Dialog z romantyzmem. Rozważ sposoby i funkcje nawiązywania do tradycji romantycznej w utworach późniejszych epok. W pracy odwołaj się do: „Mistrza i Małgorzaty” Michaiła Bułhakowa.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.11.2023 o 11:22

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 23.11.2023 o 23:11

Michaił Bułhakow, pisarz rosyjski, już w swoim arcydziele "Mistrzu i Małgorzacie" wykorzystuje elementy romantyczne, budując w ten sposób dialog z romantyzmem. Pomimo pisania w XX wieku, autor nie zapomina o korzeniach literackich, które zrodziły się w epoce romantyzmu. Wyraźnie widać, że Bułhakow czerpie z romantycznych wzorców i wplata je w treść swojego dzieła.

Romantycy, zafascynowani losem jednostki, konfliktami wewnętrznymi oraz walką z przeciwnościami losu, często ukazywali bohatera jako jednostkę niemożliwą do zrozumienia, która nie może osiągnąć pełnego spełnienia. Również w "Mistrzu i Małgorzacie" możemy dostrzec tę tendencję. Bohaterowie zmagają się z własnymi demonami, nie mogąc znaleźć pełni szczęścia, co doskonale oddaje ducha romantyzmu.

"Mistrz i Małgorzata" zajmuje wyjątkowe miejsce w literaturze rosyjskiej, będąc dziełem, które z jednej strony krytycznie odnosi się do rzeczywistości sowieckiej Moskwy, a z drugiej jest przesiąknięte głębokim zainteresowaniem metafizyką, etyką oraz rolą artysty i dzieła sztuki w społeczeństwie, co niewątpliwie nawiązuje do romantycznych obsesji. Romantyczna fascynacja aspektami nadprzyrodzonymi, widoczna jest w postaci samego Wolanda – demona, który z nienaganną manierą i bystrością umysłu wprowadza w życie moskiewskich bohaterów chaos, będąc jednocześnie egzekutorem moralnej sprawiedliwości. Jego postać wskazuje na inną, niewidzialną rzeczywistość, stanowiąc odniesienie do romantycznej wiary w istnienie świata duchowego, który wpływa na losy ludzkie.

Romantyczny kult geniusza i podkreślanie roli twórcy, przy czym często jest to postać tragiczna, znajduje odbicie w losach Mistrza - zdolnego, ale niezrozumianego przez współczesnych pisarza, który jest zmuszony skrywać swoją prawdziwą tożsamość. Jego miłość do Małgorzaty, nacechowana jest romantyczną ideą miłości niespełnionej, potężnej i transformującej. Dodatkowo, ucieczka pary do świata rządzonego przez inną logikę, stanowi ukłon w kierunku romantycznej tęsknoty za ucieczką od wzorów nakreślonych przez racjonalistyczną i materialistyczną rzeczywistość.

Powieść Bułhakowa przywołuje również motyw szatana, który w romantyzmie często był traktowany jako buntownik przeciwko konwenansom, a także jako figura tragiczna, niesłusznie potępiona. Woland i jego świta, przypominają w wielu aspektach romantyczne wizje Lucyfera – noszącego w sobie iskrę buntu, ale także przekazującego głębsze prawdy.

Dialog z romantyzmem w "Mistrzu i Małgorzacie" ujawnia się również na poziomie formy. Powieść Bułhakowa, podobnie jak wiele utworów romantycznych, charakteryzuje się wielowątkowością, wielość perspektyw i przemieszanie styli literackich, co pozwala na pełniejsze, bardziej złożone odwzorowanie rzeczywistości, emocji i idei.

Podsumowując, "Mistrz i Małgorzata" Michaiła Bułhakowa jest dziełem, które w znaczący sposób nawiązuje do tradycji romantycznej, zarówno na poziomie treści, jak i formy. Dialog ten stanowi dowód na to, że romantyzm, mimo upływu czasu, pozostaje żywym, inspirującym źródłem dla twórców z różnych epok, umożliwiającym przemyślenie i reinterpretację podstawowych pytań dotyczących ludzkiej egzystencji, miłości, sztuki i moralności.

Funkcje nawiązywania do tradycji romantycznej w utworach późniejszych epok są liczne. Po pierwsze, umożliwiają one autorom odwołanie się do znanych wzorców, które mają moc oddziaływania na czytelnika. Ponadto, wprowadzenie romantycznych elementów w treść utworu pozwala na rozwinięcie tematów związanych z kondycją człowieka, jego przeżyciami i tęsknotami, które były charakterystyczne dla romantyzmu. Autorzy chcą również wskazać, że dawne ideały romantyczne są nadal ważne we współczesnym świecie i powinny być pielęgnowane.

Podsumowując, Bułhakow w swoim "Mistrzu i Małgorzacie" udowadnia, że romantyzm nie umarł, lecz wciąż żyje w literaturze późniejszych epok. Stosując elementy romantyczne, pisarz tworzy dialog z tą tradycją, ukazując uniwersalność wartości i postaw romantycznych. "Mistrz i Małgorzata" staje się przykładem na to, jak romantyzm może przetrwać i wzbogacać współczesną literaturę.