Młodzi, dawni i współcześni – różni czy tacy sami? Rozprawka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.05.2024 o 14:58

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 29.05.2024 o 14:43

Narzekania starszego pokolenia na młodzież to zjawisko tak uniwersalne, że można by je uznać za stały element ludzkiej kultury. Wielu starszych ludzi, niezależnie od czasów i miejsc, uważa młodych za nieodpowiedzialnych, impulsywnych czy buntowniczych. Jednak analiza literatury pokazuje, że cechy młodzieży są stałym elementem ludzkiej natury, niezależnym od epok i kulturowych przemian. Z tego powodu, można zaryzykować tezę, że młodzież dawniej i dziś jest właściwie taka sama, posiada te same cechy, które niezmiennie prowokują narzekania starszych.

Na przestrzeni wieków, literaci wielokrotnie podejmowali temat młodości, jej cech i roli społeczeństwa. Jan Kochanowski w swojej fraszce „Na młodość” opisuje młodzieńcze lata jako okres naturalnego szaleństwa i beztroski. Autor stwierdza, że „jako radość młodym, starszym troska jest wdzięczna”. Dowiaduje się, że impulsywność i chęć do zabawy są nieodłącznymi cechami młodzieży. Kochanowski pokazuje, że młodość jest etapem życia, który musi być przeżywany z pewną dozą lekkomyślności i radości, by móc w pełni dojrzeć i nauczyć się odpowiedzialności. Impulsywność i żywiołowość młodzieży są więc naturalnym elementem ich dorastania, co prowadzi do konfliktów z mniej elastycznym starszym pokoleniem.

Adam Mickiewicz w „Odzie do młodości” przedstawia młodzież jako siłę napędową postępu i zmian. Młodość, według Mickiewicza, jest czasem pełnym energii, idealizmu i kreatywności. Autor pisze: „Młodość wznosi nas ku niebu!”. Mickiewicz podkreśla, że młode pokolenie odrzuca stare normy i konwencje, by tworzyć nowe idee i systemy. Brak zgody na status quo i dążenie do innowacji stanowi motor napędowy dla postępu społecznego. W ten sposób, Mickiewicz pokazuje, że każdy bunt młodzieży przeciwko starszemu pokoleniu nie jest wyłącznie przejawem nieodpowiedzialności, ale także kreatywnego myślenia.

W „Przedwiośniu” Stefana Żeromskiego, postać Cezarego Baryki demonstruje młodzieńczy idealizm i naiwność. Cezary wierzy, że „świat można łatwo zmienić na lepsze”. Jego dążenie do radykalnych zmian, uczestnictwo w rewolucji i wiara w utopię idealnie oddają młodzieńcze marzenia o metamorfozie świata. Żeromski ilustruje, jak młodzi ludzie, często nieświadomi realnych trudności, z zapałem angażują się w działania na rzecz zmiany. Ich naiwność jest naturalnym elementem młodości, który jednak może prowadzić zarówno do krzywdzących błędów, jak i wielkich osiągnięć.

Z kolei w czasie II wojny światowej, młodzież opisana w „Kamieniach na szaniec” Aleksandra Kamińskiego pokazuje niesamowitą odwagę i poświęcenie. Rudy, Alek i Zośka to młodzi bohaterowie, którzy rzucili się do walki, nie zważając na niebezpieczeństwa. Pisarz przedstawia młodzież jako gotową do działania nawet w najbardziej ekstremalnych sytuacjach. Wojenna rzeczywistość nie zmienia młodzieńczej energii i zapału do działania, który jest skierowany na patriotyczną działalność konspiracyjną. To pokazuje, że młodzież zawsze gotowa jest to podejmowania wyzwań i poświęceń.

Analiza powyższych dzieł literackich wykazuje, że młodzież, mimo różnych kontekstów historycznych, zachowuje pewne stałe cechy. Impulsywność i potrzeba zabawy, jak u Kochanowskiego, kreatywność i odrzucenie starych norm, jak u Mickiewicza, idealizm i dążenie do radykalnych zmian, jak u Żeromskiego, oraz odwaga i gotowość do poświęceń, jak u Kamińskiego, to cechy młodzieży, które można obserwować na przestrzeni wieków.

Współczesna młodzież, mimo ogromnych zmian technologicznych i kulturowych, wciąż wykazuje te same cechy. Impulsywność przejawia się dziś w szybkich reakcjach na bodźce medialne, skrótach myślowych i natychmiastowym dzieleniu się przemyśleniami w mediach społecznościowych. Kreatywność widoczna jest w innowacyjnych pomysłach, start-upach i nowych technologiach. Idealizm przejawia się w działalności młodych aktywistów na rzecz zmian klimatycznych i praw człowieka. Odwaga i zaangażowanie w ruchy społeczne, protesty i inicjatywy obywatelskie pokazują, że młodzież wciąż jest gotowa do poświęceń dla swoich ideałów.

Podsumowując, mimo upływu czasu, zmieniających się epok i różnorodnych kontekstów historycznych, młodzież zawsze wykazywała i będzie wykazywać te same cechy, które wywołują narzekania starszych pokoleń. Zrozumienie tych cech może prowadzić do lepszego dialogu międzypokoleniowego i bardziej konstruktywnej współpracy. Młodość, z jej impulsywnością, kreatywnością, idealizmem i odwagą, jest nieodłącznym i niezastąpionym elementem każdego społeczeństwa.