Dydaktyczno-wychowawcze przesłanie literatury polskiego oświecenia na tle satyr i bajek Ignacego Krasickiego oraz innego dzieła z innej epoki literackiej.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.12.2023 o 18:02

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 23.11.2023 o 13:43

Literatura polskiego oświecenia to niezwykle ważny okres w historii literatury naszego kraju. Twórcy epoki, tak jak w całej Europie, postanowili wykorzystać moc słowa pisemnego do edukacji i wychowania społeczeństwa. Jednym z najbardziej znanych twórców tej epoki jest Ignacy Krasicki, którego satyry i bajki stanowią doskonałe przykłady dydaktyczno-wychowawczego charakteru literatury oświeceniowej.

Satyry i bajki Ignacego Krasickiego to utwory, które nie tylko bawią czytelnika, ale także skłaniają go do refleksji nad kondycją społeczną i moralną swojego czasu. Autor wykorzystywał znane postacie, sytuacje oraz zwierzęta, aby ukazywać wady i niedoskonałości ówczesnej społeczności. Przykładem może być bajka "Kruk i Lis", w której autor ukazuje obłudę i fałsz jako negatywne cechy ludzkie. W tej bajce, lis zaczepia kruka, aby go oszukać i zdobyć jego ser, a kruk wierzy w komplementy lisa, co kończy się utratą zdobyczy i upokorzeniem. Ignacy Krasicki wykorzystał tę historię, aby przekazać czytelnikowi naukę o ostrożności i mądrości.

Podobnie w przypadku satyr, twórca wykorzystuje humor i kpinę, aby ukazać błędy i absurd swojej epoki. Utwory takie jak "Monachomachia" czy "Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki" krytykują fanatyzm religijny, zacofanie społeczeństwa czy hipokryzję duchowieństwa. Krasicki w trefnych dialogach i groteskowych opisach obnaża niedoskonałości danej grupy społecznej czy instytucji. Z jednej strony komizm tych utworów sprawia, że czytelnik się śmieje, ale z drugiej strony zmusza go również do zastanowienia się nad problemami, które są przedstawiane.

Jednak dydaktyczno-wychowawcze przesłanie literatury polskiego oświecenia nie ogranicza się tylko do twórczości Ignacego Krasickiego. Innym przykładem może być utwór z zupełnie innej epoki literackiej - "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza. W tej epopei narodowej autor ukazuje życie szlachty i jej wartości w XIX wiecznej Polsce. Poprzez opisy szlacheckiego dworu, Miłosierdzia, pijatyki oraz patriotyzmu, Mickiewicz stawia czytelnikowi pytanie o to, czym jest prawdziwa polskość i jaką rolę odgrywa w formowaniu charakteru narodu.

Podsumowując, literatura polskiego oświecenia, reprezentowana przez twórców jak Ignacy Krasicki, niewątpliwie posiada dydaktyczno-wychowawczy charakter. Poprzez satyry i bajki autorzy tej epoki skłaniali czytelników do analizy i refleksji nad kondycją społeczną. Jednak dydaktyzm literacki przewija się również w utworach z innych epok literackich, takich jak "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza. Wszystkie te przykłady literatury polskiego oświecenia, jak i innych epok, wnoszą wkład w kształtowanie postaw i wartości społecznych, stając się tym samym niezwykle ważnym narzędziem edukacyjnym.