W jakim celu autor idealizuje bohaterów? Omów zagadnienie na podstawie znanych Ci fragmentów Kroniki polskiej Galla Anonima. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.08.2024 o 8:48

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 11.08.2024 o 7:50

Idealizowanie bohaterów literackich jest procesem, w którym autorzy przedstawiają postaci w sposób wyraźnie pochlebny, często wyeksponowując ich najlepsze cechy i umniejszając wady. Ten zabieg nie jest nowym zjawiskiem w literaturze; można go znaleźć w dziełach literackich różnych epok i kultur. Począwszy od starożytnej Grecji, gdzie Homera epickie poematy przedstawiały herosów o niezwykłych umiejętnościach i odwadze, aż po współczesne utwory literackie czy filmy o superbohaterach, idealizacja bohaterów pełniła różnorodne funkcje. Tematem niniejszej rozprawki będzie analiza celów, dla których autorzy idealizują bohaterów literackich, ze szczególnym uwzględnieniem "Kroniki polskiej" Galla Anonima. Skupimy się na kontekście historycznym i literackim tej kroniki, przy czym kontekst ten zostanie rozszerzony o analizę innych przykładów literackich: "Pieśni o Rolandzie" i "Ogniem i mieczem" Henryka Sienkiewicza.

"Kronika polska" Galla Anonima jest przykładem panegiryku, czyli utworu literackiego mającego na celu wychwalanie określonych osób, często władców. Gall Anonim pisał swoje dzieło na początku XII wieku, w czasach, gdy Polska była młodym państwem, a dynastia Piastów potrzebowała legitymizacji swojej władzy i wzmocnienia swojego autorytetu. Dzieło miało na celu nie tylko zapisanie wydarzeń historycznych, ale także sugerowanie moralnych i politycznych wzorców do naśladowania dla przyszłych pokoleń. Jednym z głównych bohaterów kroniki jest Bolesław Chrobry, pierwszy król Polski, który jest przedstawiony jako władca niemalże idealny.

Bolesław Chrobry w "Kronice polskiej" jest inne niż w rzeczywistości. Gall Anonim ukazuje go jako osobę bogobojną, sprawiedliwą, odważną i zdolną do doskonałego zarządzania państwem. Rzeczywistość nie zawsze pokrywała się z tym obrazem. Bolesław Chrobry był niewątpliwie wybitnym władcą, ale jak każdy człowiek, miał swoje wady i podejmował kontrowersyjne decyzje polityczne. Idealizacja jego postaci w "Kronice polskiej" miała jednak na celu wzmocnienie autorytetu rodu Piastów i stworzenie wzoru do naśladowania dla współczesnych i przyszłych pokoleń. Ukazywanie Bolesława Chrobrego jako idealnego władcy miało również na celu propagowanie wartości chrześcijańskich, z którymi Piastowie chcieli się identyfikować.

Warto również odnotować, że idealizacja bohaterów literackich była powszechna nie tylko w piśmiennictwie średniowiecznym, ale i nowożytnym. Przykładem tego może być "Pieśń o Rolandzie", epicka pieśń bohaterska, która jest jednym z najważniejszych utworów literatury średniowiecznej Francji. Pieśń ta przedstawia dzieje rycerza Rolanda, który w służbie swojemu władcy Karolowi Wielkiemu walczy z Saracenami i ginie bohaterem śmiercią. Roland jest przedstawiony jako niezłomny, odważny i lojalny wobec swojego władcy i wiary chrześcijańskiej rycerz. Jego idealizacja służyła funkcjom pedagogicznym – miała na celu stworzenie ideału rycerza, który byłby wzorem do naśladowania dla młodych rycerzy średniowiecznych.

