Jak w Skąpcu przedstawiają się relacje rodzinne Harpagona, a jak Anzelma? Wytłumacz, na czym polegają najważniejsze różnice między nimi.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 3.06.2024 o 18:02

Rodzaj zadania: Streszczenie

Dodane: 3.06.2024 o 17:46

Molier w swojej komedii "Skąpiec" ukazuje wiele różnorodnych aspektów życia ludzkiego, prezentując skrajną postać skąpca w osobie Harpagona oraz jego rolę w rodzinie. Równocześnie przedstawia wzór ojca oddanego i troskliwego - Anzelma. Utwór, napisany w XVII wieku, w epoce Baroku, odzwierciedla ówczesne społeczne wartości oraz kontrasty między różnymi postawami życiowymi. Relacje rodzinne w domach Harpagona i Anzelma są ukazane jako dwie skrajnie różne rzeczywistości, determinowane przede wszystkim przez postawy ojców wobec swych dzieci oraz przez znaczenie, jakie przypisują miłości rodzinnej.

Harpagon, jako główna postać komedii, to człowiek o skrajnej obsesji na punkcie gromadzenia pieniędzy. Jego skąpstwo nie zna granic, a wszystkie jego decyzje i działania podporządkowane są jednemu celowi - ochronie i pomnażaniu swojego majątku. Ówce relacje z dziećmi, Kleantem i Elizą, są naznaczone brakiem miłości i wsparcia. Harpagon traktuje swoje dzieci instrumentalnie, widząc w nich jedynie narzędzie do realizacji swoich chciwych planów. Hegemoniczna rola, jaką Harpagon przyjmuje w rodzinie, przekłada się na atmosferę w jego domu, która jest pełna napięć i konfliktów.

W przypadku relacji Harpagona z Kleantem, dominują sprzeciwy i brak zrozumienia. Kleant, sfrustrowany despotyzmem ojca, szuka różnych sposobów, aby się spod jego kontroli wyrwać, co prowadzi go do hazardu i długów. Jego wybory życiowe są próbą buntu przeciwko skrajnemu materializmowi Harpagona. Podobnie zresztą sytuacja wygląda w przypadku Elizy, która również czuje się kontrolowana i lekceważona przez ojca. Jej relacja z Walerem, choć oparta na prawdziwych uczuciach, jest swego rodzaju manifestem przeciwko dominacji i chłodnej kalkulacji Harpagona.

Decyzje małżeńskie Harpagona stanowią kolejny obszar konfliktu. Harpagon, chcąc zaaranżować finansowo korzystne małżeństwa dla swoich dzieci, ignoruje ich uczucia i pragnienia. Chce, aby Kleant poślubił bogatą wdowę, marnując w ten sposób jego uczucie do Marianny, a Elizę zamierza wydać za starego Anzelma, nie zważając na jej miłość do Walera.

Atmosfera panująca w domu Harpagona jest ponura i pozbawiona miłości. Skąpstwo ojca dominuje nad wszelkimi emocjami, co prowadzi do alienacji członków rodziny i braku wzajemnego zaufania. Dom Harpagona to miejsce pełne napięć i konfliktów, gdzie materializm przyćmiewa wszelkie uczucia.

W kontraście do tego, Anzelm, choć pojawia się w dramacie później, jest ukazany jako ojciec zaangażowany i pełen miłości do swoich dzieci. Mimo długiej rozłąki z rodziną, jego więzi z Marianną i Walerem oparte są na wzajemnej trosce i szacunku. Anzelm stara się zrozumieć potrzeby swoich dzieci i wspierać ich w każdej sytuacji.

Zarówno Marianna, jak i Walery, mogą liczyć na wsparcie ojca. Anzelm nie tylko pozwala Mariannie poślubić wybranego przez nią Kleanta, ale też chętnie pokrywa wszelkie koszty związane z małżeństwami swoich dzieci, a także dzieci Harpagona. Jego postawa wobec majątku jest zupełnie inna niż postawa Harpagona - dla niego pieniądze są środkiem do osiągania szczęścia, a nie celem samym w sobie. Anzelm jest gotów wydawać swój majątek dla dobra rodziny, co buduje atmosferę spokoju i miłości w jego domu.

Najważniejsze różnice między relacjami rodzinnymi w domach Harpagona i Anzelma polegają zatem na odmiennych postawach ojców wobec swoich dzieci. Harpagon nie angażuje się emocjonalnie w życie swoich dzieci, stawiając skąpstwo na pierwszym miejscu. Anzelm, przeciwnie, troszczy się o swoje dzieci, angażuje się w ich życie i wspiera ich wybory, budując relacje pełne miłości i zaufania.

Ponadto, atmosfera w domu Harpagona jest pełna napięć i materializmu, podczas gdy w domu Anzelma panuje spokój, miłość i wzajemne wsparcie. Harpagon traktuje pieniądze jako najważniejszą wartość, natomiast dla Anzelma są one jedynie środkiem do zapewnienia szczęścia swojej rodzinie.

Podsumowując, postawy ojców w domach Harpagona i Anzelma mają kluczowy wpływ na kształtowanie relacji rodzinnych. Harpagon, kierując się skrajnym materializmem, zaniedbuje swoje dzieci i tworzy atmosferę napięć i konfliktów. Anzelm, przeciwnie, angażuje się w życie swoich dzieci z miłością i troską, co buduje spokój i wzajemne wsparcie. Molier, przedstawiając te kontrastowe postawy, przekazuje ważne przesłanie dotyczące wartości rodzinnych i konsekwencji skąpstwa. Dzięki temu, "Skąpiec" staje się nie tylko komedią, ale też ważnym komentarzem społecznym, który nadal jest aktualny w dzisiejszych czasach.