Rola kreacji bohatera literackiego w fabule dzieła literackiego.

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 21.05.2025 o 17:16

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 2.04.2024 o 14:56

Tożsamość jednostki odgrywa kluczową rolę w procesie kształtowania się fabuły wielu dzieł literackich. Pozwala odbiorcy zgłębić i zrozumieć motywacje postaci, jej wewnętrzne konflikty oraz sposób, w jaki wpływa na otaczający ją świat. Kreacja bohatera literackiego jest nie tylko odzwierciedleniem kultury i epoki, z której się wywodzi, ale również medium, poprzez które autor przekazuje swoje przemyślenia na temat ludzkiej natury. Na przykładzie "Hamleta" Williama Szekspira oraz utworów z różnych epok, jak "Dżuma" Alberta Camusa i "Lalka" Bolesława Prusa, można prześledzić, jak zróżnicowane są sposoby przedstawiania tożsamości jednostki i jak wpływa ona na rozwój fabuły.

"Hamlet" Szekspira stanowi klasyczny przykład głębokiego psychologicznego portretu bohatera, który zmaga się z dylematami dotyczącymi własnej tożsamości, moralności i sensu bytu. Tytułowy książę duński, będący w stanie głębokiego konfliktu wewnętrznego, kwestionuje nie tylko motywy działania osób go otaczających, ale przede wszystkim zastanawia się nad celem i wartością własnej egzystencji. To właśnie jego postać pokazuje, jak silnie tożsamość jednostki wpływa na akcję i jak jest ona podstawą rozwoju dramatycznej fabuły. Śmierć ojca, niewierna matka, zdradzieccy przyjaciele - wszystko to kształtuje jego charakter i prowadzi do tragicznego finału, podkreślając uniwersalność i ponadczasowość problemów związanych z poszukiwaniem siebie.

W "Dżumie" Alberta Camusa, dziele charakterystycznym dla egzystencjalizmu XX wieku, motyw tożsamości jednostki jest ściśle związany z próbą znalezienia sensu życia w obliczu absurdalnej, tragicznej sytuacji jaką jest epidemia dżumy. Postacie, takie jak dr Rieux czy Tarrou, przez swoją postawę i działania ukazują różne sposoby radzenia sobie z kryzysem, będąc równocześnie odzwierciedleniem różnych aspektów ludzkiej tożsamości. Dzięki temu Camus nie tylko portretuje człowieka zmagającego się z losami, ale także skłania do refleksji nad wartościami, które w tak ekstremalnych warunkach okazują się najważniejsze.

W "Lalce" Prusa również widać, jak tożsamość jednostki wpływa na rozwój wydarzeń i kształtuje fabułę. Wokulski, pragnąc zdobyć miłość Izabeli, zmienia swoje życie, oddając się pracom nad nowymi wynalazkami i starając się dorównać arystokratycznemu światu, do którego dąży. Jego obsesyjna miłość, nie tylko ukazuje jego indywidualność, lecz także krytykuje społeczeństwo epoki przez pryzmat jego własnych dążeń i przemian.

Analiza tych różnorodnych przykładów pokazuje, że tożsamość bohatera literackiego jest nie tylko fundamentem budowy charakteru postaci, ale także główną siłą napędową fabuły. Bez względu na epokę czy kontekst kulturowy, to właśnie wewnętrzne przeżywanie postaci, ich konflikty i dążenie do samookreślenia stanowią o uniwersalności problemów, które poruszają literaci. Kreacja postaci literackich pozwala na głębsze zrozumienie siebie i otaczającej nas rzeczywistości, stanowiąc nieustanną inspirację do refleksji nad własną tożsamością.