Podróże kształcą: Rozprawka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 13.01.2026 o 14:44

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 29.01.2025 o 17:05

Podróże od wieków stanowiły nieodłączny element ludzkiego życia. Otwierają one drzwi do nowych doświadczeń, poznania różnorodnych kultur i rozwijania osobistej wrażliwości na świat. W literaturze polskiej i światowej można odnaleźć liczne przykłady, które potwierdzają, że podróże mają ogromny wpływ na rozwój człowieka, zarówno intelektualny, jak i duchowy. W mojej pracy postaram się udowodnić, że podróże rzeczywiście kształcą, korzystając z przykładów literackich.

Pierwszym przykładem jest historia opisania w powieści Henryka Sienkiewicza "W pustyni i w puszczy". Książka ta opowiada o podróży młodych bohaterów - Stasia i Nel przez Afrykę, gdzie muszą stawić czoła wielu niebezpieczeństwom, jak również odkrywać jej fascynującą przyrodę i kulturę. Dzięki tej podróży dzieci nie tylko zyskują nowe umiejętności przetrwania, takie jak radzenie sobie z pustkowiem i dziką przyrodą, ale także uczą się, jak być odpowiedzialnym i opiekuńczym w trudnych sytuacjach. Sienkiewicz ukazuje, że podróż przez nieznany kontynent staje się dla nich nie tylko przygodą, ale przede wszystkim lekcją życia, która kształtuje ich charaktery i wartości.

Kolejnym przekonującym przykładem jest powieść "Czarodziejska góra" Thomasa Manna. Główny bohater, Hans Castorp, wyrusza do sanatorium w Davos, gdzie zamierza spędzić zaledwie trzy tygodnie, lecz jego pobyt przedłuża się. Pobyt w sanatorium staje się dla niego nie tylko okazją do regeneracji zdrowia, ale przede wszystkim życiową lekcją. Mann pokazuje, jak poprzez konfrontację z różnorodnymi poglądami i postaciami, Hans zaczyna zyskiwać głębsze zrozumienie życia, śmierci, miłości i wartości ludzkiego istnienia. Podążanie ścieżkami alpejskiego kurortu staje się dla niego podróżą w głąb seminacji i rozwijania świadomości, którą nie mógłby osiągnąć pozostając w rodzinnych stronach.

W polskiej literaturze równie interesującym przykładem oddziaływania podróży na rozwój bohatera jest "Latarnik" Henryka Sienkiewicza. Tytułowy bohater, Skawiński, po latach tułaczki po świecie, osiada jako latarnik w latarni morskiej na jednej z wysp w Ameryce Południowej. Jego życie pełne jest podróży i ciągłego poszukiwania miejsca dla siebie, co świadczy o tym, że ciągłe przemieszczanie się staje się dla niego sposobem na poznanie siebie i zrozumienie własnych pragnień. Choć jego spokojne życie w latarni z czasem zostaje zakłócone przez powrót do literatury, podróże, które odbył, pozwoliły mu zrozumieć, czym jest dla niego prawdziwy dom i tęsknota za ojczyzną.

Również w epopei Homera, "Odyseja", znajdujemy potwierdzenie tezy, że podróże kształcą. Odyseusz, wracając do domu po wojnie trojańskiej, odbywa trudną i pełną przygód podróż, podczas której nieustannie zmaga się z naturą, bogami i ludzkimi przeciwnościami. Te doświadczenia uczą go nie tylko sztuki przetrwania, ale również pokory, mądrości i rozwagi. Odyseusz staje się symbolem człowieka, który mimo licznych wyzwań i przeciwności losu, zyskuje nową perspektywę na życie i swoje miejsce w świecie. Jego podróż jest metaforą ludzkiej egzystencji, pełnej niespodzianek i nieskrępowanego poszukiwania sensu.

Podsumowując, podróże niewątpliwie kształcą, co znajduje swoje potwierdzenie w różnorodnych dziełach literackich. Przywołane przykłady ukazują, że podróże są nie tylko sposobem na odkrywanie nowych miejsc i kultur, ale przede wszystkim na głębsze zrozumienie samego siebie i otaczającego świata. Zarówno wędrówki Stasia i Nel, pobyt Hansa Castorpa w sanatorium, tułaczka Skawińskiego, jak i pełna przygód podróż Odyseusza, pokazują, że podróże poszerzają horyzonty, rozwijają umiejętności i pomagają dostrzec różnorodność oraz bogactwo ludzkich doświadczeń. W ten sposób literatura wielokrotnie udowadnia, że podróże są nieocenionym środkiem kształcenia człowieka.