Rola marzeń w życiu człowieka i zbiorowości. Omów zagadnienie na podstawie Przedwiośnia Stefana Żeromskiego. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 26.07.2024 o 17:00

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 26.07.2024 o 16:39

Rozprawka: "Rola marzeń w życiu człowieka i zbiorowości. Omów zagadnienie na podstawie Przedwiośnia Stefana Żeromskiego. Uwzględnij również wybrany kontekst"

Głównym celem tego wypracowania jest szczegółowa analiza roli marzeń, które napędzają ludzkie życie, zarówno na poziomie jednostkowym, jak i społecznym, posługując się przykładami z „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego. Przykłady te zestawimy z kontekstem literackim, w tym z "Lalką" Bolesława Prusa, aby uzyskać pełniejszy obraz omawianego zagadnienia.

Pierwszym bohaterem, który jawi się jako marzyciel w „Przedwiośniu”, jest Cezary Baryka. Jego postać charakteryzuje się energicznością i zapałem, choć jest on również niezdyscyplinowany i często ulega swoim marzeniom. W młodzieńczym wieku fascynuje się ideą bolszewizmu, wierząc w utopijną wizję powszechnej równości i dobrobytu. Marzenia młodego Cezarego są napędzane przez niezrozumienie i naiwność, jednak pełnią funkcję katalizatora jego działań oraz kształtują jego światopogląd. Przez swoje marzenia o lepszym świecie, Cezary staje się bardziej zaangażowany politycznie i społecznie, co zmienia jego postrzeganie świata.

Bolszewizm, który fascynuje Cezarego, to także rodzaj zbiorowego marzenia. Jest to wizja społeczeństwa, gdzie panuje powszechna równość i szczęście. Jednak marzenie to, jak pokazuje Żeromski, ma swoje konsekwencje. Cezary doświadcza na własnej skórze brutalnej rzeczywistości w Baku, gdzie społecznych nierówności wcale nie udało się wyeliminować, a zamiast tego powszechne są bieda i wyzysk. Zderzenie z realiami prowadzi do rozczarowania i rozbudza w Cezarym krytyczne podejście do ideologii, którą wcześniej uwielbiał.

Jednym z najważniejszych motywów marzeń w "Przedwiośniu" jest opowieść ojca Cezarego, Seweryna Baryki, o szklanych domach. Szklane domy stanowią utopijną wizję odrodzonej ojczyzny – Polską, która po odzyskaniu niepodległości miała wznieść się na zupełnie nowy poziom cywilizacyjny. Marzenie o szklanych domach symbolizuje idealne warunki życiowe, nowoczesność i dobrobyt. Podróż Cezarego do Polski i jego odkrycie nędzy oraz zacofania to moment, w którym bohater konfrontuje swoje marzenia z rzeczywistością. To bolesne doświadczenie prowadzi go do refleksji nad potencjałem marzeń oraz ich realnością.

Proces dorastania Cezarego obejmuje również ewolucję jego marzeń. Z czasem bohater przestaje być naiwnym marzycielem, stając się świadomym działaczem. Końcowa scena powieści, gdzie Cezary wychodzi z tłumu protestujących, symbolizuje jego nowe, bardziej realistyczne podejście do marzeń i rzeczywistości. To wyjście stanowi metaforę dorosłego podejścia do marzeń – bo choć marzenia nadal napędzają jego działania, Cezary jest teraz świadomy konieczności ich realnej adaptacji do warunków rzeczywistości.

W kontekście literatury warto przywołać również "Lalkę" Bolesława Prusa, gdzie postać profesora Geista jest doskonałym przykładem marzyciela. Geist, jako wizjoner i wynalazca, marzy o świecie, w którym słabi mogą odpychać silnych dzięki swoim wynalazkom i nauce. Geist, postrzegany przez otoczenie jako szaleniec, jest symbolem marzyciela-pioniera, który stoi w opozycji do realistycznego i praktycznego społeczeństwa. Marzenia profesora stanowią kontrast do codziennej egzystencji innych bohaterów, pokazując, że idee i wizje mogą napędzać rozwój i postęp, choć często są niedoceniane przez tłum.

Wpływ marzeń na postęp jest znaczący, co "Lalka" ukazuje poprzez starania Geista. Jego poszukiwania metalu lżejszego od powietrza oraz inne wynalazki świadczą o tym, że marzenia są nie tylko teoretycznymi konceptami, ale mają potencjał do materializacji i przekształcania rzeczywistości. Marzenia Geista można zestawić z marzeniami Cezarego Baryki – choć drogi tych postaci są różne, ich wspólny cel to dążenie do lepszego jutra.

Marzenia, bez względu na to, czy dotyczą jednostki, czy zbiorowości, mają ogromne znaczenie w napędzaniu postępu oraz przemian społecznych. Z jednej strony, marzenia inspirują do wielkich czynów i osobistego rozwoju, z drugiej jednak mogą prowadzić do rozczarowania i utopijnego zamroczenia. Ewolucja marzeń na przykładzie Cezarego Baryki pokazuje, że dojrzewanie człowieka jest nierozerwalnie związane z jego zdolnością do realistycznej adaptacji swoich pragnień.

Rola dorosłego podejścia do marzeń jest kluczowa w kontekście unikania rozczarowań oraz nieszczęść. Z jednej strony, człowiek powinien pielęgnować marzenia, z drugiej musi być świadomy ich ograniczeń i rzeczywistości, w której się znajduje. Takie dojrzałe podejście pozwala na świadome dążenie do marzeń, co może przynieść pozytywne zmiany zarówno na poziomie indywidualnym, jak i społecznym.

Marzenia mają ogromną wartość dla ludzkości, ponieważ są źródłem uszlachetnienia i postępu. Dzięki nim człowiek potrafi wykraczać poza swoje ograniczenia, dążąc do niemożliwych horyzontów i poszukując nowych rozwiązań. Ostateczna refleksja na temat marzeń skłania do przekonania, że pomimo licznych trudności i rozczarowań, warto snuć wizje i dążyć do ich realizacji. Marzenia stanowią podstawę siły ludzkiej kreatywności i innowacyjności, co jest niezbędne dla rozwoju i postępu całej ludzkości.

Podsumowując, marzenia pełnią istotną rolę zarówno w życiu jednostki, jak i całego społeczeństwa. Przez ich pryzmat można zrozumieć dynamikę ludzkich działań, dążeń oraz przemian społecznych. "Przedwiośnie" Stefana Żeromskiego doskonale ilustruje te aspekty, pokazując ewolucję marzeń głównego bohatera, Cezarego Baryki. Porównanie z "Lalką" Bolesława Prusa dodatkowo podkreśla wpływ marzeń na postęp i odkrycia. Marzenia, mimo że czasem prowadzą do rozczarowań, są nieodłącznym elementem ludzkiej egzystencji i stanowią fundament dla rozwoju osobistego oraz społecznego. Zachęcają do poszukiwania lepszego jutra i dążenia do nowych, nieosiągalnych horyzontów.