Cena bycia idealistą. Omów zagadnienie na podstawie Lalki Bolesława Prusa. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 12.08.2024 o 15:34

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 12.08.2024 o 14:51

I. Wstęp

Idealizm to postawa charakteryzująca się dążeniem do realizacji wyższych celów i wartości, często na przekór trudnościom i niepowodzeniom. Idealista to osoba, która wierzy w możliwość przemiany świata na lepsze, niezależnie od tego, jak nierealne mogą wydawać się jej marzenia. Idealizm często dokonuje się w oderwaniu od rzeczywistości, czasami wręcz graniczy z naiwnością, co może prowadzić do licznych rozczarowań. Generalnie, idealistę można przeciwstawić pragmatykowi, który skupia się na konkretnych działaniach i osiągalnych celach. W literaturze idealistów spotykamy zarówno wśród marzycieli, jak i bohaterów, którzy próbują wcielić swoje idee w życie.

B. Teza zawierająca główną myśl wypracowania

Idealizm często wiąże się z rezygnacją z osobistego szczęścia oraz wyalienowaniem społecznym. Literatura przedstawia idealistów jako postaci, które mimo przeciwności dążą do szlachetnych celów, a ich działania mają istotne konsekwencje nie tylko dla nich samych, ale również dla ludzi wokół nich i całego społeczeństwa.

II. Pierwszy argument: Stanisław Wokulski jako idealista

Stanisław Wokulski, bohater "Lalki" Bolesława Prusa, jest jednym z najważniejszych bohaterów pozytywistycznych literatury polskiej. Pochodząc z niezamożnej rodziny, swoją pracą i determinacją doszedł do znacznego majątku. Wokulski jest przykładem osoby, która wciela w życie zasadę pracy organicznej i pracy u podstaw. Stara się przełamać bariery społeczne, wspiera inicjatywy gospodarcze oraz pomaga najuboższym. Działania charytatywne Wokulskiego mają na celu polepszenie bytu najbiedniejszych warstw społecznych, na przykład poprzez wspieranie edukacji czy ofiarowanie jałmużny tym, którzy jej potrzebują.

B. Kontrast z elitami społecznymi

Pomimo swoich altruistycznych działań, Wokulski spotyka się z niezrozumieniem i ostracyzmem ze strony wyższych sfer, z którymi chciałby się zintegrować. Jego ideały kolidują z interesami i zapatrywaniami bogatszych elit, które patrzą na niego z góry i traktują z pogardą. Wśród arystokracji jego wysiłki są odbierane jako niegroźne, ale niepotrzebne i niewłaściwe próby przełamania społecznych hierarchii. To wyalienowanie staje się jednym z głównych źródeł frustracji Wokulskiego.

C. Analogia do innych bohaterów

Postać Wokulskiego można zestawić z szeregiem innych bohaterów "Lalki". Na przykład Prezesowa Zasławska, choć pochodzi z arystokracji, również reprezentuje pracowitą arystokratkę, która dąży do poprawy życia ludzi wokół siebie, co stawia ją w opozycji do elit jak Łęccy, którzy są symbolem dekadencji i beznamiętnego trwania w starych strukturach społecznych. Cena za odrzucenie arystokratycznego wzorca życia jest dla Wokulskiego wysoka: utrata relacji, marzenia o miłości oraz wyalienowanie.

III. Drugi argument: Profesor Geist jako tragiczny idealista

Profesor Geist z "Lalki" to naukowiec o ogromnej pasji i oddaniu swojej pracy. Jego marzeniem jest stworzenie metalu lżejszego od powietrza, co mogłoby zrewolucjonizować wiele dziedzin życia. Geist jest przekonany, że jego wynalazek przyczyni się do poprawy dobrobytu ludzkości. Jest to człowiek, który całkowicie poświęca się swojej idei, nie zważając na brak środków, uznania i trudność w znalezieniu wsparcia.

B. Ostracysacja przez środowisko naukowe

Profesor Geist spotyka się z ogromnym niezrozumieniem i ostracysacją ze strony środowiska naukowego. Jego prace są ignorowane lub wyśmiewane, a sam Geist jest izolowany społecznie i zawodowo. Mimo to nie zraża się i kontynuuje swoje badania, nawet kosztem własnej kariery i stabilizacji życiowej. Geist jest symbolem tragicznego idealisty, który rezygnuje z osobistego szczęścia i komfortu na rzecz dążeń naukowych i ideałów.

