Motyw ptaków w Makbecie i jego funkcja w utworze

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.05.2024 o 21:16

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 29.05.2024 o 21:03

William Szekspir w swoim dramacie "Makbet" mistrzowsko korzysta z motywu ptaków, aby nie tylko budować atmosferę, ale także wnikliwie oddać wewnętrzne przeżycia bohaterów oraz przepowiadać przyszłe wydarzenia. Dramat, którego akcja skupia się wokół ambitnego wojownika Makbeta, przedstawia przejmującą historię żądzy władzy i jej destrukcyjnych skutków. Motyw ptaków w "Makbecie" pełni funkcję ornitomancji, stając się symbolicznym reprezentantem dusz bohaterów oraz znakiem nadchodzących zdarzeń, co Szekspir wykorzystuje, łamiąc tradycyjne normy starożytnej dramaturgii, w której bohaterowie byli postaciami typizowanymi.

W całym utworze przyroda, a zwłaszcza ptaki, odgrywają istotną rolę w budowaniu klimatu i oddawaniu mrocznej atmosfery historii. Przykłady te znajdujemy w różnych momentach dramatu – burzliwej nocy podczas zamachu na króla Dunkana, w scenie na ponurym wrzosowisku czy licznych przypowieściach ornitologicznych. Ornitomancja, czyli wróżenie z zachowania ptaków, wpisuje się tu jako kluczowy zabieg literacki.

Ornitomancja w "Makbecie" zaczyna nabierać znaczenia już na wczesnym etapie, kiedy to Starzec opowiada o widoku sowy zabijającej sokoła na tydzień przed morderstwem Dunkana. To widzenie symbolizuje naturalne zakłócenie porządku – sowa, ptak nocy, zabija sokół, symbolizujący szlachetność i siłę. Takie odwrócenie naturalnej kolejności przedstawia królobójstwo, które wkrótce się dokonuje, ukazując Makbeta jako siłę ciemności, burzącą naturalny bieg rzeczy. Psychologiczne implikacje odsłaniają lęki i zaburzenia bohaterów, podkreślając nienaturalność ich czynów.

W innym fragmencie, Banko zwraca uwagę na jaskółki, symbolizujące bezpieczeństwo i zdrowe powietrze, obserwując ich obecność na zamku Makbeta. Jego słowa o niewinności jaskółek tworzą kontrast z rzeczywistością – w tle knuje się już plan morderstwa Dunkana. To zestawienie podkreśla ironiczne napięcie – jaskółki symbolizują spokój i niewinność, jednak nie są one świadome grożącego im niebezpieczeństwa. Odbiorcy dostrzegają w tej scenie metaforę fałszywego bezpieczeństwa, prowadzącego do katastrofy.

Jednym z bardziej znaczących momentów w dramacie jest wspomnienie ochrypłego kruka przez Lady Makbet, przywołane przybyciem króla Dunkana do ich zamku. Kruk, tradycyjnie związany ze śmiercią i zwiastowaniem złych wieści, tutaj symbolizuje mroczne zamiary Lady Makbet. Jej wzmianka o kruku ma na celu podkreślić śmiertelne plany i psychologiczne oddanie się czynom pełnym przemocy, które mają zostać wkrótce wprowadzone w życie.

Makbet, nawiązując do kruków i stworzeń nocy, gdy Lady Makbet pyta go o Banko, wykorzystuje kruki jako symbol śmierci i zniszczenia. Kruki, będące padlinożercami, idealnie obrazują jego wewnętrzne zepsucie i oddanie się najmroczniejszym impulsem. Gdy zastanawia się nad losami Banko, słowa o krukach odzwierciedlają jego świadomość nadchodzącej śmierci, zarówno na poziomie fizycznym, jak i moralnym.

Ptaki w "Makbecie" Szekspira, jako elementy przyrody, są przedstawione jako świadome i aktywne jednostki dramatu, budując atmosferę tajemnicy i grozy. Z jednej strony reprezentują one zakłócenie naturalnego porządku i moralności, z drugiej zaś stanowią metaforyczne odbicie psychicznego stanu bohaterów. Szekspir skrupulatnie buduje te powiązania, podkreślając antyczne zasady wróżenia, aby wprowadzić widzów w głębsze rozważania nad losem i konsekwencjami władzy.

Podsumowując, motyw ptaków w "Makbecie" pełni wielowątkową funkcję, zarówno budując mroczny klimat, jak i obrazując wewnętrzne przeżycia bohaterów. Pojawiające się na kartach dramatu ptaki nie są jedynie ornamentalnymi elementami, ale prawdziwymi aktywnymi uczestnikami wydarzeń, na swój sposób komentującymi i przepowiadającymi katastrofy. Przez ich obecność Szekspir ukazuje głębię natury i ludzkie dramaty, wskazując na zakłócenie naturalnego porządku oraz skomplikowaną psychikę swych postaci. To właśnie dzięki takim zabiegom literackim dramat "Makbet" nie przestaje fascynować i inspirować, ukazując ponadczasowe prawdy o ludzkiej naturze.