Rola marzeń w życiu człowieka i zbiorowości: "Przedwiośnie" i "W pustyni i w puszczy"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.03.2024 o 9:36

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 10.03.2024 o 15:10

Rola marzeń w życiu człowieka i zbiorowości jest tematem bardziej aktualnym niż kiedykolwiek wcześniej, gdyż marzenia są kluczowym elementem dla ludzkiej egzystencji. Motyw marzeń przewija się przez literaturę różnych epok i kultur, podkreślając ich uniwersalne znaczenie. Marzenia stanowią siłę napędową działań bohaterów, ich kompas moralny, a czasem nawet przyczyną ich upadku. Odwieczna tęsknota za lepszym jutrem, za realizacją własnych aspiracji i ideałów jest nie tylko motywem literackim, ale także nieodłącznym elementem życia każdej zbiorowości i indywidualnego człowieka.

Na podstawie "Przedwiośnia" Stefana Żeromskiego oraz "W pustyni i w puszczy" Henryka Sienkiewicza postaram się przybliżyć rolę marzeń w życiu ludzi.

"Przedwiośnie" to powieść, która ukazuje Polskę w okresie przełomowym, tuż po odzyskaniu niepodległości. Główny bohater, Cezary Baryka, jest młodym człowiekiem, który w wyniku rewolucji traci wszystko. Jego wędrówka przez życie to ciągłe poszukiwanie ideałów, marzeń o lepszym świcie dla swojej ojczyzny. Marzenia te ewoluują razem z nim – od nieco naiwnych wyobrażeń młodości, poprzez rozczarowania, aż po dojrzałe zrozumienie, że ideały wymagają poświęceń. "Przedwiośnie" ukazuje, jak marzenia mogą zmieniać się pod wpływem doświadczeń, ale też jak niezbędne są one do tego, aby napędzać nas do działania, do próby zmieniania świata na lepszy.

"Przedwiośnie" nie tylko mówi o marzeniach jednostki. Powieść przybliża także zbiorowe dążenie do wolności, do budowy sprawiedliwego społeczeństwa, co było marzeniem wielu pokoleń Polaków. Marzenia te, choć pełne ideowego zapału, napotykały na mur realiów politycznych i społecznych ówczesnej Polski, co skłania do refleksji nad relacją marzeń z rzeczywistością.

Zupełnie inne konteksty, ale podobną siłę marzeń odnajdujemy w powieści Henryka Sienkiewicza "W pustyni i w puszczy". Tutaj marzenia dwójki dzieci - Stasia i Nel - o powrocie do domu, stają się motorem ich przetrwania w niezwykle trudnych warunkach afrykańskiej dziczy. Mimo przeciwności losu, nie tracą nadziei i dzięki marzeniom oraz determinacji, dokonują rzeczy niemożliwych. Ta opowieść dowodzi, że marzenia mogą być źródłem nie tylko siły, ale też odwagi i niezłomności ducha.

Marzenia, zarówno w "Przedwiośniu", jak i "W pustyni i w puszczy" wskazują na uniwersalną cechę ludzkiej psychiki - potrzebę dążenia do czegoś lepszego, do realizacji własnych pragnień i aspiracji. W obu przypadkach wizje lepszego świata i dążenie do celu stanowią siłę napędową działań bohaterów, są powodem do walki, ale też źródłem rozczarowań. Społeczne i indywidualne marzenia przeplatają się, tworząc sieć wzajemnych wpływów i zależności.

Podsumowując, zarówno "Przedwiośnie", jak i "W pustyni i w puszczy" ukazują, jak ważną rolę w życiu człowieka i zbiorowości odgrywają marzenia. Są one nie tylko ucieczką od rzeczywistości, lecz również motorem do działania, źródłem motywacji i dążenia do lepszego jutra. Bez marzeń życie straciło by wiele ze swojego kolorytu i sensu. Literatura odzwierciedla ten uniwersalny i ponadczasowy temat, który stanowi integralną część ludzkiej egzystencji.