Analiza trenu I "Wszytki płacze, wszytki łzy Heraklitowe…" Jana Kochanowskiego.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.11.2023 o 19:06

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 20.11.2023 o 20:32

Tren I "Wszytki płacze, wszytki łzy Heraklitowe..." autorstwa Jana Kochanowskiego to jedno z najważniejszych dzieł polskiej literatury. W tym utworze poeta porusza temat nierozerwalnie związany z kondycją ludzką – cierpienie i płacz. Analiza tego trenu pozwala na głębsze zrozumienie samego wiersza, a także spojrzenie na problem bólu i żalu z perspektywy człowieka.

Jednym z kluczowych elementów utworu jest wspomnienie Heraklita – greckiego filozofa, który postrzegał świat jako zmienną i chaotyczną rzeczywistość. Kochanowski nawiązując do Heraklita, używa pojęcia "Heraklitowe łzy", które odnoszą się do płaczu napotykanego przez człowieka na swojej drodze przez życie. Tren I stanowi więc próbę zrozumienia i ukazania tego, co jest naszym udziałem na tym świecie – bólu i cierpienia.

Poeta zaczyna od pierwszej strofy, która odwołuje się do wszechrzeczy. Kochanowski w wierszu ukazuje to, co jest nieuchronne – śmierć, starość, utrata bliskich. Przez używane obrazowe sformułowania sugestywnie pokazuje przemijanie, co stanowi niezbędny element naszej egzystencji. "Upływa łza w żwawym sporze, łza radości w najlitościwszy płacz..." – napisał poeta, wyrażając tym samym istotę naszego życia, które jest pełne przemian i emocji.

Kolejna część trenu to przywołanie wszystkich płaczących istot: od matki, która z żalem strzela z siebie krew, przez żonę, która samotnie płacze w mrokach nocy, po dzieci, które nie mając jeszcze świadomości, również płaczą. Kochanowski nieustannie podkreśla wszechobecność łez oraz smutku we wszystkich płaszczyznach życia.

W dalszej części utworu poeta przedstawia swoje własne doświadczenia żałoby. Opisuje swoje płaczliwe i bolesne odczucia w momencie śmierci córki Urszulki. Ten fragment jest szczególnie poruszający, gdyż nadaje całości jeszcze bardziej osobisty charakter. Staje się odbiciem własnych doświadczeń autora, który przez utwór pragnie przekazać nam swoje przeżycia.

Ostatnia część trenu ukazuje niemożność zapomnienia bólu. Kochanowski porównuje żal do głębokiej rany, która zawsze pozostaje otwartą. "Żal mój, jak drzewa z porwanej kory nie piszczy..." – takimi słowami poeta obrazowo opisuje nieuleczalność cierpienia, które nie znika wraz z upływem czasu.

Podsumowując, analiza Trenu I Jana Kochanowskiego pozwala na głębsze zrozumienie tematu cierpienia i płaczu, które stoją u podstaw istnienia człowieka. Kochanowski ukazuje wszechobecność bólu oraz niezdolność do jego zapomnienia, a jednocześnie daje nam nadzieję na to, że przez sztukę i piękno możemy w pewien sposób złagodzić nasze cierpienie. Tren I to nie tylko znakomita poetycka forma, ale przede wszystkim głębokie spojrzenie na egzystencję ludzką, wzruszające i niezapomniane świadectwo przemijania i żalu.