Wyprawa Hobbita z Krasnoludami wpłynęła na jego wewnętrzną przemianę.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.02.2025 o 19:37

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 27.01.2025 o 11:07

W powieści "Hobbit, czyli tam i z powrotem" autorstwa J.R.R. Tolkiena, główny bohater Bilbo Baggins wyrusza w niebezpieczną podróż z grupą krasnoludów, by odzyskać zaginione królestwo i skarby zagarnięte przez smoka Smauga. Ta przygoda, pełna wyzwań i niebezpieczeństw, ma znaczący wpływ na przemianę wewnętrzną Bilba, zmieniając jego postrzeganie świata, siebie samego oraz relacje z innymi. W niniejszej rozprawce przedstawię trzy argumenty, które udowadniają, że wyprawa ta rzeczywiście zmieniła wnętrze Bilba.

Pierwszym argumentem jest to, że Bilbo zyskał odwagę i pewność siebie. Na początku powieści Bilbo jest komfortowym mieszkańcem Shire, który unika przygód i niespodzianek. Jego życie jest uporządkowane i spokojne, co w pełni zaspokaja jego potrzeby. Jednakże, w miarę jak wyprawa rozwija się, Bilbo zaczyna odnajdywać w sobie nieznane dotąd pokłady odwagi. Kluczowym momentem jest spotkanie z Gollumem, w którym Bilbo, dzięki sprytowi i odwadze, zdobywa pierścień oraz wydostaje się z niebezpiecznej sytuacji. To wydarzenie staje się punktem zwrotnym w jego przemianie - Bilbo zaczyna ufać swoim umiejętnościom rozwiązywania problemów i radzenia sobie z trudnościami. W dalszej części wyprawy wielokrotnie wykazuje się odwagą, na przykład kiedy ratuje krasnoludy z niewoli pająków czy ułatwia ucieczkę z pałacu Thranduila. Każda z tych sytuacji pokazuje, że Bilbo, mimo naturalnych lęków, potrafi działać z odwagą i determinacją, co było zupełnie nie do pomyślenia przed wyprawą.

Drugim argumentem jest rozwój moralny i zdolność do podejmowania samodzielnych decyzji. Podczas wyprawy Bilbo nie tylko musi stawić czoło zewnętrznym zagrożeniom, ale także zmierzyć się z wewnętrznymi dylematami moralnymi. Przykładem jest decyzja, by nie zabijać Golluma, mimo że miał okazję to zrobić. Ta decyzja jest wyrazem współczucia i empatii, nowych cech, które Bilbo rozwija w sobie dzięki wyprawie. Ponadto, kiedy Bilbo kradnie Arcyklejnot, by negocjować pokój między krasnoludami a mieszkańcami Esgaroth i elfami, pokazuje, że potrafi stawiać dobro wspólne ponad własne interesy lub lojalność wobec jednej grupy. Tego rodzaju samodzielne i etyczne decyzje wskazują, że Bilbo dojrzewa i zyskuje głęboki wgląd w kwestie moralne podczas swojej przygody.

Trzecim argumentem jest zmiana sposobu, w jaki Bilbo postrzega swoją tożsamość i miejsce w świecie. Na początku powieści Bilbo definiuje siebie jako członka społeczności hobbitów, ludzi ceniących spokojne i przewidywalne życie. Jego tożsamość jest związana z domem, rodziną i lokalną społecznością. Jednak podróż z krasnoludami, pełna niesamowitych i przerażających doświadczeń, rozszerza jego horyzonty i pozwala mu zrozumieć, że świat jest znacznie bardziej złożony i fascynujący, niż mógłby przypuszczać. Dzięki wyprawie Bilbo nie tylko odnajduje swoje miejsce w większym świecie, ale także redefiniuje swoją tożsamość jako kogoś, kto potrafi przekraczać granice własnych ograniczeń i dojrzewać poprzez doświadczenie i refleksję. Jego powrót do Shire z nowym spojrzeniem na świat ilustruje tę przemianę, która pozwala mu lepiej docenić wartość rodzinnego domu, ale także zaakceptować, że jest częścią większego uniwersum.

W podsumowaniu, wyprawa Bilba Bagginsa z krasnoludami okazuje się kluczowym czynnikiem jego wewnętrznej przemiany. Poprzez wyzwania, które musi pokonać, wydarzenia, które zmuszają go do rewizji własnych wartości oraz możliwość odkrycia nowego siebie, Bilbo rozwija się jako postać pełna odwagi, dojrzałości moralnej i świadomości własnej tożsamości. Jest to klasyczny przykład podróży bohatera, w której zewnętrzne przygody prowadzą do istotnych wewnętrznych przemian.