Konfrontacja marzeń z rzeczywistością na podstawie „Lalki” Bolesława Prusa i „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 28.03.2025 o 21:20

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 25.03.2025 o 15:21

Konfrontacja marzeń z rzeczywistością to temat nie tylko literacki, ale także uniwersalny, dotyczący każdego człowieka, który stawia przed sobą określone cele i marzenia. W literaturze polskiej problem ten został wnikliwie przedstawiony w powieściach "Lalka" Bolesława Prusa i "Przedwiośnie" Stefana Żeromskiego. Obie te książki ukazują bohaterów, którzy mierzą się z rzeczywistością, próbując zrealizować swoje marzenia i ideały. Niestety, często napotykają na przeszkody, które zmuszają ich do przewartościowania swoich przekonań.

W powieści "Lalka" Bolesława Prusa głównym bohaterem jest Stanisław Wokulski, którego ambicje i pragnienia zderzają się z realiami ówczesnego społeczeństwa. Wokulski jest postacią niezwykle złożoną; z jednej strony romantykiem, z drugiej pozytywistą. Jego marzenie to nie tylko miłość do Izabeli Łęckiej, ale również pragnienie społecznej i ekonomicznej zmiany. Wokulski, dzięki ciężkiej pracy i determinacji, zyskuje majątek, ale mimo to nie zostaje zaakceptowany przez arystokrację, do której aspiruje przez miłość do Izabeli. Jego idealizm i wiara w to, że pieniądze umożliwią mu osiągnięcie szczęścia zostają brutalnie skonfrontowane z rzeczywistością, w której liczą się nie tylko pieniądze, ale także pochodzenie i konwenanse.

Izabela Łęcka, jako obiekt miłości Wokulskiego, również symbolizuje zderzenie marzeń z rzeczywistością. Wokulski idealizuje ją, przypisując jej cechy, których faktycznie nie posiada. Jego marzenie o związku z Izabelą staje się dla niego destrukcyjne, gdy okazuje się, że jest ona jedynie pustą, zainteresowaną wyłącznie sobą kobietą, niezdolną do głębszych uczuć. Rozczarowanie miłością kreowaną w umyśle nie tylko Wokulskiego, ale także czytelnika, jest gorzkim doświadczeniem uczącym, że często widzimy w ludziach to, co chcemy widzieć, a nie to, kim są naprawdę.

Z kolei w "Przedwiośniu" Stefana Żeromskiego sytuacja przedstawia się podobnie, choć w innych realiach historycznych. Główny bohater, Cezary Baryka, żyje marzeniem o Polsce jako kraju szczęśliwym i sprawiedliwym. Jego wizja "szklanych domów" – metafory nowoczesności i dobrobytu – zostaje skonfrontowana z rzeczywistością odradzającego się państwa, które boryka się z problemami społecznymi, ekonomicznymi i politycznymi. Cezary, wracając do Polski po rewolucji rosyjskiej, zderza się z brutalnością i biedą, które obnażają utopijność jego marzeń.

Podobnie jak w "Lalce", także w "Przedwiośniu" konfrontacja marzeń z rzeczywistością prowadzi do głębokiego rozczarowania. Cezary, idealista i rewolucjonista, jest rozdarty między różnymi ideologiami i wizjami przyszłości Polski. Próbuje odnaleźć swoje miejsce w nowym porządku, jednak jego doświadczenia życiowe i obserwacje rzeczywistości sprawiają, że traci wiarę w możliwość realizacji swoich młodzieńczych ideałów. Jego wędrówka po Polsce jest symbolem poszukiwania sensu i wartości w świecie pełnym chaosu i niezrozumienia.

Obydwie powieści ukazują, że konfrontacja marzeń z rzeczywistością jest nieuniknionym elementem ludzkiego życia. Wokulski i Baryka, reprezentujący różne pokolenia i epoki, stają przed podobnymi wyzwaniami, które zmuszają ich do refleksji nad wartościami, które wyznają. Przykład Wokulskiego pokazuje, że miłość, nawet ta idealna w marzeniach, może okazać się pułapką, prowadzącą do autodestrukcji, jeśli nie jest oparta na rzeczywistych fundamentach. Z kolei doświadczenia Baryki uczą, że marzenia o idealnym społeczeństwie trzeba konfrontować z rzeczywistymi problemami, które wymagają nie tylko idealizmu, ale także pragmatyzmu i zaangażowania.

Podsumowując, zarówno "Lalka", jak i "Przedwiośnie" dowodzą, że marzenia, choć piękne, często muszą ustąpić miejsca rzeczywistości, która wymaga od nas akceptacji i adaptacji. Bohaterowie obu powieści, mimo że nie zawsze osiągają to, o czym marzyli, przechodzą ważną lekcję życiową, która pozwala im lepiej zrozumieć siebie oraz świat, w którym żyją. W ten sposób literatura, pokazując zderzenie marzeń z rzeczywistością, staje się nie tylko odbiciem swoich czasów, ale także uniwersalnym przesłaniem, które jest aktualne do dziś.