Relacje z drugim człowiekiem: źródło szczęścia, powód do troski, ale też źródło problemu? Analiza literacka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.03.2024 o 11:15

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 13.03.2024 o 12:02

W literaturze światowej, jak i polskiej, motyw relacji międzyludzkich zajmuje centralne miejsce. Relacje te są niezwykle różnorodne, mogą być źródłem szczęścia, powodem do troski, a czasami nawet przyczyną problemów. Na przykład w "Lalce" Bolesława Prusa oraz w "W pustyni i w puszczy" Henryka Sienkiewicza doskonale można zaobserwować te różnorodne aspekty relacji międzyludzkich.

Na początek warto zanurzyć się w romantycznych, a zarazem skomplikowanych stosunkach Stanisława Wokulskiego i Izabeli Łęckiej, jakie kreśli "Lalka". Wokulski, choć pochodzi z niższych warstw społecznych, poprzez swój talent do biznesu i nieprzeciętną pracowitość zdobywa majątek, który pozwala mu aspirować do ręki ukochanej. Jego uczucie do Izabeli to kwintesencja relacji, która staje się źródłem jego szczęścia, a zarazem największą troską. Obsesyjna miłość do kobiety, która jego uczucia traktuje co najwyżej jako kaprys lub narzędzie do poprawy własnej sytuacji materialnej, popycha Wokulskiego do nieprawdopodobnych poświęceń. Tutaj szczęście, jakie czerpie z bliskości Izabeli, jest krótkotrwałe i w dużej mierze iluzoryczne, a troska o zdobycie jej serca – niszczycielska.

Z kolei w "W pustyni i w puszczy" Sienkiewicz przedstawia zupełnie inną perspektywę. Relacje między Staśkiem Tarkowskim a Nel Rawlison, choć również pełne wyzwań, stanowią fundament ich wzajemnej siły i determinacji do przetrwania w ekstremalnych warunkach. Ich przygoda w Afryce jest próbą dla młodych serc, która zamiast ich oddzielać, jeszcze bardziej ich do siebie zbliża. W tym wypadku, relacje z drugim człowiekiem stanowią nie tylko źródło szczęścia o wiele głębszego i bardziej autentycznego niż te zaprezentowane w "Lalce", ale również fundament samozachowawczy i źródło wzajemnego wsparcia w obliczu zagrożeń.

Analizując te dwa przykłady, można zauważyć, że relacje z drugim człowiekiem pełnią skomplikowaną rolę w życiu jednostek. W "Lalce", miłość Wokulskiego staje się zarówno motorem jego działań, jak i źródłem cierpień, gdyż jego uczucie nie jest odwzajemnione w sposób, na który liczył. Związki międzyludzkie okazują się tu problematyczne, bo choć potrafią dać szczęście, to równie łatwo mogą je odebrać.

Z drugiej strony, "W pustyni i w puszczy" ukazuje bardziej optymistyczną wizję relacji, w których wspólnie doświadczane trudności nie tylko nie zniszczą więzi między bohaterami, ale wręcz uczyniły ją mocniejszą. Staś i Nel, poprzez współpracę i wzajemny szacunek, pokonują przeciwności losu, a ich relacja rośnie w siłę.

W konkluzji, relacje z drugim człowiekiem mogą być zarówno źródłem głębokiego szczęścia, jak i znaczących problemów. "Lalka" i "W pustyni i w puszczy" prezentują, jak te relacje mogą kształtować ludzkie doświadczenia w różnych kontekstach, ukazując ich złożoność i wpływ na życie jednostek. W obu utworach jasno widać, że choć związki międzyludzkie mogą prowadzić przez meandry cierpienia i wyzwań, to jednak zdolność do tworzenia głębokich, wzajemnych relacji jest jedną z najbardziej fundamentalnych i wartościowych cech ludzkiej egzystencji.