"Tak, by nam się serce śmiało do ogromnych, wielkich rzeczy. A tu pospolitość skrzeczy...". Słowa Stanisława Wyspiańskiego wykorzystaj do rozważań o bohaterach literackich, którzy boleśnie doświadczyli rozdźwięku między marzeniami a rzeczywistością.
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.07.2024 o 21:24
Rodzaj zadania: Wypracowanie
Dodane: 19.07.2024 o 20:54
Streszczenie:
Bohaterowie literaccy doświadczają zderzenia marzeń z rzeczywistością. Mimo trudności wartość marzeń i ideałów jest niepodważalna.udeau w marzenia, choć rzeczywistość często je niszczy. ?
#:
W literaturze często spotykamy bohaterów, którzy stają przed trudnym dylematem rozdźwięku między swoimi marzeniami a nieubłaganą rzeczywistością. Marzenia są integralną częścią ludzkiej egzystencji, nadają życiu sens, kierują postępowaniem, motywują do działania. Wielu ludzi wyłącznie dzięki nim potrafi przetrwać trudne chwile. Lecz co, jeśli te marzenia zderzają się brutalnie z realiami, które je rujnują? Czy warto marzyć, gdy rzeczywistość często niszczy te marzenia? W naszej literaturze znajdziemy liczne przykłady postaci, które boleśnie doświadczyły tej trudnej konfrontacji.
Teza:
Marzenia są istotnym elementem ludzkiego życia, ale rzeczywistość często brutalnie je weryfikuje.Rozwinięcie:
1. Tomasz Judym z „Ludzi bezdomnych” Stefana Żeromskiego:
Tomasz Judym jest lekarzem z przekonania i powołania, głęboko wierzącym, że jest w stanie poprawić los najbiedniejszych i najuboższych. Wyróżnia się idealizmem i poczuciem misji, świadomie rezygnując z osobistego szczęścia i kariery na rzecz altruistycznych działań. To postać pełna nadziei, gotowa do poświęceń, by realizować swoje idee.Jednak jego ideały szybko zderzają się z brutalną rzeczywistością. Na każdym kroku napotyka opór - zarówno wśród elity lekarskiej, która dba jedynie o własne interesy, jak i wśród tych, którym pragnie pomóc. Judym doświadcza niezrozumienia, spotyka się z niechęcią i wrogością. Także w sferze osobistej spotykają go bolesne zawody, jak rozstanie z Joanną Podborską, która nie podziela jego nadziei ani planów.
Judym to klasyczny przykład idealisty, którego marzenia i ideały zostają bezlitośnie skonfrontowane z realiami. Społeczeństwo nie jest gotowe przyjąć jego metod i idei, co prowadzi do jego osamotnienia i zgorzknienia. Jednak mimo tych trudności, jego działania i postawa świadczą o głębokiej wierze w ideały, które przetrwały nawet w najbardziej niesprzyjających warunkach.
2. Cezary Baryka z „Przedwiośnia” Stefana Żeromskiego:
Cezary Baryka, wychowany w Baku, pełen idealistycznych przemyśleń o rewolucji, ma wizję nowego, sprawiedliwego społeczeństwa. Jego marzenia są inspirowane wizją "szklanych domów", które mają symbolizować nowoczesność, uczciwość i dobrobyt.Jednak rzeczywistość okazuje się zupełnie inna. Baryka zderza się z brutalnością rewolucji, której idee wcześniej idealizował. Kiedy wraca do Polski, jego wyobrażenie o ojczyźnie jako kraju szklanych domów ulega zawaleniu. Rzeczywistość, którą zastaje, pełna jest biedy, korupcji i politycznych intryg.
Na dodatek, jego osobiste życie również jest pełne rozczarowań. Zawiedzione nadzieje związane z Laurą Kościeniecką i nieszczęśliwe relacje z polską elitą pogłębiają jego frustracje. Cezary staje się postacią tragiczną, której marzenia o lepszym świecie zostają nieustannie weryfikowane i niszczone przez rzeczywistość.
