Rozprawka: Los musi się dopełnić, nie można go uniknąć choćby prowadził w przepaść. Ryszard Kapuściński "Podróże z Herodotem" - rozwiąż problem odwołując się do fragmentu mitu o Syzyfie oraz co najmniej do dwóch innych tekstów kultury

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 7.10.2023 o 15:44

"Los musi się dopełnić - nie można go uniknąć, choćby prowadził w przepaść". Twierdzenie to, które pochodzi od Ryszarda Kapuścińskiego, staje się wyzwaniem dla naszego myślenia. Czy naprawdę nasz los jest nieuchronnie zapisany i czy nie mamy wpływu na jego kształtowanie?

Zaczynając naszą refleksję, warto sięgnąć do mitu o Syzyfie. Syzyf, którego historia została uwieczniona w mitologii greckiej przez Homera i później opisana przez Sofoklesa, ukazuje próbę zmagania się człowieka z nieuchronnością losu. Syzyf, wyjątkowo przebiegłym i sprytnym królem, który usiłował przechytrzyć bogów, jednak za swoją arogancję został ukarany przez nich wieczną i bezcelową pracą. Jego nieskończonym zadaniem było wtaczanie wielkiego głazu na szczyt góry, skąd kamień zawsze staczał się na dół. Praca Syzyfa była uosobieniem działania pozbawionego sensu i celu, które nie prowadziło do żadnej zmiany. Los Syzyfa jest metaforą naszego własnego życia. Często podejmujemy wysiłek, ale nie osiągamy zamierzonych celów. Los w tym przypadku przywołuje na myśl bezcelowość i beznadzieję człowieka w walce z nieuchronnością.

Kapuściński w swoich "Podróżach z Herodotem" również porusza ten temat. W książce opisuje swoje doświadczenia związane z podróżowaniem - nie tylko fizycznym, ale także wewnętrznym. Nawiązując do losu, pisarz ukazuje, jak podróże mogą prowadzić nas w odległe i nieznane miejsca, ale również do własnej duszy. Podróże Herodota, pełne ciekawości i dociekań, były poszukiwaniami wiedzy o świecie, lecz równocześnie ukazywały też pewną nieuniknioność w historii ludzkości. Każda z opisanych przez Herodota cywilizacji przeszła podobną drogę: rozwój, szczyt i upadek. Wydawać by się mogło, że niezależnie od działań konkretnych ludzi, ich los zdaje się być z góry przesądzony przez historię, która nieubłaganie podąża swoim torem.

Jednak czy naprawdę nie możemy uniknąć losu? Patrząc na teksty kultury, otwiera się przed nami szerokie pole do refleksji. Wielu filozofów, pisarzy i poetów podkreśla, że to my sami jesteśmy kowalami swojego losu. To nasze decyzje, wybory i działania kształtują naszą przyszłość. Przykładem może być kultowa powieść "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego, w której główny bohater, Raskolnikow, ponosi konsekwencje swojego czynu. Jego los zależy od jego decyzji. Podobnie jest w dramacie Szekspira "Hamlet", gdzie tytułowy bohater musi podjąć decyzję o zemście, która wpływa na jego dalsze losy.

Odnajdując zatem odpowiedź na pytanie, czy los jest nieuchronny czy zależy od nas, dochodzę do wniosku, że jest to kwestia indywidualna. Często los składa się z różnych czynników - zarówno tych, na które nie mamy wpływu, jak i tych, które zależą od naszej woli i działania. Czasami musimy pogodzić się z tym, co jest nieodwracalne, ale równocześnie nie możemy rezygnować z prób wpływania na bieg wydarzeń. Musimy akceptować nasz los, ale równocześnie dążyć do realizacji naszych celów i marzeń.

Wspomniane teksty kultury pokazują nam, że los może mieć różne oblicza. Nie jesteśmy bezradni wobec jego kaprysów. To my, poprzez swoje działania i wybory, kreujemy nasz własny los. Musimy być świadomi, że siłą woli i determinacją możemy pokonać przeciwności losu. Nie możemy uciec od naszych obowiązków i trudności, ale możemy je przekształcić, znaleźć w nich sens i odkryć nowe możliwości. Los, choć nieuchronny, nigdy nie jest zamknięty w czterech ścianach. Ostatecznie to my decydujemy, jak nim pokierujemy.