Nikołaj Kolada i Merilyn Mongoł

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 21.01.2025 o 11:00

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 21.01.2025 o 9:39

Nikołaj Kolada w swoim dramacie „Merylin Mongoł” przenosi czytelników do małego miasteczka na Uralu, miejsca niemal wymazanego z mapy przez czas i historię, które pulsuje życiem na marginesie Związku Radzieckiego. To tutaj, w tym zamkniętym i surowym świecie, autor umiejscawia losy trzech kobiet – Matki i jej dwóch córek: Aleksandry (Saszy) oraz Weroniki (Niki). Ich codzienność to nieustanne zmagania z przeciwnościami, marzenia o lepszym życiu i zmagania z emocjonalną huśtawką, będącą efektem napiętych relacji rodzinnych i niewesołej rzeczywistości społeczno-ekonomicznej.

Matka, wdowa, podejmuje samotną walkę o przetrwanie rodziny. Opary przeszłości, bogatej w wspomnienia o czasach lepszych, gdy straty nie były tak odczuwalne, kładą się cieniem na jej relacje z córkami. Jest pełna zgorzknienia, które każdego dnia odciska piętno na jej działaniach i decyzjach. Jej surowe usposobienie próbuje podporządkować sobie życie Aleksandry i Weroniki. Matka wydaje się być uosobieniem straconych szans i niespełnionych marzeń, a jej córki są dla niej przypomnieniem niewykorzystanych perspektyw.

Aleksandra, nazywana przez wszystkich Saszą, wyróżnia się przedsiębiorczością i determinacją – cechami, które nie znajdują uznania ani w oczach matki, ani w społeczeństwie. Jej dążenie do poprawy jakości życia jest jak stąpanie po linie nad przepaścią – wieczne balansowanie pomiędzy potrzebą akceptacji a pragnieniem niezależności. Sasza, choć silna duchem, wielokrotnie doświadcza frustracji i osamotnienia, gdyż jej zapał nie spotyka się z żadnym wsparciem ani zrozumieniem ze strony otaczających ją ludzi.

W tym pejzażu pozornej beznadziejności szczególnie wyróżnia się młodsza z sióstr – Weronika, znana jako Nika. To właśnie ona niesie na swoich barkach brzemię nadziei rodziny, próbując wybiec myślami poza horyzonty małomiasteczkowego życia. Jej marzenia sięgają daleko, aż do samego Hollywood, utożsamianego z pięknem i blaskiem świata Marilyn Monroe. Dla Niki ikona amerykańskiego kina staje się drogowskazem, symbolem światła i ucieczki od szarej rzeczywistości. W tej fascynacji Nika odnajduje siłę napędową swojego życia, marzy o ucieczce poza granice miasteczka, gdzie jej marzenia nie są tylko mrzonką lecz możliwą przyszłością.

Konflikty międzyludzkie, z którymi zmagają się bohaterki dramatu, są odbiciem szerszych problemów społecznych, jakie przeplatają się w opisanej przez Koladę rzeczywistości. Bieda, alkoholizm, brak perspektyw na poprawę warunków życia – to wszystko tworzy toksyczne tło, na którym rozgrywa się życie trzech kobiet. Marzenia Niki, choć wydają się być niemal nieosiągalne, są jak latarnia morska w burzowej nocy; to ledwo widoczny, ale jednak istniejący punkt odniesienia, skrywający w sobie obietnicę nadziei.

Relacje rodzinne są pełne tarć, ponieważ każde z pokolenia ma inne zapatrywania na świat, inne oczekiwania od siebie nawzajem. Matka, z sercem zatrutym przez rozczarowania, nie potrafi pojąć potrzeb i ambicji swoich córek, a Sasza, próbująca wydeptać dla siebie jakąś ścieżkę, często pozostaje w konflikcie nie tylko z matką, ale i z Niką, która tkwi w zachwycie nad niedoścignionymi marzeniami.

Kolada w „Merylin Mongoł” stworzył również niemniej ważny portret małomiasteczkowej społeczności – mikrokosmosu, który zdaje się istnieć poza czasem i reizoluje jednostki, odmawiając im prawa do indywidualnych pragnień i zmian. Próbując wyodrębnić własną tożsamość i zrealizować marzenia, bohaterki napotykają na opory i nieufność lokalnej społeczności, która woli zachować status quo niż dać się porwać wirowi zmian.

Dramat Kolady to mistrzowska gra emocji i napięć, pełna kontrastów i subtelnych niuansów. Weronika, w swoim podziwie dla możliwego i wielobarwnego świata Marilyn Monroe, jest symbolem tego, co w każdym z nas pragnie wzbić się ponad codzienne życie, dosięgnąć ideałów, które zdają się poza naszym zasięgiem, ale które nadają naszemu życiu znaczenie i cel.

„Merylin Mongoł” to zatem nie tylko dramat o trzech kobietach zmagających się z trudnościami, lecz głęboki, poruszający obraz walki o spełnienie i poszukiwanie szczęścia w świecie, który zdaje się stać w opozycji do wszelkich prób wprowadzenia zmian. To uniwersalna historia, która przekracza ramy czasowe i kulturowe, ukazując, jak silne mogą być ludzkie pragnienia i jak wielką odwagę trzeba mieć, by próbować je zrealizować, nie zważając na przeciwności losu. Jest to studium ludzkiej ambicji, miłości, rozczarowania, które w każdej epoce i w każdym miejscu będzie zrozumiałe i prawdziwe.