Makbet - główne wątki

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.06.2024 o 20:58

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 1.06.2024 o 20:35

Dramat Williama Szekspira „Makbet” jest jednym z najważniejszych dzieł literatury światowej. Opowieść ta stanowi studium ludzkiej psychiki, przeciągając nas przez meandry zbrodni i jej konsekwencji. Dramat stawia pytania o rolę przeznaczenia i wolnej woli, czy człowiek ma kontrolę nad swoim losem, czy też jest marionetką w rękach przeznaczenia. Celem tego wypracowania jest analiza głównych wątków prowadzących do klęski Makbeta oraz zrozumienie przesłania Szekspira, że żaden czyn zbrodniarski nie pozostaje bez kary.

Jednym z kluczowych wątków jest wątek królobójstwa. Historia zaczyna się od zwycięskiej bitwy Makbeta z Norwegami, co jest momentem przełomowym. Po bitwie Makbet spotyka się z trzema wiedźmami, które przepowiadają mu przyszłość – ma zostać królem. Te przepowiednie budzą w nim żądzę władzy, którą dodatkowo podsyca wpływ wiedźm. Znaczną rolę w tej fazie odgrywa Lady Makbet, która nie tylko wspiera męża, ale także aktywnie uczestniczy w planowaniu straszliwej zbrodni.

Zbrodnia, jaką jest zamordowanie króla Duncana w zamku Makbeta, stanowi punkt kulminacyjny tego wątku. Szczegółowy opis zdarzenia, jak upicie strażników i namalowanie ich krwią Duncana, tworzy atmosferę grozy oraz nocne rozmowy, które podkreślają dramatyzm tej sceny. Po zabójstwie, synowie Duncana uciekają, a tanowie obwołują Makbeta królem, co stanowi początek łańcucha tragicznych wydarzeń prowadzących do jego klęski.

Kolejnym istotnym wątkiem są wiedźmy. Spotkanie na wrzosowisku po bitwie jest momentem, który niezwykle silnie wpływa na losy Makbeta i Banka. Wiedźmy przepowiadają, że Makbet stanie się królem, a Banko zostanie ojcem królów. Te zapowiedzi wzbudzają wątpliwości i strach w sercu Makbeta. Wiedźmy, choć nie są klasycznymi greckimi Moirami, działają jako katalizatory zła; ich przewrotne przepowiednie i manipulacje prowadzą Makbeta do zguby. Przepowiednia o lesie Birnamskim sprawia, że Makbet, przekonany o swojej nieomylności, stał się ofiarą własnej ambicji i czynił coraz bardziej desperackie kroki ku swojemu końcowi.

Podczas swoich rządów, Makbet przekształca się z bohatera w tyrana. Jego początkowa paranoja przeradza się w despotyzm. Cierpi na bezsenność, wspomina popełnione zbrodnie i powoli popada w szaleństwo. Kolejne morderstwa, takie jak zabójstwo Banka i nieudana próba zabójstwa jego syna, a także mord na rodzinie Makdufa, tylko pogarszają jego stan psychiczy i zwiększają izolację. Wzrastająca opozycja przeciwko tyranii Makbeta prowadzi do decydującego starcia – ostatecznej bitwy o zamek Dunzynan, w której Makbet ginie z ręki Makdufa, człowieka „zrodzonego w wyniku cesarskiego cięcia”.

Wątek Lady Makbet również odgrywa kluczową rolę w dramacie. Jest przedstawiona jako femme fatale; po przeczytaniu listu od Makbeta, szybko reaguje na przepowiednie wiedźm i namawia męża do zbrodni. Jest bezwzględna w swych planach, upija strażników, namacza ich krwią Duncana i cały czas wspiera Makbeta w zbrodniczym przedsięwzięciu. Jednakże, ich relacje zaczynają się psuć, gdyż Makbet coraz bardziej pogrąża się w szaleństwie i staje się despotą. Lady Makbet, nie mogąc poradzić sobie z wyrzutami sumienia, również popada w obłęd i ostatecznie popełnia samobójstwo, co symbolizuje kres jej cierpień i konsekwencje zbrodni.

Opozycja przeciwko Makbetowi z czasem rośnie. Po ucieczce synów Duncana na początku dramatu, tanowie dołączają do opozycji w Anglii, formując koalicję. Makduf i Malcolm zdobywają wsparcie króla angielskiego i tworzą 10-tysięczną armię angielską, której celem jest obalenie tyrana. Gdy Szkoci także buntują się, dochodzi do ostatecznej bitwy pod zamkiem Dunzynan. W tej bitwie Makbet ginie, a jego głowa zostaje symbolicznie złożona przed Malcolmem, co kończy okres mrocznej tyranii w Szkocji.

Podsumowując, dramat „Makbet” stanowi kompleksowe połączenie wielu wątków, które Szekspir mistrzowsko splecie w jedną, tragiczną narrację. Przesłanie dramatu jest jednoznaczne – zbrodnia zawsze spotka się z karą. Szekspir ukazuje nieuniknioność kary za złe uczynki, a także rolę przeznaczenia i wolnej woli w życiu człowieka, prezentując uniwersalne i ponadczasowe wartości, które sprawiają, że dramat „Makbet” pozostaje aktualny i pociągający czytelników z różnych epok.