacja przypomina o tym, że otwartość na kompromis i dialog jest znacznie bardziej konstruktywna niż trwałe trwanie w niezgodzie.

Istotne jest również zauważenie, że "Zemsta" pokazuje, że dążenie do porozumienia nie jest równoznaczne z rezygnacją z własnych wartości czy interesów. Przeciwnie, można prowadzić dialog, nie tracąc przy tym siebie. Przykładem jest postać Cześnika, który mimo iż początkowo decyduje się na związek z Podstoliną nie z miłości, a z korzyści, w końcu kieruje się jednak sercem i logiką w wyborach, co prowadzi do pozytywnego zakończenia. Uczy nas to, że w długoterminowej perspektywie, prawdziwe porozumienie jest możliwe tylko wtedy, gdy obie strony są gotowe na szczere ustępstwa i zrozumienie.

Wreszcie, warto zauważyć, że "Zemsta" pokazuje również wzorce negatywne, które demaskują skutki braku porozumienia. Rejent Milczek, mimo że pozornie wygrywa większość swoich gierek, ostatecznie nie zyskuje sympatii ani szacunku innych bohaterów. Jego postać ilustruje, że manipulacja i brak otwartości nie prowadzą do trwałego sukcesu, a jedynie do powierzchownych wygranych.

Podsumowując, "Zemsta" Aleksandra Fredry powinno stanowić ważne przypomnienie o wartości dążenia do porozumienia. Wszyscy bohaterowie, mimo swoich różnych charakterów i intencji, w końcu zauważają, że jedynie zgoda może przynieść długotrwały spokój i szczęście. Poprzez analizę postaci, takich jak Wacław i Klara, jak również obserwując negatywne konsekwencje działań Rejenta i Cześnika, możemy dojść do wniosku, że warto dążyć do porozumienia, ponieważ tylko ono pozwala na budowanie trwałych, zdrowych relacji i unikanie niepotrzebnych konfliktów.