Walka ze złem świata czy akceptacja istniejącego porządku społecznego – jaką postawę powinien przyjąć człowiek i co stanowi jego powinność?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.11.2023 o 10:53

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 27.11.2023 o 21:32

Walka ze złem świata, a akceptacja istniejącego porządku społecznego to dylemat, który przez wieki pojawiał się w literaturze, angażując pisarzy i myślicieli. Z jednej strony, w literaturze przedstawiano bohaterów, którzy bez reszty oddawali się walce z niesprawiedliwością i złem panującym w świecie, z drugiej – tych, którzy znajdowali siłę w akceptacji i adaptacji do rzeczywistości. Czy jednak jedna z tych dróg jest bardziej słuszna od drugiej? Jaką postawę powinien przyjąć człowiek i co stanowi jego powinność?

Pierwszym, który przychodzi na myśl przy rozważaniu aktywnej walki ze złem, jest Henryk Sienkiewicz w „Trylogii”. Bohaterowie takich jak Michał Wołodyjowski czy Andrzej Kmicic w obronie ojczyzny i jej idei podejmują zbrojną walkę, wyruszając przeciwko najeźdźcom. Ich postawę cechuje poświęcenie, honor i gotowość do walki z przeciwnościami, także za cenę osobistego szczęścia lub życia. Wydaje się więc, że literatura ta wskazuje na wyższość wartości takich jak wolność i sprawiedliwość ponad osobiste dobro.

Z kolei w „Lalce” Bolesława Prusa obserwujemy bohatera – Stanisława Wokulskiego, który choć stara się zmienić świat na lepsze przez działalność filantropijną i wsparcie nauki, ostatecznie musi stawić czoła ograniczeniom narzucanym przez społeczeństwo i jego podziały klasowe. Wokulski, mimo początkowej walki, ostatecznie poddaje się, co może wskazywać na pewnego rodzaju akceptację porządku, aczkolwiek przepełnione jest to gorzkim posmakiem niepowodzenia.

Natomiast Albert Camus w „Dżumie” prezentuje koncepcję absurdu i konieczności buntu. Bohaterowie tej powieści, stawiając czoła epidemii dżumy w mieście Oran, muszą dokonać wyboru między biernością, a aktywną walką z zarazą. Camus sugeruje, że choć ludzka egzystencja może być pozbawiona głębszego sensu, ludzie powinni nadal stawiać opór złu i cierpieniu, nawet jeśli ich działania wydają się być skazane na porażkę.

Porównując te postawy, można dojść do wniosku, że powinność człowieka nie może być jednoznacznie określona. W zależności od okoliczności i możliwości wybór między walką, a akceptacją jest kwestią bardzo indywidualną. Nie mniej jednak, literatura sugeruje, że istotne jest dążenie do obrony wartości uniwersalnych i humanitarnych.

Być może kluczem nie jest wybór jednej drogi, ale zrozumienie, kiedy nadszedł czas na walkę, a kiedy na pogodzenie się z rzeczywistością, przy zachowaniu godności i wartości własnych. Człowiek powinien być czujny i gotowy do podjęcia walki w obronie dobra, ale zarazem świadomy ograniczeń własnych możliwości i kontekstu społecznego. Ważna jest również zdolność do empatii i zrozumienia, że nie wszelkie zło można pokonać siłą, a czasem mądrość polega na wyborze mniejszego zła, aby osiągnąć większe dobro.