Czy nieposłuszeństwo może być uzasadnione? Napisz rozprawkę, w której odniesiesz się do tego problemu. Odwołaj się do wybranej lektury obowiązkowej oraz do wydarzenia z historii.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 31.05.2024 o 17:36

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 31.05.2024 o 17:16

Nieposłuszeństwo, czyli świadome naruszenie określonych zasad, często wywołuje kontrowersje i refleksje moralne. Taki bunt może być postrzegany jako naturalna reakcja człowieka na niesprawiedliwość, zwłaszcza gdy spotykamy się z sytuacjami, które podważają nasze fundamentalne wartości i prawa. W niniejszym wypracowaniu postaram się przedstawić argumenty, które przemawiają za uzasadnieniem nieposłuszeństwa, odwołując się do literackiego przykładu „Antygony” Sofoklesa oraz historycznego wydarzenia, jakim było powstanie w getcie warszawskim.

Nieposłuszeństwo wobec narzuconych norm może być uzasadnione w obliczu niesprawiedliwości lub zła. Przykłady literackie i historyczne potwierdzają, że taka postawa, choć ryzykowna, często okazuje się właściwa i konieczna.

Pierwszym przykładem, który rozważę, jest dramat Sofoklesa „Antygona”. Sofokles należy do największych dramaturgów starożytnej Grecji, a jego „Antygona” stanowi istotny wkład w literaturę światową. Utwór opowiada o losach rodu Labdakidów, skupiając się na konflikcie między Antygoną a Kreonem, królem Teb. Kreon, po objęciu władzy, ogłasza zakaz pochówku Polinika, uznając go za zdrajcę, który zginął, walcząc przeciwko własnemu miastu. Polinik zostaje pozostawiony bez pochówku, co wbrew tradycji i woli bogów jest uważane za wielką niesprawiedliwość. W tym samym czasie drugiemu bratu, Eteoklesowi, urządza się uroczysty pogrzeb.

Antygonę, siostrę Polinika i Eteoklesa, każe się wybierać między posłuszeństwem wobec Kreona a obowiązkiem wobec rodziny i bogów. Antygona decyduje się pochować brata, łamiąc prawo ustanowione przez króla. Kreon, zdeterminowany utrzymać swoją władzę, skazuje ją na śmierć. Antygona wybiera posłuszeństwo wobec bogów zamiast niesprawiedliwego prawa ludzkiego, co prowadzi do jej tragicznej śmierci, ale i do katastrofalnych konsekwencji dla Kreona i całego miasta.

Nieposłuszeństwo Antygony jest moralnie uzasadnione, ponieważ kieruje się ona wyższymi wartościami niż te narzucone przez tyraniczną władzę. Zarówno konflikt między prawem ludzkim a boskim, jak i głębokie przeświadczenie o konieczności wypełnienia obowiązków rodzinnych i religijnych sprawiają, że bunt Antygony staje się aktem heroizmu. W jej postawie widać konflikt sumienia osoby, która jest gotowa zginąć za to, w co wierzy, zamiast ślepo przestrzegać niesprawiedliwego prawa.

Drugi przykład, który potwierdza tezę, że nieposłuszeństwo może być uzasadnione, to powstanie w getcie warszawskim. Powstanie to miało miejsce w 1943 roku, podczas II wojny światowej, gdy naziści zamknęli i izolowali społeczność żydowską w getcie warszawskim, z zamiarem jej eksterminacji. Mieszkańcy getta byli świadomi swojej tragicznej sytuacji: brutalnie traktowani, skazani na śmierć w obozach zagłady, postanowili walczyć o godność i wolność.

Decyzja o zorganizowaniu powstania była świadomym aktem nieposłuszeństwa wobec okupanta. Mieszkańcy getta wiedzieli, że ich szanse na zwycięstwo militarnego były nikłe, mimo to postanowili wziąć broń do ręki. Walka stała się dla nich wyborem własnej drogi do śmierci, aktem buntu i obrony godności. Walczyli z determinacją, świadomi, że powstanie jest z góry skazane na porażkę. Jednak symboliczne zwycięstwo moralne powstańców zostaje pamiętane do dzisiejszego dnia jako akt heroizmu wobec ekstremalnej niesprawiedliwości.

Powstanie w getcie warszawskim pokazuje, że nieposłuszeństwo może być absolutnie uzasadnione, gdy człowiek staje wobec ostatecznej niesprawiedliwości. W takim przypadku nieposłuszeństwo staje się aktem odwagi i walki o ludzką godność. Pomimo klęski, powstańcy pozostają symbolem heroicznej walki przeciwko opresji i zła, przypominając o konieczności sprzeciwu w obronie fundamentalnych praw człowieka.

Podsumowując, zarówno literatura, jak i historia pokazują jasno, że nieposłuszeństwo może być uzasadnione. W obliczu ekstremalnych niesprawiedliwości i zła, nieposłuszeństwo staje się moralnym obowiązkiem. Antygona swoją walką wobec tyranii Kreona i powstańcy z getta warszawskiego, przeciwstawiając się bezwzględnej opresji nazistów, dowodzą, że sprzeciw wobec niesprawiedliwości jest nie tylko uzasadniony, ale i konieczny. Wartość kwestionowania niesprawiedliwych norm i zasad jest istotnym elementem walki o sprawiedliwość, a nieposłuszeństwo wobec niesprawiedliwości samo w sobie staje się czynem heroicznym.