Jaka funkcję w dziele literackim pełni kreacja bohatera historycznego? Odwołaj się do "Wesela" i "Dziadów cz. III"

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 24.10.2023 o 19:35

Kreacja bohatera historycznego w dziele literackim spełnia wiele istotnych funkcji, które wspomagają przekaz emocjonalny oraz intelektualny utworu. Obecność takich postaci pozwala twórcom literackim na zbadanie i przedstawienie skomplikowanych aspektów życia społecznego, politycznego oraz moralnego poprzez pryzmat postaw osób, które odcisnęły swoje piętno na kartach historii. Ukazanie bohatera historycznego w literaturze może służyć zarówno jako sposób na upamiętnienie, jak i narzędzie do refleksji nad przeszłością, tak jak to ma miejsce w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego oraz w „Dziadach cz. III” Adama Mickiewicza.

W „Weselu”, Stanisław Wyspiański wykorzystuje kreację postaci historycznych, aby przedstawić skomplikowaną sytuację społeczną oraz narodową polskiego społeczeństwa na przełomie XIX i XX wieku. Jedną z kluczowych postaci historycznych pojawiających się w utworze jest Wernyhora, którą Wyspiański przekształca w symbol przepowiedni i nadziei na odrodzenie narodowe. Wernyhora to legendarny wieszcz związany z walką Polaków o niepodległość, którego obecność w „Weselu” stanowi metaforę dla tęsknoty narodu za wolnością. Poprzez jego postać, Wyspiański pokazuje, że nawet w trudnych czasach marzenie o niepodległości nie gaśnie. Jednakże, autor jednocześnie przedstawia także ograniczenia i nieudolność narodu w urzeczywistnieniu tych marzeń, symbolizowane przez brak zdolności do działania ze strony mieszkańców wsi, które odwiedza.

Kreacja historycznych postaci w utworze Wyspiańskiego spełnia również funkcję krytyczną wobec rzeczywistości. Poprzez rozmowy bohaterów z duchami przeszłości, autor ukazuje zakorzenione w społeczeństwie podziały oraz animozje klasowe, które utrudniają realizację wspólnego celu, jakim jest niepodległość. Powracający do życia Jakub Szela to kolejny przykład postaci historycznej, której obecność w „Weselu” ma wymiar społeczno-polityczny. Jako przywódca rabacji galicyjskiej, Szela symbolizuje głęboki rozłam między szlachtą a chłopstwem, co stanowi przeszkodę do zjednoczenia się Polaków w dążeniu do wolności.

Podobną rolę kreacji bohatera historycznego można dostrzec w „Dziadach cz. III” Adama Mickiewicza. W tym dramacie autor wykorzystuje historyczne postaci, aby ukazać dramat walki o niepodległość oraz potęgować emocjonalny ładunek utworu. Kluczowym bohaterem historycznym jest tu Józef Piłsudski, który mimo iż nie pojawia się bezpośrednio na kartach „Dziadów cz. III”, to jego duch stanowi inspirację do walki o wolność i jest symbolem siły oraz determinacji narodu polskiego. Piłsudski, jako postać historyczna, staje się uosobieniem nadziei oraz dążenia do odzyskania suwerenności przez Polaków.

Kreacja postaci historycznych w literaturze, na przykładzie dzieł Wyspiańskiego i Mickiewicza, pełni wiele funkcji: od artystyczno-symbolicznych po społeczno-polityczne. Postaci historyczne, takie jak Wernyhora czy bohaterowie Wielkiej Emigracji, pozwalają twórcom na ukazanie złożoności ludzkich doświadczeń oraz znaczenia przeszłości jako źródła refleksji i inspiracji dla przyszłych pokoleń. Dzięki nim, czytelnicy mogą nie tylko zrozumieć kontekst historyczny i społeczny opisywanych wydarzeń, ale również dostrzec uniwersalne prawdy i wartości, które przetrwały próbę czasu.