Postawa człowieka wobec cierpienia - 5 argumentów na podstawie dzieł literackich

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.11.2023 o 17:06

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 25.11.2023 o 20:42

Cierpienie jest nieodłącznym elementem ludzkiego doświadczenia. Wielcy pisarze od wieków poszukują odpowiedzi na pytanie, jak człowiek powinien się zachować w obliczu własnego bólu i nieszczęścia. Poprzez analizę pięciu argumentów, przedstawionych w różnych dziełach literackich, możemy zyskać wgląd w różne postawy człowieka wobec cierpienia.

Pierwszym argumentem jest konieczność akceptacji i przezwyciężenia cierpienia. W "Zbrodni i karze" Fiodora Dostojewskiego, główny bohater, Raskolnikow, doświadcza moralnej rozterki po dokonaniu morderstwa. Cierpienie wynikające z jego poczucia winy jest kluczowe dla jego procesu przebudzenia i odzyskania moralności. Ta postawa sugeruje, że człowiek powinien przyjąć cierpienie jako integralną część doświadczenia życiowego i aktywnie dążyć do jego przezwyciężenia.

Drugi argument opiera się na idei, że cierpienie prowadzi do większej wrażliwości i empatii. W "Opowieściach z Canterbury" Geoffreya Chaucera, opowiadanie o Rycerzu zabija Serafinę, wywołując ogromne cierpienie u jej rodziców. Rycerz przechodzi wewnętrzną przemianę i pod wpływem swojego czynu staje się bardziej empatycznym i współczującym człowiekiem. To wskazywałoby, że cierpienie może prowadzić do rozwoju duchowego i większego zrozumienia dla innych krzywdzonych istot.

Trzeci argument wskazuje na fakt, że cierpienie może prowadzić do osiągnięcia głębokiej mądrości. W "Sofii" Josteina Gaardera główna bohaterka, jaką jest młoda dziewczyna o imieniu Hilde, doświadcza tragedii przez utratę bliskiej osoby. To cierpienie prowadzi ją do refleksji nad naturą życia, filozofią i istnieniem Boga. Mądrość, jaką zdobywa, umożliwia jej zrozumienie głębszych znaczeń i wartości, które kierują człowiekiem.

Kolejnym argumentem jest teza, że cierpienie może prowadzić do zmiany postaw społecznych i walki o sprawiedliwość. George Orwell w swoim "Rok 1984" ukazuje cierpienie wynikające z totalitarnej kontroli państwa. Główny bohater, Winston Smith, staje się świadomy nieobliczalnej brutalności reżimu i cierpienie to jest motywacją do walki o wolność i sprawiedliwość. To pokazuje, że cierpienie może prowokować do oporu i zmiany postaw społecznych.

Ostatnim argumentem jest przyjęcie fatalistycznego podejścia do cierpienia. W "Antygonie" Sofoklesa, tytułowa bohaterka podejmuje decyzję o pochowaniu swojego brata, mimo zakazu władzy. To prowadzi do jej cierpienia i śmierci. Postawa Antygony sugeruje, że niektóre cierpienie jest nieodłączne z życia i nie możemy go uniknąć, musimy po prostu zaakceptować jego nieuchronność.

Wnioskiem jest, że literatura odzwierciedla różne postawy człowieka wobec cierpienia. Od akceptacji i przezwyciężania, poprzez rozwój empatii i mądrości, walkę o sprawiedliwość, aż po przyjęcie losu. Rozważając te argumenty, możemy zrozumieć, że postawa człowieka wobec cierpienia jest złożoną kwestią dążącą do znalezienia równowagi pomiędzy akceptacją i działaniem.