Trzeźwy racjonalista - niepoprawny marzyciel: Jak wybór postawy życiowej wpływa na losy człowieka i jego relacje z ludźmi

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.03.2024 o 13:08

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 7.03.2024 o 18:59

W historii literatury wielokrotnie spotykamy się z postaciami, które w zależności od przyjętych przez siebie postaw życiowych, kształtują na różne sposoby swoje losy oraz relacje z otaczającymi ich ludźmi. Dwa antypody takich postaw, trzeźwy racjonalista oraz niepoprawny marzyciel, stanowią doskonały materiał do rozważań na temat wpływu wyboru postawy życiowej na drogę, jaką podąża człowiek.

Na wstępie warto zaznaczyć, iż trzeźwy racjonalista to postać, która swoje decyzje opiera na logice i pragmatyzmie. Taka postawa życiowa jest widoczna w literaturze, na przykład w postaci Tomasza Judyma z "Ludzi bezdomnych" Stefana Żeromskiego. Judym, choć początkowo wydawać by się mógł marzycielem, to jednak jego poczynania naznaczone są pragmatyzmem i rzeczowym podejściem do rzeczywistości. Postanawia on poświęcić swoje życie na rzecz pomocy najbardziej potrzebującym, kierując się przekonaniem o konieczności pracy u podstaw. W tym przypadku, sposób myślenia bohatera ma wpływ nie tylko na jego osobiste losy, ale także na losy osób, z którymi wchodzi w kontakt. Jego relacje z ludźmi są przepełnione szacunkiem i powagą, zdobytą przez zdecydowane, acz nacechowane empatią, postępowanie.

Z drugiej strony, mamy osób o postawie życiowej niepoprawnego marzyciela, dla którego świat idei i snów jest równie realny, a czasem nawet ważniejszy niż świat faktów. Charakterystyczną postacią literacką manifestującą taką postawę jest Don Kichot z powieści Miguela de Cervantesa. Rycerz z La Manchy, zaczytany w romansach rycerskich, wyrusza w świat, aby walczyć z niesprawiedliwością i wzywać do boju wiatraki, które uznaje za olbrzymy. Jego życiowa postawa zdaje się wpływać destrukcyjnie na własne losy – wpada on w tarapaty, jest wyśmiewany, cierpi. Jednakże, jego relacje z innymi, zwłaszcza z wiernym giermkiem Sancho Pansą, pokazują, że niepoprawne marzenie może również inspirować i przynosić głęboki humanitarny wymiar.

Porównując obie postawy - trzeźwego racjonalisty i niepoprawnego marzyciela - można dojść do wniosku, że każda z nich niesie za sobą kompletnie inne konsekwencje zarówno dla życia osobistego, jak i relacji z innymi ludźmi. Niepoprawny marzyciel, choć może wydawać się naiwny lub oderwany od rzeczywistości, wnosi do świata i swojego otoczenia pewną magię, która dla niektórych jest źródłem inspiracji. Natomiast trzeźwy racjonalista, stawiając na pragmatyzm, przyczynia się do rozwoju społecznego, często realizując konkretne cele, które przynoszą pożytek większej grupie osób.

Ostatecznie, wydaje się, że ani jedna, ani druga postawa życiowa nie jest lepsza czy gorsza. Każda z nich ma swoje miejsce w spektrum ludzkich reakcji na otaczający świat i może prowadzić do różnych, ale równie znaczących rezultatów. Ważne jest zatem, aby pamiętać o równowadze i potrafić znaleźć złoty środek między marzeniem a realizmem, co pozwoli na harmonijne spełnienie się w życiu osobistym oraz budowanie zdrowych, pełnych zrozumienia relacji z innymi.