Podobne funkcje pełniła literatura Henryka Sienkiewicza. Jego powieść "Ogniem i mieczem", napisana w okresie zaborów Polski, miała na celu podtrzymanie morale narodu polskiego poprzez idealizację postaci bohaterów. Jan Skrzetuski, główny bohater powieści, jest ukazany jako wzór rycerskości, chrześcijańskiego patriotyzmu i lojalności wobec ojczyzny. Idealizacja tej postaci miała podobne cele do idealizacji Bolesława Chrobrego – wzmacnianie tożsamości narodowej, propagowanie wartości związanych z patriotyzmem i chrześcijaństwem oraz dawanie nadziei i wzorców moralnych współczesnym czytelnikom.

Kształtowanie wzorców do naśladowania jest jednym z głównych celów idealizacji bohaterów literackich. Bohater literacki, który jest idealizowany, staje się uosobieniem cnót i postaw moralnych, które autor chce promować. Bolesław Chrobry w Kronice polskiej, Roland w "Pieśni o Rolandzie" i Jan Skrzetuski w "Ogniem i mieczem" są przykładem takich wzorców. Przypisując im niezwykłe cnoty i umiejętności, autorzy przekazują swoim czytelnikom wyraźny komunikat, jakie cechy i wartości są pożądane i powinny być naśladowane.

Wzmacnianie tożsamości narodowej i morale społeczeństwa jest kolejnym celem idealizacji bohaterów. W okresach historycznych, gdy poczucie wspólnoty i tożsamości narodowej było zagrożone, idealizowanie bohaterów literackich pomagało w kształtowaniu i umacnianiu tych wartości. Kronika polska Galla Anonima, "Pieśń o Rolandzie" i "Ogniem i mieczem" to przykłady utworów, które poprzez idealizację bohaterów miały na celu promowanie wartości wspólnotowych i patriotycznych, utrwalanie pozytywnych wzorców kulturowych i historycznych oraz wzmacnianie morale narodu.

Propaganda polityczna i społeczna jest kolejnym aspektem, w którym idealizacja bohaterów literackich odgrywała ważną rolę. Kreowanie postaci takich jak Bolesław Chrobry miało na celu legitymizację władzy i dynastii Piastów, a także propagowanie idei zgodnych z interesami politycznymi i religijnymi. Idealizowanie bohaterów literackich pomagało kreować idee, które były korzystne dla określonych grup władzy, a także propagować wartości, które były uważane za ważne w danym kontekście historycznym i społecznym.

Podsumowując, idealizacja bohaterów literackich pełniła wiele ważnych funkcji w literaturze różnych epok. Dzieła takie jak Kronika polska Galla Anonima, Pieśń o Rolandzie i Ogniem i mieczem Henryka Sienkiewicza pokazują, że idealizacja bohaterów miała na celu nie tylko rozrywkę, ale także ważne cele społeczne, kulturowe i polityczne. Była narzędziem, za pomocą którego autorzy kształtowali wzorce do naśladowania, wzmacniali tożsamość narodową i morale społeczeństwa oraz służyli celom propagandowym i politycznym.

W kontekście współczesnym idealizacja bohaterów literackich nadal odgrywa ważną rolę. Tworzenie pozytywnych postaci w literaturze i filmie pomaga w kształtowaniu tożsamości kulturowej i narodowej oraz przekazywaniu wartości, które autorzy uważają za ważne. Przykłady współczesnych postaci literackich i filmowych, takich jak superbohaterowie, są kontynuacją tej tradycji, pokazując, że idealizacja bohaterów jest wciąż aktualnym i istotnym zjawiskiem w literaturze i kulturze.

Idealizacja bohaterów literackich jest zjawiskiem, które miało na celu więcej niż tylko rozrywkę. Pomimo pewnych dwuznaczności związanych z tym zjawiskiem, idealizowanie bohaterów miało ważne znaczenie społeczne i kulturowe, a także przyczyniło się do kształtowania wzorców moralnych i społecznych w różnych epokach. Zachęcam do dalszej refleksji na temat współczesnych przykładów idealizacji i ich wpływu na społeczeństwo.