Tomasz Judym - charakterystyka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.05.2024 o 15:02

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 29.05.2024 o 14:44

Stefan Żeromski w powieści „Ludzie bezdomni” przedstawia historię Tomasza Judyma, młodego lekarza, który całe swoje życie i energię poświęca walce o poprawę warunków życia najbiedniejszych. Judym jest postacią kluczową dla zrozumienia idei powieści – symbolizuje niestrudzoną walkę z niesprawiedliwością społeczną i pragnienie pomocy najuboższym. Powieść osadzona jest w realiach Polski końca XIX wieku, kiedy to rosnące nierówności społeczne i trudne warunki życia robotników były palącym problemem.

Żeromski nie poświęca wiele uwagi szczegółowej charakterystyce fizycznej Tomasza Judyma. W pamiętniku Joanny Podborskiej, jednej z postaci powieści, pojawia się wzmianka o „ślicznym jegomościu w cylindrze”, co sugeruje, że Tomasz mógł wyróżniać się wyglądem, jednak autor celowo pomija szczegóły, koncentrując się raczej na jego czynach i charakterze. Taki zabieg literacki pozwala skupić się na symbolice postaci i idei, które reprezentuje.

Tomasz Judym pochodził z ubogiej rodziny warszawskiego szewca. Dzieciństwo spędził w wilgotnej suterenie, którą sam porównał do grobu, co daje nam wyobrażenie o trudnych warunkach życia, jakie panowały w jego domu. Alkoholizm ojca oraz choroby matki to dodatkowe obciążenia, z którymi musiał się zmagać od najmłodszych lat. Po śmierci matki, Tomasz trafia pod opiekę ciotki, kobiety lekkich obyczajów, która bardziej zainteresowana była jego wyglądem niż losem chłopca. W domu ciotki Judym był wykorzystywany jako chłopiec na posyłki, śpiąc na sienniku w przedpokoju i wypełniając ciężkie obowiązki domowe. Mimo to, dzięki wsparciu jednego z lokatorów, studenta, Tomasz zdobył wykształcenie, kończąc szkołę średnią i rozpoczynając studia medyczne w Warszawie.

Relacje rodzinne Tomasza także nie należały do łatwych. Konflikt z bratem Wiktorem, któremu zarzucał pozostawienie go z ojcem, oraz trudna sytuacja ekonomiczna rodziny Wiktora, były źródłem wielu napięć. Te doświadczenia kształtowały jego osobowość, wytwarzając w nim silne poczucie niższości w towarzystwie ludzi lepiej urodzonych, oraz ambicję i determinację, które towarzyszyły mu przez całe życie.

Jego determinacja i ambicja prowadziły do niezwykłych osiągnięć. Mimo wielokrotnych upokorzeń, bicia i wyśmiewania w młodości, Tomasz wytrwale dążył do zdobycia wykształcenia. Nocne nauki, często odbywane w kuchni lub przedpokoju, były jego codziennością. Pochodzenie miało ogromny wpływ na jego psychikę – stałe poczucie niższości, tłumaczenie się z alkoholizmu ojca i walka z uprzedzeniami towarzyszyły mu przez całe życie.

Paryski etap życia Tomasza był kluczowy dla jego ideowości i moralności. Praktyki w Paryżu to czas, kiedy łączył wiedzę medyczną z wrażliwością na sztukę. Kontrast między pięknem dzieł sztuki, takich jak Wenus z Milo, a nędzą codzienności, symbolizowany przez obraz „Rybak”, pogłębiał jego wrażliwość na społeczne nierówności.

Po powrocie do Warszawy Judym próbował wprowadzać reformy, co spotkało się z krytyką środowiska medycznego. Jego odczyt na spotkaniu u doktora Czernisza dotyczący higieny był chłodno przyjęty, a prywatna praktyka zawodowa okazała się porażką. Pracując w Cisach, Tomasz intensywnie angażował się w poprawę funkcjonowania szpitala, co doprowadziło do konfliktów z zarządem uzdrowiska, szczególnie w kwestii osuszania terenów. Konsekwencją tych działań był incydent z Krzywosądem, kiedy to Judym został brutalnie potraktowany.

Kolejnym etapem jego życia była praca przy kopalni Sykstus. Jako lekarz fabryczny, Tomasz walczył z problemami złego stanu zdrowia robotników i wysoką śmiertelnością, co dodatkowo wzmocniło jego determinację do walki o lepsze warunki pracy i życia najbiedniejszych.

Rozterki wewnętrzne Judyma to kolejny istotny aspekt jego charakterystyki. Tomasz rozdarty był między pragnieniem prywatnego szczęścia, jakim była możliwość założenia rodziny z Joasią Podborską, a poczuciem obowiązku społecznego. Romans z Joasią, która oferowała mu wsparcie, wprowadzał go w wewnętrzny konflikt. Ostatecznie decyduje się na rozstanie, przekonany że jego misja wyklucza możliwość miłości i założenia rodziny. Symbolika rozdartej sosny doskonale oddaje stan jego duszy po tej trudnej decyzji.

Ocena bohatera jest ambiwalentna. Tomasz Judym jawi się jako sprawiedliwy idealista, który płaci wysoką cenę za wierność swoim ideałom. Jego postać ma ogromne znaczenie w kontekście powieści, symbolizując poświęcenie własnego szczęścia dla dobra ogółu.

Przesłanie „Ludzi bezdomnych” jest wciąż aktualne. Problemy społeczne poruszone przez Żeromskiego – ubóstwo, nierówności społeczne, trudne warunki pracy – nadal pozostają istotnym wyzwaniem. Tomasz Judym może być wzorem do naśladowania w analizie i rozwiązywaniu współczesnych problemów społecznych. Jego postać inspiruje do refleksji nad konsekwencjami poświęcenia własnego życia dla innych i zachęca do głębszej analizy lektury, uwzględniając kontekst historyczno-społeczny oraz osobiste przeżycia bohatera.