Czy Makbet to postać tragiczna”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 20.10.2024 o 19:40

Rodzaj zadania: Zadanie domowe

Dodane: 1.10.2024 o 17:41

Zadanie domowe: "Wymień argumenty za i przeciw czy Makbet to postać tragiczna"

William Szekspir, jeden z najwybitniejszych dramaturgów wszech czasów, stworzył postać Makbeta w swojej słynnej trag-edii, która od wieków fascynuje badaczy literatury, studentów i miłośników teatru. Postać Makbeta budzi liczne deba-ty, zarówno wśród krytyków literackich, jak i uczniów. Czy jest on rzeczywiście postacią tragiczną? W niniejszej pracy postaram się przedstawić argumenty zarówno za, jak i przeciw takiej interpretacji tej postaci.

Argumenty za tym, że Makbet to postać tragiczna:

1. Wina i kara: Jednym z kluczowych elementów tragedii według Arystotelesa jest upadek bohatera z powodu jego winy, co ostatecznie prowadzi do jego kary. Makbet, na początku dramatu, jest szlachetnym rycerzem i wiernym poddanym króla Duncana. Jednakże, pod wpływem proroctwa wiedźm i namowy swojej żony, decyduje się zabić króla i przejąć władzę. Jego zbrodnie stopniowo prowadzą do jego upadku i ostatecznej śmierci.

2. Tragiczne fatum: W tragedii antycznej bohaterowie często są poddani nieuchronnemu losowi. W przypadku Makbeta można mówić o fatum wynikającym z proroctwa wiedźm. Choć Makbet podejmuje własne decyzje, proroctwa te stanowią pewien wyrok, który go napędza i kieruje jego postępowaniem. W pewnym sensie, jest on uwięziony w pętli własnych działań i tragicznych konsekwencji proroctwa.

3. Wewnętrzny konflikt: Każda postać tragiczna doświadcza wewnętrznych rozterek i konfliktów. Makbet wielokrotnie waha się i przeżywa wyrzuty sumienia z powodu swoich zbrodni. Po zabójstwie Duncana jest prześladowany przez wizje i halucynacje, takie jak krwawy sztylet i duch Banqua. Jego wewnętrzne rozterki ilustrują głębię jego tragedii jako człowieka, który upada pod ciężarem własnych czynów.

4. Nieunikniony upadek: Makbet, jako postać tragiczna, zmierza w kierunku nieuchronnego upadku. Chociaż początkowo osiąga swoje cele, zdobywając tron, jego rządy stają się coraz bardziej despotyczne. Traci wsparcie sojuszników i staje się coraz bardziej izolowany. Ostatecznie, jego czyny prowadzą do jego śmierci na polu bitwy, co jest klasycznym zakończeniem tragicznej historii.

Argumenty przeciw temu, że Makbet to postać tragiczna:

1. Wybory i moralność: Chociaż Makbet doświadcza wewnętrznych konfliktów, jego decyzje są jednak świadome i skierowane na zdobycie władzy. Jego czyny są wynikiem świadomego wyboru, a nie nieuchronnego losu. Można twierdzić, że jego upadek jest bardziej wynikiem jego własnej ambicji i moralnych słabości niż tragicznego fatum.

2. Brak szlachetności: W tragedii antycznej bohaterowie często posiadają pewne cechy, które czynią ich szlachetnymi lub godnymi współczucia. Makbet, choć początkowo jest szlachetnym rycerzem, szybko traci te cechy, stając się okrutnym tyranem. Jego brutalne czyny, takie jak zabójstwo rodziny Macduffa, sprawiają, że trudno go postrzegać jako postać godną współczucia.

3. Rola Lady Makbet: Warto również zastanowić się nad rolą Lady Makbet w upadku bohatera. To ona jest inicjatorką planu zabójstwa Duncana i to ona najpierw motywuje męża do działania. Jej ambicje i determinacja mają ogromny wpływ na Makbeta. Można argumentować, że bez jej presji i manipulacji Makbet może nigdy nie zdecydowałby się na zbrodnię.

4. Motyw siły i słabości: Makbet przez cały czas ulega pokusie siły i władzy. Widać w tym pewien brak wewnętrznej siły charakteru i moralnej odwagi. Jego wewnętrzne rozterki są w dużej mierze związane z obawą przed karą i utratą władzy, a nie z prawdziwą skruchą. Takie podejście może sugerować, że Makbet nie jest klasycznym bohaterem tragicznym, a raczej postacią pogrążoną w moralnej zgniliznie.

Postać Makbeta w dramacie Szekspira jest niezwykle złożona i wielowymiarowa. Analizując go jako postać tragiczną, można dostrzec zarówno cechy, które wpisują go w klasyczny schemat tragedii, jak i argumenty negujące tę interpretację. Ostatecznie, odbiór Makbeta jako postaci tragicznej zależy od indywidualnej interpretacji czytelnika i kontekstu, w którym analizujemy jego postępowanie i motywacje. Niezależnie od tego, czy uznamy go za klasycznego bohatera tragicznego, jego historia pozostaje jednym z najbardziej fascynujących i przejmujących studiów psychologicznych w literaturze światowej.