Makbet - wyrachowany zabójca czy ofiara namiętności?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 8.12.2023 o 22:10

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 16.11.2023 o 20:25

Makbet był postacią tragiczną, której decyzje i działania były wynikiem mocno zakorzenionych w nim namiętności oraz wewnętrznej walki między ambicją a poczuciem moralności. Rozważając pytanie, czy był on wyrachowanym zabójcą czy ofiarą namiętności, musimy przeanalizować zarówno kontekst społeczno-historyczny, jak i psychologiczny, w którym funkcjonował.

Podstawowym motywem napędzającym Makbeta było pragnienie władzy i pozycji społecznej. Od samego początku dramatu wiedzieliśmy, że jest on zdolny do okrucieństwa, gdyż z zimną krwią dokonał zdrady i zabicie swojego króla. Jednak, czy można go jednoznacznie określić jako wyrachowanego zabójcę? Wydaje się, że to zbyt uproszczone spojrzenie. Makbet był bowiem wewnętrznie pociągany pomiędzy swoimi ambicjami a wątpliwościami moralnymi.

Choć początkowo nie był pewien, czy zabić króla, wpływ żony, lady Makbet, przekonał go do tego czynu. Lady Makbet była jedną z silniejszych postaci dramatu, a jej ambicje i pragnienie wpływu na kierunek spraw miały duży wpływ na Makbeta. Można powiedzieć, że stał się on narzędziem w rękach żony, która sama była wyrachowanym i bezwzględnym charakterem.

Jednakże, w miarę jak akcja dramatu się rozwijała, zaczęło się wydawać, że Makbet działał pod wpływem coraz silniejszych namiętności i przepowiedni wiedźm. Prorocze słowa wiedźm nakierowały go na drogę krwi, dając mu poczucie nieodpartej pomyślności i nieuchronnego losu. Stawał się coraz bardziej paranoiczny i skłonny do brutalnych czynów, nie mając już pełnej kontroli nad sobą. Czy zatem jest w pełni odpowiedzialny za swoje czyny?

Ważne jest również podkreślenie, że Makbet sam również cierpiał z powodu swoich decyzji. Wielokrotnie widział wizje morderstw, które popełnił, przez co stawał się samym sobą ofiarą swojego własnego postępowania. Jego zdrowie psychiczne ulegało poważnemu pogorszeniu, a wewnętrzne konflikty powodowały, że zaczął tracić kontakt ze światem rzeczywistym.

W zakończeniu sztuki, Makbet umiera jako samotny i zdezorientowany człowiek, który pozbawił się wszelkiego znaczenia i wartości życiowej. Zatem, podsumowując, można powiedzieć, że choć Makbet początkowo podejmował decyzje jako wyrachowany zabójca, pod wpływem swojej żony, później stał się ofiarą własnych namiętności, proroctw i wewnętrznych konfliktów.

Jako uczeń polskiej szkoły średniej, możemy wywnioskować, że Shakespeare przedstawiał Makbeta jako postać pełną sprzeczności i wewnętrznych walk, która staje się ofiarą zarówno swojej ambicji, jak i okrutnej rzeczywistości. Jego historia stanowi ostrzeżenie przed skutkami władzy i namiętności, które mogą prowadzić do ruiny i zguby.