Rola dóbr materialnych w szczęściu człowieka: "Skąpiec"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.05.2024 o 11:06

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 3.05.2024 o 0:45

Szczęście to stan, który każdy z nas stara się osiągnąć na różne sposoby. Często dążenie do dobrobytu materialnego jest postrzegane jako droga do zadowolenia i poczucia spełnienia. Autorzy literaccy niejednokrotnie poddawali dyskusji kwestię wpływu bogactwa na życie człowieka, przedstawiając różne punkty widzenia. Jednym z najbardziej znaczących dzieł, w których poruszona jest tematyka relacji między dążeniem do posiadania a szczęściem osobistym, jest "Skąpiec" Moliera.

Główny bohater komedii, Harpagon, jest postacią, która oddaje się całkowicie gromadzeniu i zabezpieczaniu swojego majątku. Obsesja na punkcie pieniędzy prawie całkowicie dominuje jego życie i wpływa na relacje z innymi ludźmi, w tym z własnymi dziećmi. Harpagon nie cieszy się z posiadanych dóbr, lecz życzy w ciągłym strachu przed ich utratą. Jego podejście do pieniędzy i wartości materialnych jest na tyle skrajne, że robi się dla widza oczywiste, iż bogactwo w tym przypadku stanowi źródło cierpienia, a nie radości.

Analiza postaci Harpagona pokazuje, jak wielką pustkę może wywołać ślepe dążenie do zabezpieczenia materialnego kosztem innych aspektów życia. Harpagon jest osobą samotną, zgorzkniałą, niezdolną do prawdziwych uczuć. Nie tylko nie osiąga on szczęścia, ale wręcz samowolnie oddala od siebie potencjalne źródła radości, jakimi są międzyludzkie relacje. Na przykładzie jego dzieci widać, że nie są oni zainteresowani kontynuowaniem jego drogi życiowej, a wręcz przeciwnie – Harpagon jest dla nich przykładem, którego pragną unikać.

Dramat Harpagona stanowi więc mocne świadectwo przestrogi przed zbyt wielkim przywiązaniem do dóbr materialnych. Molier, tworząc tę postać, wnikliwie pokazał, że prawdziwe szczęście nie jest możliwe do osiągnięcia poprzez akumulowanie bogactwa. Zamiast tego, prawdziwą wartość mają uczucia, bliskość z innymi i zdolność do dzielenia się swoim szczęściem.

Kontekstem, który dodatkowo warto przywołać, jest fakt, że "Skąpiec" powstał w czasach, gdy społeczeństwa europejskie zaczynały coraz więcej uwagi poświęcać bogactwu materialnemu jako mierniku statusu społecznego. Szczególnie w kulturze francuskiej wieku XVII, gdzie pojęcie honoru i prestiżu było silnie związane z posiadaniem. Molier podważa te kanony, zwracając uwagę na niebezpieczeństwa, jakie niosą za sobą te wartości.

Podsumowując, jasno widać, że Molier w "Skąpcu" argumentuje, iż bogactwo materialne samo w sobie nie jest gwarancją szczęścia. Wręcz przeciwnie, obsesja na punkcie dóbr materialnych może prowadzić do upadku moralnego i emocjonalnego, co Harpagon doskonale ilustruje. W obliczu tego dramatu właściwym wydaje się podejście, które stawia na równowagę między życiem materialnym a duchowym, doceniając, że prawdziwe bogactwo tkwi w ludzkich relacjach i zadowoleniu z prostych przyjemności życia.