IV. Trzeci argument: Tomasz Judym jako idealista w "Ludziach bezdomnych"

Tomasz Judym, bohater "Ludzi bezdomnych" Stefana Żeromskiego, to lekarz, który postanawia poświęcić swoje życie poprawie bytu najuboższych. Doskonale wykształcony i ambitny, mógłby prowadzić wygodne życie, ale decyduje się na trudną drogę pracy społecznej. Realizacja idei pracy dla ludu i chęć poprawy warunków życia najbiedniejszych kieruje jego życiem zawodowym i osobistym wyborem.

B. Opór i antagonizm ze strony kolegów po fachu

Jego szlachetne dążenia spotykają się z niechęcią i dezaprobatą ze strony innych lekarzy, którzy postrzegają jego działania jako zbyt idealistyczne i niewykonalne. Judym napotyka na opór, gdy chce wprowadzić zmiany, takie jak osuszenie bagien w Cisach, które byłyby korzystne dla zdrowia mieszkańców. Jego pomysły są odrzucane, a on sam zmuszony jest do ciągłej walki nie tylko z trudnościami zawodowymi, ale także społecznymi barierami.

C. Złożoność decyzji osobistych

Jednym z najtrudniejszych aspektów życia Judyma jest dylemat między szczęściem osobistym a realizacją swoich ideałów. W pewnym momencie staje przed wyborem: miłość do Joanny Podborskiej czy kontynuacja misji społecznej. Decyduje się na rezygnację z osobistego szczęścia, co ma tragiczne konsekwencje. Judym zostaje samotnikiem, którego ideały mogą nigdy nie przynieść oczekiwanych rezultatów, ale mimo to nie rezygnuje ze swojej drogi. To czyni go postacią tragiczną i pełną wewnętrznego konfliktu.

V. Konkluzja i szerszy kontekst

Analiza postaci Stanisława Wokulskiego, profesora Geista oraz Tomasza Judyma pokazuje, że idealizm w literaturze często wiąże się z wyalienowaniem społecznym i osobistymi tragediami. Wokulski walczy między swoją działalnością społeczną a pragnieniem związania się z elitami. Geist poświęca swoją karierę i osobiste szczęście dla wynalazku, który mógłby polepszyć życie ludzi. Judym rezygnuje z miłości, aby móc realizować swoje ideały medyczne.

B. Ideały i postawy w kontekście globalnym

Ideały literackich bohaterów można porównać z rzeczywistymi postaciami, które również poświęciły osobiste szczęście na rzecz szlachetnych celów. Postawy tych bohaterów, mimo ich kosztów, emanują odwagą i przekonaniem do wyższych wartości. W kontekście globalnym, wzorem idealistycznych postaw może być postać z "Mistrza i Małgorzaty" Michała Bułhakowa, który mówi: "Odwaga to najlepsza z cnót".

C. Refleksja nad uniwersalnością idealizmu

Cena bycia idealistą jest uniwersalnym motywem, który inspiruje kolejne pokolenia do działania na rzecz poprawy świata. Literatura pełni tu niezwykle ważną rolę, pokazując zarówno trudy, jak i wzniosłe momenty związane z drogą idealisty. Postawy takie jak Wokulski, Geist czy Judym mogą być inspiracją do działania na rzecz lepszego świata i do refleksji nad tym, co jest naprawdę ważne w życiu.

VI. Zakończenie

Idealista, mimo osobistego kosztu jaki ponosi, jest wzorem odwagi i poświęcenia. Jego działania przyczyniają się do postępu i zmiany społecznej, nawet jeśli nie zawsze są one doceniane za jego życia.

B. Zamykająca refleksja

Społeczna wartość idealizmu, mimo jego kosztu, jest nieoceniona. To właśnie dzięki takim postawom możliwy jest rozwój i postęp społeczeństwa. Idealistów, których przedstawia literatura, należy więc traktować jako inspirację i przypomnienie, że zmiana na lepsze jest możliwa, choć wymaga determinacji, odwagi i poświęcenia.