Co jest ważniejsze? To jak oceniają nas inni czy to jak sami siebie postrzegamy? Analiza literacka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 16.03.2024 o 14:51

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 15.03.2024 o 21:12

W życiu każdego człowieka istnieje nieustanna potrzeba szukania akceptacji. Bardzo często mierzymy własną wartość przez pryzmat opinii innych. Jednak, zastanawiając się, czy ważniejsze jest to, jak oceniają nas inni, czy to, jak sami siebie postrzegamy, nie można zapomnieć o głębokich wnioskach płynących z literatury. Przykładem mogą być tutaj dzieła "Granica" Zofii Nałkowskiej oraz "Lalka" Bolesława Prusa, dwa klasyczne utwory, które świetnie obrazują ten dylemat.

"Granica" Nałkowskiej przedstawia historię Zenona Ziembiewicza, młodego mężczyzny, którego życie obfituje w wybory moralne. Społeczne postrzeganie a osobista percepcja znacząco wpływają na jego postępowanie i światopogląd. Mianowicie, Zenon pragnie być postrzegany jako osoba sukcesu, poważana w środowisku, w którym obraca się na co dzień. Jednak poświęca on właściwe wartości na rzecz zaistnienia w świadomości ludzi jako osoba wpływowa i bogata. Obsesja na punkcie opinii zewnętrznej doprowadza go do wielu etycznych konfliktów oraz zacierania granic między tym, co moralne a niemoralne. W imię zachowania "dobrej opinii" rezygnuje z osobistego szczęścia i prawdziwych wartości. W tym przypadku, chęć bycia pozytywnie ocenianym przez innych ma katastrofalne skutki dla życia osobistego bohatera i ludzi go otaczających.

Z kolei w "Lalce" Bolesława Prusa, główny bohater Stanisław Wokulski, stawia sobie za cel zdobycie serca Izabeli Łęckiej, pochodzącej z wyższych sfer. Wokulski nieustannie dąży do tego, aby społeczeństwo uznało go za godnego Izabeli, co napędza jego ambicje zawodowe oraz społeczne. Jednak, niemniej ważna jest dla niego osobista percepcja samego siebie - jako człowieka wartościowego, godnego miłości i szacunku. Mimo licznych starań, Wokulski nie zyskuje pełnego uznania w oczach "lepszego towarzystwa", a miłość Izabeli pozostaje nieosiągnięta. W jego przypadku, pomimo ogromnego znaczenia opinii społecznej, to własne postrzeganie siebie i determinacja w dążeniu do celu jawią się jako prawdziwe i niezachwiane, nawet wobec niemożności osiągnięcia akceptacji z zewnątrz.

Przytaczając te dwa przykłady literackie, można dojść do wniosku, iż to jak sami siebie postrzegamy jest ważniejsze niż sposób w jaki oceniają nas inni. Zarówno Ziembiewicz, jak i Wokulski, odczuli skutki zbytniego koncentrowania się na opinii zewnętrznej, co w różny sposób przyczyniło się do tragedii ich postaci. Błędy Zenona były wynikiem poświęcania własnych zasad na rzecz opinii innych, natomiast determinacja i wierność własnym przekonaniom Wokulskiego, mimo braku społecznej akceptacji, czynią go postacią godną podziwu.

Jednakże, zarówno "Granica" jak i "Lalka" uczą, że równowaga między tym, jak jesteśmy postrzegani a tym, jak sami siebie widzimy, jest kluczowa. W życiu ważne jest odnalezienie balansu między dążeniem do akceptacji a osobistą integralnością i pewnością siebie. To jak sami siebie postrzegamy definiuje nasze decyzje, działania, wewnętrzną siłę, dając fundament do tworzenia wartościowego życia, niezależnie od zmiennych i często nieprzychylnych opinii otoczenia.