Różne postawy wobec zła w "Dżumie" .

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.10.2024 o 18:00

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 26.09.2024 o 23:46

Lektura "Dżuma" Alberta Camusa, która jest jednym z kanonicznych dzieł literatury, stanowi idealny punkt wyjścia do rozważenia różnorodnych postaw wobec zła. Narracja tej powieści pozwala dostrzec, jak różni ludzie reagują na katastrofalną sytuację — tytułową epidemię dżumy w Oranie. Analizując zachowania i wybory głównych bohaterów, możemy uzyskać wgląd w rozmaite podejścia do radzenia sobie ze złem.

Pierwszą postawą, którą dostrzegamy w "Dżumie", jest heroiczne zaangażowanie w walkę ze złem. Przykładem jest główny bohater, dr Bernard Rieux, lekkoatletyczny lekarz, który w sposób bezinteresowny poświęca się ratowaniu ludzkiego życia. Rieux nie kalkuluje, ile może zyskać lub stracić; działa z moralnego obowiązku, przekonany, że małymi krokami można stawić czoła nieszczęściu. Dla niego walka z dżumą jest równoznaczna z oporem przeciwko absurdom życia. Stąd jego postawa nie tylko symbolizuje fizyczną walkę z chorobą, ale również metaforyczną walkę z wszelkim złem, które dotyka ludzi. W kontekście filozofii egzystencjalizmu, które Camus reprezentuje, Rieux symbolizuje absurdalną walkę człowieka z nieuchronnym losem i przypomina, że mimo że jesteśmy skazani na porażkę w walce z życiem, nasz opór ma fundamentalne znaczenie.

Kolejną postacią z "Dżumy" jest Jean Tarrou, który przyjmuje podobną postawę do Rieux, a jednak wyróżnia się swoją historią życiową i motywacją. Tarrou zostaje wolontariuszem, będąc głęboko naznaczonym doświadczeniami wcześniejszego życia, w którym przemoc i niesprawiedliwość zajęły centralne miejsce. Idąc ścieżką walki z dżumą, ma nadzieję odkupić swoje winy i odnaleźć ulgę w aktach altruizmu. Jego postawa ukazuje, że dla niektórych ludzkie działanie wobec zła może być próbą ekspiacji za przeszłe grzechy. Tarrou, w przeciwieństwie do Rieux, jest bardziej introspektywny i skłonny do filozoficznych rozważań nad naturą zła, co pomaga mu zrozumieć nie tylko zewnętrzne zagrożenie, ale również własne wewnętrzne demony.

Inna postać, ojciec Paneloux, reprezentuje religijną postawę wobec zła. Jako jezuita, początkowo interpretuje epidemię jako karę bożą za grzechy ludzkości. Jego kazania niosą przesłanie moralnej odnowy i pokuty. Z czasem, po osobistych doświadczeniach związanych z dżumą, jego podejście ulega stopniowej ewolucji. Śmierć niewinnego dziecka, którym się opiekował, sprawia, że zaczyna dostrzegać, że zło może być bezsensowne i nie zasługuje na uproszczone teologiczne wytłumaczenia. Jego postawa wobec zła staje się bardziej pragmatyczna i humanitarna, choć nie traci swego religijnego charakteru. Paneloux uświadamia sobie, że pomoc ofiarom dżumy jest równie istotna, jak duchowe wsparcie.

Nie możemy również zapomnieć o postawach obojętnych wobec zła. Joseph Grand, urzędnik magistratu, początkowo wydaje się być raczej obojętny i zajęty swoimi osobistymi problemami, a jednak jego codzienna praca, choć może mniej spektakularna, jest nie mniej istotna dla społeczności dotkniętej zarazą. Jego małe akty codziennej troski i jego dążenie do doskonałości w prozie, mimo że w kontekście walki z dżumą mogą wydawać się błahe, pokazują, że każdy człowiek ma coś do zaoferowania w obliczu zła. Grand symbolizuje cichą, lecz niezbędną cześć społeczeństwa, która, choć działa na mniejszą skalę, wciąż przyczynia się do globalnej walki z katastrofą.

Na tle tych różnorodnych postaw wobec zła, warto przywołać konteksty literackie, takie jak powieść "Rok 1984" George'a Orwella. Tutaj również, różne postawy wobec zła systemu totalitarnego są zobrazowane. Winston Smith, główny bohater, początkowo próbuje stawiać czynny opór wobec opresyjnego systemu, choć jego walka kończy się tragicznie. Julia zaś, reprezentuje bardziej cyniczny i oportunistyczny sposób radzenia sobie ze złem, starając się przetrwać w systemie przez osobiste kompromisy i małe formy oporu. Postawy te pomagają zrozumieć, że zło, w swojej różnorodności form, wywołuje zróżnicowane reakcje wśród ludzi.

Dżuma Camusa i różne literackie konteksty pokazują, że zło jest nieodłącznym elementem ludzkiego doświadczenia i że nasze postawy wobec niego są kształtowane przez nasze indywidualne historie, moralność i filozoficzne przekonania. Każda postawa, niezależnie czy heroiczna, introspektywna, religijna, czy obojętna, wnosi coś wartościowego do walki ze złem, i zauważenie tej różnorodności jest kluczowe dla pełnego zrozumienia ludzkiej kondycji.