Na podstawie "Rozmowy Polikarpa ze śmiercią" i "Dziejów Tristana i Izoldy": Człowiek wobec śmierci

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 26.03.2024 o 11:11

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 25.03.2024 o 21:40

Rozważanie nad tematem śmierci jest jednym z najbardziej przenikliwych i odwiecznych wyzwań, przed którymi staje człowiek. Literatura, od zawsze była przestrzenią, w której twórcy starali się zgłębiać i rozumieć zarówno śmierć, jak i postawę człowieka wobec niej. Dwie szczególnie znaczące w kontekście tego zagadnienia dzieła, "Rozmowa Polikarpa ze Śmiercią" oraz "Dzieje Tristana i Izoldy" pokazują zróżnicowane podejścia do śmierci i sposób, w jaki ludzie próbowali się z nią mierzyć. Do głębokiej analizy postawy człowieka wobec śmierci pozwala również dołączyć opisane sytuacje z "Antygony" Sofoklesa, które doskonale uzupełniają obraz ludzkich dylematów wiązanych ze śmiercią.

W "Rozmowie Polikarpa ze Śmiercią", jesteśmy świadkami próby negocjacji i dialogu z nieuchronnym. Sam Polikarp, chcąc odwrócić uwagę Śmierci i zyskać więcej czasu, wszczyna dysputę. To przekonujący obraz ludzkiej odwagi, ale i zarazem niemocy wobec końca. Śmierć jest tam przedstawiona jako nieunikniona i ostateczna. Próba negocjacji wskazuje na ludzki strach przed śmiercią, ale też pewną determinację do walki o każdy dodatkowy dzień życia, nawet jeśli środki wydają się być daremne.

W kontekście "Dziejów Tristana i Izoldy", śmierć jawi się jako kulminacja tragicznej miłości, rodzaj nieodłącznego zakończenia procesu, który został zainicjowany już w momencie, gdy zakochani po raz pierwszy spojrzeli na siebie. Tutaj śmierć jest także symbolem poświęcenia, wyrazem najwyższego uczucia. Tristan i Izolda, nie mogąc być razem w życiu z powodu różnych przeszkód społecznych i moralnych, odnajdują swoją wieczność w śmierci. Jest to perspektywa, która ukazuje śmierć jako zjednoczenie, finalne rozwiązanie dramatów życia.

"Antygona" Sofoklesa, choć dziełem oddalonym w czasie, włącza się w dialog na temat śmierci. Antygona, decydując się na pogrzeb brata Polinika, mimo wydanego zakazu przez Kreona, wskazuje na gotowość poświęcenia własnego życia w imię wartości wyższych niż strach przed śmiercią. Jej działania wskazują na pociąganie za obronę rodzinnego honoru i boskich praw nad ludzkimi ustawieniami. Postawa Antygony jest przykładem, jak głęboko wartości, za które człowiek jest gotów umrzeć, wpisane są w jego naturę.

Również Haimon, walczący o życie Antygony, a następnie popełniający samobójstwo, wpisuje się w dyskurs na temat postrzegania śmierci. Jego postawa pokazuje, jak śmierć może być formą protestu – dramatycznym, ale najwyraźniejszym sposobem wyrażenia sprzeciwu i uczucia.

Analizując podejście do śmierci w wymienionych dziełach literackich, można dostrzec, jak bardzo różnorodne są sposoby radzenia sobie z tym najbardziej uniwersalnym z ludzkich doświadczeń. Od próby negocjacji, przez poświęcenie, aż po akceptację śmierci jako końca drogi i rozwiązania konfliktów, ludzka postawa wobec śmierci jest skomplikowana i wielowymiarowa. Każde z omawianych dzieł podkreśla, że choć śmierć jest nieunikniona i powszechna, to sposób, w jaki każdy z nas do niej podchodzi, może być różny i w pełni indywidualny. To przypomnienie, że mimo uniwersalnego końca, życie każdej jednostki jest wyjątkowe i każda historia zasługuje na własne słowo.