3. Mendel Gdański z noweli Marii Konopnickiej:
Mendel Gdański, stary Żyd z Warszawy, to postać symbolizująca nadzieje na spokojne i akceptujące społeczeństwo. Jego marzenia o harmonii i współżyciu z innymi mieszkańcami miasta zostają zniszczone przez rosnące nastroje antysemickie.Gdański stara się być lojalnym i kochającym obywatelem, jednak w obliczu demonstracji wrogości wobec jego narodu przeżywa głębokie rozczarowanie. Atak na jego dom i wnuka symbolizuje zniszczenie jego marzeń o spokojnym i sprawiedliwym życiu w wielokulturowym społeczeństwie.
Przeciwstawność między marzeniami Mendla a brutalnością rzeczywistości ukazuje, jak silne uprzedzenia i nienawiść mogą zrujnować życie i marzenia jednostki. To także przypomnienie o znaczeniu tolerancji i zrozumienia w budowaniu społeczeństw.
4. Rodion Raskolnikow z „Zbrodni i kary” Fiodora Dostojewskiego:
Rodion Raskolnikow, młody student z ubogiej rodziny, wierzy, że jego marzenia i wyższe idee mogą usprawiedliwiać działania poza normami moralnymi. Przekonany o swojej wyższości moralnej, decyduje się na mord lichwiarki, mając nadzieję, że w ten sposób będzie mógł pomóc światu.Jednak popełnione przestępstwo prowadzi do poważnych konsekwencji psychologicznych. Sumienie Raskolnikowa nie daje mu spokoju, a wyrzuty sumienia stają się dla niego nie do zniesienia. Jego marzenia o lepszym świecie poprzez eliminację "zła" kończą się katastrofą, potwierdzając, że żadna idea nie usprawiedliwia zbrodni.
Raskolnikow przechodzi bolesny proces zderzenia swoich idealistycznych przekonań z rzeczywistością, co dowodzi, że nie można budować lepszego świata na ludzkiej krzywdzie. Jego historia to przestroga, że każde marzenie musi być zrealizowane z poszanowaniem moralności i wartości humanistycznych.
5. Ojciec Goriot z powieści Balzaka:
Ojciec Goriot, kochający równocześnie bezkrytycznie swoich córki, stanowi symbol ojcowskiej miłości i poświęcenia. Jego marzenia o szczęściu i dobrobycie dzieci przewyższają wszelkie inne aspiracje i cele życiowe.Niestety, jego córki okazują się niewdzięczne i egoistyczne. Poświęcenie Goriota kończy się jego osobistą tragedią – zostaje opuszczony i zapomniany. Jego marzenia o idealnej rodzinie i szczęściu dzieci zderzają się z brutalną rzeczywistością ich niewdzięczności i egoizmu.
Historia Ojca Goriota to smutne przypomnienie, że miłość i poświęcenie nie zawsze są odwzajemniane i doceniane. To także obraz zderzenia wyidealizowanej wizji miłości z rzeczywistością, która potrafi być okrutna i zimna.
6. Doktor Bernard Rieux z „Dżumy” Alberta Camus:
Doktor Bernard Rieux jest lekarzem w mieście Oran, które zostaje zaatakowane przez epidemię dżumy. Jego marzenia i ideały humanistyczne stają przed największym wyzwaniem. Rieux nieustannie walczy z chorobą, choć wie, że dżuma jest przeciwnikiem niemal niepokonanym.Pomimo trudności, osobistych strat (śmierć żony) i poczucia bezradności, Rieux nie poddaje się. Przez cały czas stara się ratować ludzkie życie, kierując się najwyższymi wartościami. Jego postawa ukazuje, że walka o humanistyczne ideały jest wartością samą w sobie, nawet jeśli jest z góry skazana na klęskę.
Rieux to przykład bohatera, który mimo zderzenia z twardą rzeczywistością nie rezygnuje z marzeń o lepszym świecie. Jego moralne zwycięstwo polega na tym, że wytrwał w swoich wartościach i ideałach, pomimo przeciwności losu.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 19.07.2024 o 21:24
O nauczycielu: Nauczyciel - Michał J.
Od 10 lat pracuję w szkole średniej i przygotowuję do matury, a młodszych — do egzaminu ósmoklasisty. Uczę, jak łączyć treść z formą: dobra teza, logiczne akapity, celny przykład. Na moich lekcjach dużo pracujemy na konkretnych tekstach i modelach wypowiedzi. Uczniowie chwalą rzeczowość, spokój i to, że „wreszcie wiadomo, jak pisać”.
Wypracowanie jest bardzo ambitne i głęboko przemyślane.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się