Sprzeczności człowieka: refleksje na tle "Zbrodni i kary" Dostojewskiego i innej lektury obowiązkowej.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.11.2023 o 7:46

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 2.11.2023 o 15:16

Człowiek, jako istota pełna sprzeczności, stanowi niezwykle interesujący i skomplikowany temat do rozważań. Taka właśnie postać staje przed nami w powieści "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego, gdzie główny bohater, Raskolnikow, przemieszcza się pomiędzy dobrocią a okrucieństwem, miłością a nienawiścią, sprawiedliwością a zbrodnią. Podobnie, jak w innej lekturze obowiązkowej, można dostrzec te sprzeczności w naturze człowieka.

W "Zbrodni i karze" obserwujemy, jak Raskolnikow, młody student z wyższych sfer, upada na samo dno, gdy postanawia popełnić morderstwo. Z jednej strony może zdawać się, że jest to czyn pozbawiony wszelkiej ludzkiej skrupułatności i dobra, jednak warto zwrócić uwagę na motywy i przesłanki, które popchnęły go do tego czynu. Dostojewski przedstawia Raskolnikowa jako postać pełną sprzeczności - z jednej strony jest przemieniony w bestię, zdolną do zbrodni, z drugiej zaś targa nim wyrzuty sumienia i próby rekompensaty za swoje czyny. Ta wewnętrzna walka jest doskonałym przykładem sprzeczności, jakimi obarczony jest człowiek.

Podobne motywy pojawiają się także w innej lekturze obowiązkowej, która przedstawia rozterki i trudności dorastającego człowieka. Młody bohater, w obliczu trudności i niesprawiedliwości społecznej, staje w obliczu własnych ograniczeń, słabości i sprzeczności, jakie go ogarniają. To wewnętrzne rozdarcie, dążenie do dobra przy jednoczesnym uleganiu namowom złym, jest nieodłączną cechą człowieka.

Nie sposób zaprzeczyć, że człowiek - i to zarówno Raskolnikow, jak i młody bohater innej lektury obowiązkowej - kieruje się różnorodnymi pragnieniami, motywacjami, uczuciami, wyborami i wartościami, które w swojej naturze często przeczą sobie nawzajem. Nieustannie balansujemy pomiędzy dobrem a złem, niesprawiedliwością a sprawiedliwością, egoizmem a altruizmem. Ta wewnętrzna walka sprawia, że człowiek staje się podmiotem pełnym sprzeczności.

Jednak cała ta złożoność człowieka nie oznacza, że powinniśmy patrzeć na niego tylko przez pryzmat tych sprzeczności. Również w obu lekturach możemy dostrzec, że człowiek potrafi przezwyciężać te sprzeczności, a nawet z nich korzystać. Przez doświadczenia i zdobywanie wiedzy, bohaterowie przemieniają się, rozwijają się i stają się coraz bardziej świadomymi jednostkami. To udowadnia, że mimo jakiejkolwiek pełnej sprzeczności natury, człowiek ma możliwość samodzielnie decydować o swoim losie.

Wnioskiem, który można wyprowadzić z analizy powieści Fiodora Dostojewskiego i innej lektury obowiązkowej, jest fakt, że człowiek jest pełną sprzeczności istotą. Nieustannie balansujemy pomiędzy różnymi emocjami, wyborami i wartościami. Jednakże, zdając sobie sprawę z tej sprzeczności, możemy starać się ją zrozumieć i przezwyciężyć. Człowiek ma w sobie potencjał, by przekraczać granice i rozwijać się jako jednostka, zdolna do dokonywania złotych wyborów. Lektury literackie, takie jak "Zbrodnia i kara" i inne, pozwalają nam spojrzeć na te sprzeczności i przemyśleć własną naturę, ukazując, że człowiek jest istotą skomplikowaną, ale również mającą ogromne możliwości rozwojowe.